Tag Archives: borstkanker

Amerikanen verdedigen Planned Parenthood met succes

Planned Parenthood, de Rugers Stichting van de Verenigde Staten, kreeg een nieuwe klap. De Susan G. Komen Stichting, bekend van roze lintjes-campagnes om aandacht te vragen voor borstkanker, geeft niet langer fondsen aan PP. Officieel is de reden dat Komen geen geld kan geven aan organisaties die door de overheid onderzocht worden. Onofficieel weet iedereen dat dat de politieke druk van anti abortus fanaten te groot is geworden. Veel gewone Amerikanen reageren woedend op de maatregel. Met succes. Komen kondigde inmiddels aan PP toch weer geld te geven.

PP heet controversieel te zijn omdat de organisatie in 97% van de gevallen laagdrempelige seksuele gezondheidszorg biedt, zoals voorlichting over seks en voorbehoedsmiddelen, onderzoeken naar borst- of prostaatkanker, en tests voor soa’s. Met name voor bevolkingsgroepen met een laag inkomen of zonder ziektekostenverzekering is PP de enige mogelijkheid om zorg te krijgen. In 3% van de gevallen biedt PP ook een veilige abortus.

Tot nu toe kreeg PP tussen de 850 en 530.000 dollar per jaar van de Komen stichting om onderzoek naar borstkanker te bekostigen. PP ligt echter onder vuur. Die 3 procent hulp bij het afbreken van een ongewenste zwangerschap is de Republikeinen een doorn in het oog. Hun eerste daad na het verkrijgen van een meerderheid in het congres was niet het aanpakken van de economische crisis en de werkloosheid, maar fondsen weghalen bij Planned Parenthood. Republikeinse politici verdedigden dit met leugens. Zo beweerde een Republikein in een officiële vergaderingen van de senaat dat PP bijna niks anders deed dan abortussen uitvoeren.

De Republikeinen namen ook het initiatief om PP aan een onderzoek te onderwerpen. Ze beschuldigen de organisatie ervan te rommelen met geld en op ongeoorloofde manieren abortussen uit te voeren. Algemeen zien deskundigen dit als een pesterij, een strafmaatregel. Een onderzoek is echter een onderzoek, aldus Komen, regels zijn regels, dus exit PP. De geldkraan ging dicht.

Na het bekendmaking van deze beslissing ontstond er een schandaal. De algemene noemer: mensen voelen zich verraden door de Komen stichting. Veel mensen vinden het besluit onbegrijpelijk, omdat zowel PP als Komen vrouwen willen helpen. Bovendien houdt borstkanker geen rekening met politiek. De ziekte kan iedereen treffen. Daarbij komt nog dat veel vrouwen uit eigen ervaring weten dat de anti PP propaganda niet waar is. Ze kregen de juiste hulp op een respectvolle manier. Wat kan Komen daar in hemelsnaam op tegen hebben? Plus, in andere gevallen nam Komen het niet zo nauw met haar eigen financiële regels. Allerlei andere organisaties bleven geld krijgen, ook al liepen er onderzoeken tegen ze. Alleen bij PP leidde dat tot het intrekken van fondsen. Dat valt niet uit te leggen.

Onmiddellijk na de bekendmaking van de stop op fondsen begon dan ook een fel verzet. Onbekenden hackten de website van Komen en plaatsen het bericht: ,,Help us run over poor women on our way to the bank.” De Facebookpagina van Komen wordt bedolven onder de boze reacties. En er kwam een  webpagina met de titel: Planned Parenthood redde mijn leven, met persoonlijke verhalen over de zorg van PP. Zoals deze:

i crawled to the kitchen and called my boyfriend, who came to get me and took me to Planned Parenthood. They were the only health organization that would treat anyone, regardless of ability to pay. They did not shame me, nor insinuate that my health concerns were not important. They helped me to get to an emergency room, where i discovered that i had ovarian cysts, that, while excruciating, were not life threatening and i would recover. Planned Parenthood was there for me when no one else was. Thank you Planned Parenthood, i will always support you.

Bovendien stromen de donaties binnen. Onder andere de burgemeester van New York legt een dollar bovenop iedere dollar die iemand aan PP doneert, tot een maximum van 250.000. In een persbericht liet hij weten:

“Breast cancer screening saves lives, and hundreds of thousands of women rely on Planned Parenthood for access to care,” he said in a written statement. “We should be helping women access that care, not placing barriers in their way.”

Precies. Terwijl het schandaal nog volop voortdenderde op internet en in de media, begonnen berichten naar buiten te komen dat verschillende hooggeplaatse medewerkers van Komen het niet eens waren met het besluit PP geen geld meer te geven. Twee kantoren verzochten om een ontheffing en kregen toestemming in hun regio de subsidiëring van borstkankeronderzoeken bij de lokale PP voort te zetten. Een derde kantoor reageerde nog radicaler. De directeur van Komen in Los Angeles is afgetreden. In een verklaring liet zij weten te vertrekken omdat ze het niet eens is met beslissingen die de moederorganisatie de afgelopen tijd nam.

De druk werd zo groot dat Komen terugkwam op haar besluit. PP krijgt alsnog fondsen voor deze lopende periode, en kan voor het volgende jaar een nieuwe aanvraag indienen. Blijkbaar kunnen de vijanden van Planned Parenthood zich niet meer alles veroorloven. Hoog tijd dat die boodschap tot hen doordringt. Zoals webmagazine Jezebel schrijft:

The conservative leadership of Susan G. Komen for the Cure severely underestimated their supporters— just because they’re women who are fine with decking themselves out in pink feather boas doesn’t mean they’re stupid and gullible. Maybe it would be best, for the time being, for Nancy Brinker and the rest of the Komen leadership shut up, regroup, and speak publicly again when they’ve got their story straight.

UPDATE: hier een mooie samenvatting van het hele schandaal. Het debat heeft zich inmiddels verplaatst naar de volgende kwestie: heeft Komen echt besluiten ongedaan gemaakt, of proberen ze de schade te beperken met slimme pr-boodschappen terwijl ze in de praktijk toch stoppen met geld geven aan PP? Wat zijn de toezeggingen van Komen waard? Ondanks die twijfel vinden veel bloggers echter dat PP terecht een overwinningsdansje mag maken. Dit ging namelijk niet over geld, maar over normen en waarden, en het idee dat vrouwen mensen zijn, geen samenraapsel van losse lichaamsdelen waar je oordelen over uitspreekt.

Deze cynische e-card kun je naar de Komen stichting sturen.

Advertenties

Schrijfsters maken goede kans op Costa prijs

De vijf nominaties voor de Costa Book of the Year Award kennen dit jaar een hoog gehalte schrijfsters en boeken met thema’s waarbij meisjes en vrouwen centraal staan. Van de vijf boeken zijn er drie geschreven door vrouwen. De schrijfsters behandelen thema’s als moederschap, borstkanker en de moord op meisjesbaby’s in India. Omdat ze in hun categorie de beste zijn ontvangen ze ieder bijna 8000 dollar, maar als ze de prijs voor boek van het jaar winnen komt daar nog eens 39.000 dollar bovenop. Een goeie stimulans om vooral door te schrijven en dichten.

De Costaprijs wordt uitgereikt op 25 januari in Londen. Misschien kennen sommige de onderscheiding beter onder de oude naam, Whitbread Book Award. Dit geldt als één van de belangrijkste prijzen in de Engelstalige literaire wereld. Op de nominatie staan de beste werken uit verschillende categoriën. Naast roman is dat ook beste debuut, beste dichtbundel, kinderboek en biografie. Een jury selecteert uit die winnaars van hun categorie het meest indrukwekkende boek van het jaar.

The Guardian heeft een mooi overzicht van de vijf genomineerde boeken, met korte inhoudsbeschrijving en de mogelijkheid een paar pagina’s te lezen. Korte samenvatting: in de categorie roman won Maggie O’Farrell voor haar boek The Hand that First held Mine, over twee vrouwen en hun worsteling met het moederschap. Kishwar Desai leverde het beste debuut af met haar roman Witness the Night. Gebruikmakend van het genre van de detective, gaat ze aan de hand van een misdaad in een Indiaas dorp in op de ondergrondse stroming van meisjesmoord. Jo Shapcott tenslotte won de prijs voor beste dichtbundel. In het werk Of Mutability verwerkte ze onder andere haar ervaring met borstkanker.

Vorig jaar won een dichter de grote Costaprijs. Het ging om A Scattering van Christopher Reid. Hij droeg de bundel op aan zijn echtgenote, die vier jaar eerder overleed.