Tag Archives: boekentips

Boeken! En nog meer boeken!

Lezen, heerlijk… In de zomervakantie heeft iedereen hopelijk wat meer tijd om in andere werelden te duiken. En het leukste is dat je daarna boekentips kunt delen met andere lezers. Hieronder de mijne…

Maria Dermoût

Nog Pas Gisteren, Maria Dermoût. Bij een afgeschreven-boeken-verkoop in de bibliotheek trof ik een bundel aan met haar verzamelde werk. Ik had nog nooit van deze Nederlands-Indische schrijfster gehoord. Dat zegt vooral iets over mijzelf en mijn ouwe docent Nederlands, die alleen de selecte club universelen interessant vond en verschrikt opkeek toen ik een boek van Helen Knopper op mijn leeslijst zette – hij had nog nooit van haar gehoord, terwijl ze ook destijds al verschillende werken had geschreven.

Ook Dermoût hoorde duidelijk niet bij het standaard curriculum, wat een gemis in mijn opvoeding was. Want ik heb nog een aantal verhalen en romans te gaan, maar de novelle Nog Pas Gisteren smaakte al zeker naar meer. In krap negentig pagina’s schetst Dermoût door de ogen van een jong meisje een beklemmende koloniale wereld, die op instorten staat. Dermoût maakt optimaal gebruik van het verschil in kennis, ervaring en inzicht tussen het jonge meisje en jij, de volwassen lezer.

Het meisje gist naar het waarom van de houding van familieleden ten opzichte van elkaar. Als lezer moet je ook een beetje gissen, maar kun je een heel eind komen – verboden relaties, overspel, huwelijken die net als de bredere situatie op instorten staan. De hoofdpersoon snapt niet precies waarom vertrouwde inheemse mensen opeens kil doen en vertrekken. Als lezer snap je het wel: de politieke situatie verandert en mensen zijn het zat om voor blanke plantagehouders te werken.

Bij Nog Pas Gisteren had ik dezelfde leeservaring als bij Een Dwaze Maagd van Ida Simons: het verhaal besluipt je van achteren. Het begint klein en onschuldig. Je denkt tralalala, valt wel mee. Om vervolgens in de laatste pagina’s WHAM een emotionele uppercut te krijgen van heb ik jou daar.

In Trainwreck analyseert feministe en journaliste Sady Doyle het fenomeen van de Gevallen Vrouwelijke Beroemdheid. Zij ziet in de tragedies rondom Marilyn Monroe, Britney Spears en Amy Winehouse de manier waarop de samenleving vrouwen afstraft als ze het wagen de openbaarheid op te zoeken. Magazine The Atlantic publiceerde een lovende bespreking van dit boek en put hoop uit het feit dat de gang van zaken rond huidige beroemdheden wijzen op een verandering ten goede:

the female celebrities who are ascendant today are dominant precisely because they have studiously avoided, for the most part, the Spearsian style of public downfall. Beyoncé, Taylor, Rihanna, Angelina, Shonda—these women are, for the most part, deeply in control of their own stories and images. […] …they serve less as icons of fallen femininity than of what may well be the new regime: one in which women set their own agendas.

Ingetogen en mooi: The sister : a novel based on the life of Alice James van Lynne Alexander. Kun je een mooi boek schrijven over een 19e-eeuwse vrouw die, vanwege pijnlijke zware menstruaties en andere aandoeningen het grootste deel van de tijd op bed ligt? Ja, bewijst Alexander. Ze kruipt helemaal in de fictieve denkwereld van de echt bestaande Alice en geeft zo een inkijkje in het bestaan van iemand die niet bekend werd, zoals haar schrijvende broers, maar die een zeer rijk innerlijk leven leidde en zich staande hield, ondanks al dat op bed moeten liggen. Lastig te beschrijven boek, lees het 😉

De Ancillary trilogie, van Ann Leckie… Mooie, spannende boeken, waar ik eerder al aandacht aan besteedde. Tijdschrift Vileine noemt ze een instant classic en gelijk hebben ze.

En de winnaars van het beste Groninger boek 2018 zijn… twee winnaressen, te weten Nhung Dam en Karin Sitalsing! Dam is theatermaakster en deed onlangs nog met een productie mee aan Oerol. In Duizend Vaders, haar literaire debuut, schrijft ze hoe een 11-jarig vluchtelingenkind zich probeert te handhaven in een nieuw land, Groningen. Sitalsing ging in haar non-fictieboek Boeroes op zoek naar de levens van de ‘gewone’ blanke Surinamers. Geen rijke plantagehouders, maar arme sappelaars die in de negentiende eeuw naar Suriname reisden in de hoop op een beter leven – en dat meestal niet vonden.

Tot slot een inspirerend idee. Anne stond voor haar boekenkast en telde, onder andere geïnspireerd door de Lezeres des Vaderlands, het aantal vrouwen, mannen en nationaliteiten dat op de planken stond. Dat bleek bedroevend weinig. Haar collectie was 78% man en 95% blank. Dus besloot ze op wereldreis te gaan:

Ik zal dwars door Afrika trekken, kriskras door Azië en eilandhoppend door Oceanië. Niets bijzonders, zou je denken, behalve dan dat mijn vervoermiddel geen vliegtuig maar papier zal zijn en mijn gids geen Lonely Planet maar een schrijver uit elk land ter wereld. Ik ga op reis door de wereldliteratuur.

Per land zoekt ze mooie romans uit – zie hier de lijst tot nu toe. Daarbij werd al snel duidelijk dat een Nederlandse lezer die meer wil dan standaard, er soms bekaaid vanaf komt. Zo verscheen haar keuze voor het Afrikaanse land Gabon, een roman geschreven door Angèle Rawiri, alleen in het Frans en in een Engelse vertaling. Fijn dus dat ze een weblog bijhoudt over haar literaire avontuur, dan weten we in ieder geval van het bestaan van een titel en kun je daarna makkelijker zelf iets zoeken en vinden.

Advertenties

Zoveel vrouwen, zoveel verhalen

2014 is het jaar van Read Women, ‘lees vrouwen’. Zoveel schrijfsters uit zoveel landen hebben zoveel prachtige boeken geschreven, en daar besteden we bij de Zesde Clan graag aandacht aan. Want hoe goed moet een schrijfster zijn, voordat het geen ‘vrouwenfictie’ meer is maar gewoon een goede roman?  Schrijfsters kunnen wel wat solidariteit gebruiken…Dat doen we met artikelen over boeken, genres, schrijfsters, het ontwikkelen van je eigen stem, en door af en toe tips onder de aandacht te brengen die voorbij komen op twitter. Onderstaande links en suggesties staan hopelijk weer garant voor dagen leesplezier. Enjoy!

  • De wereld is groots en wijds. Waarom zou je je beperken tot je eigen land of ‘westerse’ boeken? Neem eens een kijkje bij zeven grootse romans van zeven Afrikaanse auteurs. Of deze lijst. Voor iedere maand een boek van een Arabische schrijfster. En kende je Qaisra Shahraz al?
  • Hoera, detectives! Dorothy Uhnak (1930-2006) was er vroeg bij. Deze Engelse schreef als een van de eerste auteurs ooit een scherpe politieroman met een vrouwelijke hoofdpersoon. Zelf werkte ze jarenlang bij de politie. Ze kreeg in de loop van haar carrière twee keer een onderscheiding voor moed.
  • Over pioniers gesproken. Voor het Nederlandstalig gebied: ,,Wie weet dat de eerste Nederlandse brievenroman geschreven werd door twee vrouwen (Wolff en Deken)? Wie weet dat de eerste Nederlandse historische roman op naam staat van een vrouw (Margaretha de Neufville)? Wie weet dat de eerste romans over homoseksualiteit door vrouwen werden geschreven (Anna Blaman)? Wie weet dat de eerste Nederlandse postmoderne roman door een vrouw is geschapen (Hella S. Haasse)?” Dat en meer bij Het Plankje van FS, in een essay over 2014, het jaar van de schrijfsters.
  • Prijzen uitreiken is hard werken. Als jurylid moet je je bijvoorbeeld in 16 weken door 158 boeken heen werken om te komen tot nominaties. Hoe doe je dat? Helen Fraser, voorzitter van de Baileys Women’s Prize for Fiction 2014, geeft tips en legt uit hoe ze trends en ontwikkelingen uit de woordenberg destilleert. Dit jaar veel historische romans – 57, zeg maar eenderde van het totaal. De andere 101 richtten zich opvallend vaak op de tweede helft van de vorige eeuw. Onder andere Hannah Kent en Chimamanda Adichie haalden de shortlist.
  • Ook weblog Overgangstergirls doet mee aan readwomen2014. Hun eerste tip is Thriller van Suzanne Hazenberg: ,,Een huiveringwekkend, heerlijk boek, dat je niet wilt wegleggen.”
  • Clare Wright won de Stella Prize voor haar studie naar de vrouwen van een Australische mijnwerkerskolonie rond 1850. In The Forgotten Rebels of Eureka behandelt ze een gevoelige mijlpaal, een opstand van mijnwerkers die af wilden van toenemende overheidscontrole. Zowel de kolonie als die opstand zijn altijd weergegeven als een zaak van mannen, voor mannen en door mannen. Onnodig te zeggen dat historici het een en ander over het hoofd zagen. Wright vertelt de andere helft van het verhaal en ontkracht zodoende diverse mythes.
  • The Huffington Post noemt 18 boeken die veranderden hoe vrouwen zichzelf zagen. In het lijstje onder andere The Bluest Eye van Toni Morrison, Witte Oleander van Janet Finch, en de gedichten van Emily Dickinson.
  • De #readwomen2014 campagne komt uit de koker van journaliste en auteur Joanna Walsh. Ze beveelt graag vijf romans aan, die voor een deel niet meer in druk zijn. Penguin geeft één titel, Swallowing Geography van Debora Levy, echter opnieuw uit. Zodoende kunnen lezers mee op ontdekkingstocht. Wie weet volgt er meer.
  • Opzij zorgt met haar Literatuurprijs ieder jaar weer voor een lijstje vol hoogtepunten uit de Nederlandstalige literatuur. Dit jaar won Saskia de Corte met haar roman ‘Wij en ik’. Maar de shortlist leverde meer tips op: Hanna Bervoets met Alles wat er was, Margriet de Moor met Mélodie d’amourHet lam van Jannie Regnerus en De duimsprong van Mieke Zwamborn (Van Oorschot).
  • Vergeet ook Ieneke Riem niet, die dit jaar de Dioraphte Jongerenliteratuurprijs won met de verhalenbundel Zeven pogingen om een geliefde te wekken. Onder de genomineerden die nét niet wonnen, zaten Aukelien Weverling met Het land, en Saskia Maaskant met Kieuw.
  • Jaja, Jack Kerouac’s Onderweg (on the road) kennen we nu wel. Schrijfsters beheersen dit genre ook. Wat dacht je van Edith Wharton’s boek over haar motorreis door Frankrijk? En nog elf andere aanbevolen werken waarbij vrouwen en vrouwelijke personages te voet, per motor, en met de auto door landen trekken en vanalles beleven.
  • Novella’s, essays, boeken voor kinderen en tieners… The Hairpin gaf een lijstje met suggesties voor de maand april. Ook handig voor de andere maanden van het jaar. Met essays over pijn, een boek vol brieven aan overledenen, grappige kinderavonturen en de Tovenaar van Oz, maar dan heeeeeel anders.
  • Elena Poniatowska won de Cervantes Literatuurprijs, zo’n beetje de allerhoogste eer voor Spaanstalige auteurs. Ze nam de prijs op 23 april in ontvangst met een poëtische, ontroerende toespraak. Tot nu toe wonnen 35 mannen en drie vrouwen – Poniatowska is nummer vier. Vooruitgang…
  • Judith Visser stond een week lang centraal bij de site Crimezone. Ze beantwoordde onder andere vragen van lezers en gaf een interview. Vanaf mei 2014 draait de verfilming van haar roman Stuk in de Nederlandse bioscopen.