Tag Archives: Anita Sarkeesian

Stereotypen in computerspelletjes: het hulpeloze wicht

Anita Sarkeesian van Feminist Frequency kreeg er ongenadig van langs toen ze een plan aankondigde voor een serie over vrouwelijke personages in computerspelletjes. Ze zette echter door, zamelde genoeg geld in, en voilà, ondanks nog meer kritiek (zoals: ze had het werk voor niks moeten doen!) zag de eerste film het levenslicht. Wie liever leest: de uitgeschreven Engelse tekst staat hier.

Het vergde moed om deze video te maken en te tonen. Wie zich afvraagt ‘goh, waarom geven vrouwen hun mening niet zo snel in het openbaar’, moet misschien even stil staan bij de opeenvolgende golven van op de persoon gerichte agressie. De haat barstte los, nog voordat Sarkeesian ook maar 1 filmpje had gemaakt. Het idee opperen was al genoeg reden voor bedreigingen en beledigingen:

This wasn’t about trying to have a reasoned, even passionate debate about her views on games, this was about telling a woman that she was not allowed to have an opinion on the matter. The mere idea that she might express an opinion about the way that women are portrayed in games is apparently so abhorrent to some people that they felt that the only appropriate way to respond was to take away her voice. If they couldn’t intimidate her into silence with threats of sexual violence and online harassment then by cracky they were going to try to sabotage any attempt to make this happen.

Sarkeesian ging er desondanks goed voor zitten. Als eerste analyseert ze het stereotype van’het hulpeloze wicht’. Videospelletjes wemelen van zulke zwakke vrouwen. Ze zit gevangen, enge kerels bedreigen en ontvoeren haar, de mannelijke held moet haar redden!!!! Dit stereotype reduceert vrouwen tot bezit. Ze is een prijs die de man kan winnen, een schat die hij moet vinden, een reden om aan een avontuur te beginnen. Zelf speelt de vrouw echter geen actieve rol. Zij verliest aan macht en handelingsvrijheid, zodat de mannelijke held kan schitteren.

Het zijn geen incidenten. Keer op keer krijgen vrouwen geen plek in het verhaal. Dat heeft gevolgen in de praktijk. Want keer op keer zien dat vrouwen hulpeloos zijn, nestelt zich tussen de oortjes. Het maakt de wereld vijandiger voor meisjes (en vrouwen). Neem bijvoorbeeld een gebeurtenis op school, waarbij het dochtertje van een blogster een spreekbeurt hield over elven:

A couple first grade boys yelled out, “Stupid! Boring!” The boys wanted to be clear that they wouldn’t be interested in something as uncool and girlie as fairy, Fairies, are sadly, on eof the few images we can find in our culture of magical females. Unfortunately, the boys’s reaction isn’t a rare reaction when girls show and tell “girl” stuff. How’s that for an early lesson in public speaking? What if fairies flew out of the Pink Ghetto? What if kids saw fairies go on exciting adventures in narratives marketed to all kids? What if fairies didn’t look coy, with short skirts and shy smiles? What happens when kids learn, from the moment they exit the womb, that there are girl toys and boy toys, and that girls are less important than boys? How does it affect who our kids grow up to be?

Dus je ziet, computerspelletjes, films, verhalen in het algemeen, het gaat over ons en het vertelt ons iets over hoe het hoort. Die boodschap is tot op de dag van vandaag: meisjes, blijf in je hok. Jongens, voel je vrij om meisjes te minachten en de wereld te veroveren. Dat is niet handig voor een goede persoonlijke ontwikkeling.

Feminist Frequency analyseert de haat

Slim! Al je seksistische haat afvuren op iemand die zo’n beetje haar beroep heeft gemaakt van het analyseren van genderstereotypen en seksisme in de media. Anita Sarkeesian van Feminist Frequency kreeg een lading vuil over zich heen vanwege haar voornemen videospelletjes aan een genderanalyse te onderwerpen, en haalt de meest gebruikte tactieken naar voren in een prachtig artikel op haar website. Oh, en bij de weg: meer dan zevenduizend mensen deden een donatie, dus die analyse van videogames komt er. De haat had wat dat betreft geen effect.

Het is prachtig om te lezen hoe Sarkeesian het seksistische en onderdrukkende karakter van de haat analyseert – en dus het wapen van de trollen tegen hen keert:

There is a difference between using ridicule to challenge power and using it as a weapon to police the status quo by reinforcing sexism, racism or homophobia. The image based harassment I’m discussing here is not part of any legitimate discourse but instead falls squarely into the category of misogynist abuse. It’s a critical distinction and is evidenced by the fact that all of the images are attacking my gender or presumed sexuality and rely heavily on pre-existing sexist stereotypes.

Naast allerlei vuile Twitters, pogingen haar site te hacken en het aanklikken van ‘fascistisch’ op Facebook om haar profiel op de zwarte lijst te laten belanden, gebruikten de internettrollen diverse beeldtechnieken. Mensen bewerkten foto’s zodat het lijkt of een penis zaad uitstort over het gezicht van Sarkeesian, of zetten er teksten onder die haar kwalificeerden als hoer. Ook gebruikten ze een beeld uit een van haar video’s waarop het lijkt alsof ze de stereotiepe ‘boze feministe’ is, inclusief vuisten in de lucht. Anonieme trollen plaatsten ook tekeningen met een op Sarkeesian lijkende vrouw die verkracht werd.

Sarkeesian aarzelde om ruchtbaarheid te geven aan wat haar overkwam. En nog steeds overkomt, want mensen proberen nog steeds haar site uit de lucht te krijgen. Uiteindelijk besloot ze de beelden toch te openbaren:

After struggling with whether or not to make the extent of the attacks public I’ve decided that it’s ultimately important to shed light on this type of abuse because online harassment and bullying are at epidemic levels across the internet. […] t’s certainly not unique to my situation. Recently Bioware writer Jennifer Hepler, Shakesville’s bloggerMelissa McEwan and British columnist Laurie Penny have all been targeted by similar image based harassment campaigns.

Ze wil er ook op wijzen dat zulke haatcampagnes verstrekkende gevolgen hebben:

this harassment is best classified as a cyber mob attack as it’s a hate campaign loosely organized through various internet forums. Participating harassers will share these images as a way to show off and gain validation from their peers as well as to try and recruit others to join the harassment campaign. The ultimate goal of this behaviour is to try and intimidate, scare and silence women by creating an online environment that is too hostile, toxic and disturbing to endure.

Als trollen dit effect daadwerkelijk bereiken, zijn ze erin geslaagd de halve wereldbevolking weg te jagen met hun pesterijen en agressie. Maar ook ver daarvoor maken ze het klimaat al onguur voor vrouwen. Iedere vrouw die zichzelf gaat censureren om seksistische aanvallen te ontlopen, is er een te veel. Iedere vrouw die op internet een mening durft te uiten, afgemaakt wordt, en besluit te zwijgen, is er een teveel. Daarom moeten vrouwen blijven vertellen wat hen overkomt zodra ze zich onderscheiden van een voetveeg of een prostituee. Dan weten vrouwen dat ze niet alleen zijn. En dat het uiteindelijk onpersoonlijk is, hoe persoonlijk het ook aanvoelt:

The greatest injury of group cruelty, the lasting part, is the way it makes you feel about yourself, the way being singled out makes you feel you did something wrong. Some of us blame ourselves, assuming that if we can figure out what we did to provoke the cruelty, we might be able to prevent it from happening again. Bullied kids, pay attention to the case of Karen Klein, the kindly bus monitor. If it could happen to her, it could happen to anyone. It isn’t your fault.

UPDATE: Internettrollen gingen nog een stapje verder. In plaats van stilstaande beelden ontwierpen ze met algemeen beschikbare basis software een eenvoudig spelletje waarbij je Sarkeesian in haar gezicht kunt timmeren. Leuk! Origineel! Vrouwen slaan, daar was nog niemand ooit op gekomen. Goed idee ook om vrouwen duidelijk te maken dat ze hun mond moeten houden over seksisme in videospelletjes door een seksistisch videospelletje te maken.