Tag Archives: Amsterdam

Internationale vrouwendag: verzet, vrijheid, vreugde

Donderdag is het 8 maart, internationale vrouwendag. Tijd om samen in vrijheid  feest te vieren. En tijd om kritisch te blijven, te leren van de geschiedenis, en door te gaan met het gevecht om vrouwen gelijke kansen te geven. Een greep uit hopelijk inspirerende artikelen en essays:

  • Kenniscentrum Atria duikt in de geschiedenis van Internationale Vrouwendag, evenals Historiek. Vrouwen stonden aan de basis: de socialistische politica Clara Zetkin, en textielarbeidsters die staakten voor betere lonen. Atria houdt 8 maart ook speciale tours over Aletta Jacobs.
  • Overal in Nederland vinden activiteiten plaats. Zie hier voor een overzicht van allerlei feestjes, lezingen, workshops enz.
  • BBC radio zendt 8 maart vooral muziek uit van vrouwelijke componisten. Het hele programma vind je hier
  • Feminisme is ook voor mannen! Op 8 maart houdt organisatie Free Press een mars in Amsterdam onder de noemer Men4Women.
  • Tivoli Vredenburg zorgt voor een concert waarin vrouwen en hun muziek centraal staan. It’s a Woman’s World biedt een avond vol afwisseling, met bijvoorbeeld een muzikale combinatie van Hildegard von Bingen (12e eeuw) en Beyoncé (21e eeuw).
  • Bij de vorige internationale vrouwendag publiceerde Stellingdames een mooi artikel over die eeuwige waarom-vraag. Waarom een vrouwendag? Is dat nou nodig? Ja dus.
  • Anja Meulenbelt besteedt op haar weblog aandacht aan intersectionaliteit. Want naast je sekse spelen ook zaken als huidskleur, inkomensgroep en sociale klasse een rol bij discriminatie en ongelijkheid
  • Elle Magazine pleit voor 365 dagen per jaar internationale vrouwendag. Hier hun suggesties met wat je van dag tot dag kunt doen om de geest van inspiratie en blijmoedige kritiek levend te houden. Vervang Ren Hangs expositie in fotomuseum FOAM (laatste kans!) door de expositie van Rosa Loy in het Drents Museum (laatste kans!), en je bent weer helemaal 2018 proof.
  • VIVA zet op een rijtje waar vechten voor onze rechten allemaal toe heeft geleid. Stemrecht! Verkrachting binnen het huwelijk officieel strafbaar! Gehuwde vrouwen handelingsbekwaam! (Sinds 1956, daarvoor waren we juridisch gezien onmondige kinderen die mannelijk toezicht nodig hadden.) Enzovoorts.
  • Harper’s Bazaar (Nederland) houdt 6 maart een feministische top in het Amsterdamse DeLaMar Theater. Het blad linkt iedereen ook graag door naar een prijswinnende feministische podcast van de Australische komiek en schrijver Deborah Frances-White, genaamd Guilty Feminist. Geniet ervan!
  • Roermond besteedt in een speciale expositie aandacht aan een eeuw vrouwenstrijd in de stad. Dat geeft je de kans om kennis te maken met lokale feministes zoals Mathilde Haan, Tiny Imkamp (in 1936 de eerste vrouwelijke huisarts in Roermond), en de activiteiten van de plaatselijke Vrouwenraad.
  • In de Engelstalige media veel analyses over feminisme rond internationale vrouwendag. Ik link je graag door naar interessante artikelen: hier, Jill Filipovic over politiek feminisme in de V.S., hier over de manieren waarop anti-feminisme het mondiale beleid beïnvloedt, hier, over Marlène Schiappa, de Franse minister voor Gender, en hier, over het toenemende verzet van Latijns-Amerikaanse vrouwen tegen femicide.
  • Internationale Vrouwendag blijft het doelwit van weerstand. Zo kreeg vrouwenplatform Ankara te maken met politiegeweld toen vrouwen in de hoofdstad wilde demonstreren. Achttien vrouwenactivisten belandden in de cel – ze zijn inmiddels weer op vrije voeten. Ironie ten top: met hun actie wilden vrouwen demonstreren tegen geweld tegen vrouwen. Een groot probleem in Turkije, waar mannen naar schatting 338 vrouwen per jaar vermoorden (huiselijk geweld enz.)
  • Tot slot: vlak voor internationale vrouwendag kwamen in Nederland cijfers in de openbaarheid over de beschamende schaarste aan vrouwen in de top. Dat probleem is beslist niet uniek voor Nederland. Zie hier een pleidooi uit Canada – wil het beter gaan met vrouwen in het bedrijfsleven, dan moeten de poortwachters zich bewust worden van hun vooroordelen. Hint voor Nederland: pak eindelijk de discriminatie van zwangere vrouwen aan, want de helft van de werkgevers werkt vrouwen op dat moment de deur uit zodat ze hun inkomen verliezen en hun loopbaan stagneert. Het loont ook om werkende vrouwen serieus te nemen en de loonkloof te dichten. Nu nemen mannen overal meer geld mee naar huis en krijgen vrouwen het zoveelste signaal dat ze minderwaardig zijn.

Vrouwenmars 2017: alleen de mannen ontbreken nog

De organisatie van een vrouwenmars naar Washington, om te protesteren tegen de verkiezing van Donald Trump als president van de V.S., bereikt een beslissende fase. Op 21 januari komen er naar schatting 200.000 deelnemers . Honderden andere Amerikaanse steden en circa dertig andere landen sluiten bovendien aan met lokale protesten. Alleen zijn de deelnemers maar al te vaak deelneemsters. Mannen laten het tot nu toe afweten. Ze voelen zich niet aangesproken, want het is iets ‘voor vrouwen’ en zodoende niet ‘masculien genoeg’, signaleert de Washington Post.

UPDATE: Nederland doet mee met marsen in Amsterdam en Den Haag.

De Women’s March komt uit de koker van een slordige 200 actiegroepen en organisaties. Behalve in Washington vinden, op dezelfde datum, in ruim 300 Amerikaanse steden soortgelijke demonstraties plaats. Ook Hollywood- en popsterren maken hun opwachting. Duizenden mensen zijn op dit moment druk bezig met het breien van roze ‘pussy-hoedjes’, een verwijzing naar de ‘grijp ze bij hun gleuf’ opmerking van Trump. Voor wie wil: patronen en instructiefilmpjes te over, dus brei ze….

Maar daar blijft het niet bij. De demonstratie ging viraal, dankzij Facebook. Zodoende sloten tot nu toe dertig landen zich aan. In Europa komen medestanders 21 januari onder andere bijeen in Londen en natuurlijk in onze eigen hoofdstad Amsterdam (aanvang 12.00 uur). Brussel houdt de demonstratie een dag eerder, op 20 januari (vanaf 17.00 uur).

Gezamenlijk hebben de Amerikaanse organisatoren een progressieve boodschap opgesteld. Daarin staan  de punten die je kunt verwachten, zoals gelijke rechten, gelijk loon voor gelijk werk, een einde aan geweld tegen vrouwen, reproductieve rechten. Maar de lijst bevat ook punten zoals ouderschapsverlof, een einde aan het massale gevangen zetten van voornamelijk minderheden, een aanpak van politiegeweld, behoud van goede gezondheidszorg, persvrijheid en steun voor vakbonden.

Je zou zeggen dat dit platform breed genoeg is en genoeg punten bevat waar mannen zich met goed fatsoen achter kunnen scharen. Maar nee. Het is een vrouwenmars. Vrouw. Als in ‘geen man’. Dus voelen mannen zich niet aangesproken en blijven weg.

Die situatie bracht Erin Keane van Salon Magazine ertoe om mannen een virtuele uitnodiging te overhandigen, inclusief gouden kleur, krullerige letters en ornamentele sierrand:

Might I suggest — lightly, so I don’t hurt any men’s feelings and give them another excuse for opting out — that this is not an invitation to a second cousin’s wedding, but an opportunity to participate in an organized effort to salvage our ravaged democracy? And that there is a certain amount of “get over it” they need to hear and act upon?

Anderen spraken minder voorzichtig en omfloerst:

 12 jan.  You think the name is keeping people away? Women & POC always have enter spaces explicitly/implicitly named against us. Deal.
Al die oproepen beginnen effect te sorteren. Mannenblad Esquire riep mannen op de zaken in een breder perspectief te zien. Dat vrouwen de mars organiseren wil niet zeggen dat mannen deze demonstratie niet zouden kunnen steunen. Integendeel:
There’s a tendency among men—even those with the best of intentions—to parachute into the middle of an issue and attempt to take control of it. That’s precisely what is not needed here when it comes to the Women’s March. Men need to be present, to register support. Then we need to shut up. (Unless we’re dealing with fellow men, specifically the retrograde masculinists to whom the Trump campaign appealed.)
New York Magazine besloot twijfelende ‘zal ik wel of niet gaan’-mannen een steuntje in de rug te geven door negen mannen te laten vertellen waarom ze mee demonstreren en wat daar het belang van is. Zoals: vrouwenrechten zijn mensenrechten. Als man kun je daar prima achter staan en meelopen in de Vrouwenmars. Wie weet komt de mars in Washington dan opeens op een half miljoen mensen uit….

Amsterdam eert feministes uit de jaren tachtig

Tania Leon, Helen Jeanette Gill, Julia da Lima, Philomena Essed, Mercedes Zandwijken, Gloria Wekker, Ernestine Comvalius, Alem Desta, Ellin Robles, Mavis Carrilho, Cisca Pattipilohy, Troetje Loewenthal… Allemaal feministes die in de jaren tachtig opkwamen voor de belangen van zwarte migrantenvrouwen. Het Amsterdams Museum en CBK Zuidoost eren deze vrouwen met Rebelse Trotseen project van kunstenaar Patricia Kaersenhout over de zwarte feministische golf in Amsterdam.

In de jaren tachtig van de vorige eeuw bruiste het in Amsterdam. Een groep vrouwen verenigden zich in Flamboyant en Zami en noemden zich ZMV vrouwen (Zwarte Migranten Vrouwen). Vanuit dit platform kwamen ze in actie om aandacht te vragen voor de wonden van een pijnlijk koloniaal verleden, en om de situatie van migrantenvrouwen te verbeteren. Het waren voorhoedsters van de zwarte vrouwenbeweging.

Kaersenhout bracht hun verhalen in beeld met foto’s en een korte film. CBK Zuidoost toont deze beelden tot en met 27 juni. Voor het Amsterdam Museum heb je wat langer de tijd: daar kun je tot en met 31 augustus het kunstproject van Kaersenhout zien. Zo beeldde ze de pioniersters af op portretdoeken, die in Afrikaanse landen meestal louter mannelijke politici afbeelden. Nu staan er louter vrouwen op.

Lover lanceert nieuwe website

De nieuwe website van tijdschrift Lover mag er zijn. Frisse kleuren, strakke lijnen en een duidelijke indeling op thema zorgen ervoor dat bezoekers sneller kunnen vinden wat ze zochten, en onbezorgd nieuwe artikelen kunnen lezen. Het ontwerp is het resultaat van hard werken én de creatieve ideeën van ontwerpster Olga. En staat op tijd online voor het 40-jarige jubileumfeestje van Lover. Meevieren? Je bent zondag 26 oktober vanaf 18.30 uur welkom bij de Vondelbunker, Vondelbrug 8 (in de brug), Amsterdam.

Amsterdam overweegt lokale boete tegen straatintimidatie

De Amsterdamse afdeling van de VVD wil vrouwen naroepen op straat beboeten met 250 euro. Dat meldt het Parool. De initiatiefnemers van een petitie tegen straatintimidatie, waaronder journaliste Renate van der Zee, krijgen hiermee een steuntje in de rug. Zij willen 40.000 handtekeningen ophalen, zodat straatintimidatie op de agenda komt van de landelijke politiek. Dat zou moeten leiden tot een wet om intimidatie in de openbare ruimte strafbaar te stellen. Teken de petitie! De teller staat inmiddels ruim boven de 12.000.

In afwachting van landelijke strafbaarstelling zou een lokale boete welkom zijn. De Amsterdamse politiek sprak volgens Het Parool twee jaar geleden ook al over de nare ervaringen die met name vrouwen opdoen als ze zich op straat wagen. Niemand kon meer achterhalen wat er in die tijd precies gebeurde met de kwestie. Het leidde in ieder geval niet tot maatregelen. Nu een petitie voor een landelijke strafbaarstelling de ronde doet, pakt de VVD-fractie de zaak weer op.

Elders hebben steden straatintimidatie al strafbaar gesteld. Zo deelt Brussel sinds 1 september 2012 een boete van 250 euro uit voor seksuele intimidatie in openbare ruimtes. De stad geeft daarmee een duidelijk signaal af: dit gedrag wordt niet getolereerd. Ook de Amerikaanse plaats Kansas City staat op het punt lokale wetten tegen straatintimidatie aan te nemen. Overtreders van de in te stellen regels kunnen een boete krijgen, of 180 dagen cel bij ernstige agressie.

In Nederland is het nog niet zo ver. Straatintimidatie ‘mag’. Mensen weten dit. Daders gaan ongestoord hun gang. Doelwitten van de intimidatie melden incidenten niet, want de politie kan er niks mee, omdat het niet strafbaar is. Zodoende weet niemand hoe vaak dit voorkomt en kunnen mensen blijven zeggen: ‘wat zeuren die vrouwen, het gaat nergens over’. Zodat er weinig urgentie gevoeld wordt de zaken aan te pakken. Kip, zie ei. Ei, zie kip.

Ondertussen woekert de agressie maar door:

Een tijdje geleden ging ik naar avondwinkel Sterk in de De Clerqstraat om crushed ice te halen. Toen ik daarna mijn fiets ging pakken, werd ik psychologisch aangerand door een clubje – om het maar op zijn ouderwets te zeggen – opgeschoten jongens. Allochtone jongens. ‘Eeeeh meisje, eeeh trutje. IJsbeertje, pssst ijsbeertje. HOER!’

Zulke uitwisselingen maken duidelijk dat het niet gaat om onschuldig flirten of meisjes een compliment geven. Het gaat om situaties waarbij mannen, meestal optredend in groepjes, machogedrag vertonen ten koste van een willekeurig voorbijlopende vrouw of meisje. En o wee als je ‘ongepast’ reageert, zulks ter beoordeling van de man. Dan kun je ‘m krijgen. Hoog tijd voor een Nederlandse variant van Hollaback.

Exposities die vrouwen centraal stellen

Russische avant-garde kunstenaressen. Godinnen. Vrouwenpower in het Arnhemse museum voor moderne kunst. Het kan niet op deze lente, met verschillende tentoonstellingen die vrouwen en hun werk centraal stellen. Het culturele jaar begint prima!

Het Groninger Museum wijdt een expositie aan Vrouwen van de Revolutie. Rond 1917 ontstond er in Rusland een klimaat waarin vrouwen ruimte kregen, en die ruimte grepen ze met beide handen aan. Aleksandra Ekster, Sofia Dymsjits-Tolstaja, Natalja Gontsjarova, Anna Kagan, Anna Leporskaja, Elena Liessner- Blomberg, Ljoebov Popova, Olga Rozanova, Antonina Sofronova, Varvara Stepanova, Nadezjda Oedaltsova, Maria Vladimirovna Ender, allemaal maakten ze deel uit van de avant-garde beweging en drukten er hun stempel op. Alleen vergaten we hun namen. Het zijn hun mannelijke collega’s die tegenwoordig de boventoon in kunstboeken voeren. Onterecht, en van 23 maart tot en met 18 augustus kun je in Groningen zien waarom.

Daarnaast timmert FemArtMuseum flink aan de weg. De organisatie zou het liefst op een goede locatie in Amsterdam een museum voor vrouwelijke kunst willen oprichten, maar totdat die plannen realiteit worden, haalt FemArt interessante exposities naar Nederland en toont die in andere musea. Tot en met 25 augustus kun je zodoende terecht bij drie verschillende exposities die allemaal vrouwen centraal stellen.

In samenwerking met FemArt richt het Bijbels Museum in Amsterdam zich op Divine Surprise, het vrouwelijke in God. Het Allard Pierson Museum, ook in Amsterdam, besteedt aandacht aan het beeld van de vrouw in de oudheid. Het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem tenslotte gaat in op Female Power, oftewel matriarchaat, spiritualiteit en utopie, als thema’s uitgebeeld door hedendaagse kunstenaressen.

De vier exposities volgen op het succesvolle en drukbezochte 1001 Vrouwen, over vrouwen in de Nederlandse geschiedenis, en de ook al zo succesvolle en drukbezochte tentoonstelling over mannen en vrouwen in de Etruskische samenleving. Het lijkt wel alsof mensen door hebben gekregen dat de helft van de wereldbevolking veel betekent, en dat hier nog allerlei nieuwe, onontdekte verhalen liggen die wachten op publiek.

Publiek wat er zeker is – zie boven. FemArtMuseum voorziet duidelijk in een behoefte. Daarom is het fijn om op hun site te lezen dat ze nog meer plannen hebben. Zoals de allereerste overzichtstentoonstelling over Nola Hatterman, een actrice en kunstenares die in 1953 naar Suriname vertrok en daar de eerste Akademie voor Beeldende Kunsten oprichtte. Klinkt geweldig. Raar eigenlijk dat ze nooit eerder een eigen tentoonstelling kreeg met haar werk. FemArt gaat daar verandering in brengen.

FemArt wil ook een fototentoonstelling over topvrouwen organiseren. Deze expositie moet fungeren als een actuele tegenhanger van een tentoonstelling uit 1985 van Bertien van Manen, over het leven van vrouwen in die tijd. ”Intentie is een boeiende hedendaagse fotografe aan te trekken. Vraagstelling : hoe heeft de positie van vrouwen zich ontwikkeld ten opzichte van 1985? Een positieve vraagstelling, we willen geen zeurpieten zijn.” Jammer dat FemArt zich met die laatste opmerking iets gelegen laat liggen aan vooroordelen rondom vrouwen, gezeur, en als je ook maar een beetje kritisch bent zeur je ‘dus’. Nou nee. FemArt, laat je niet kopschuw maken. Ga gewoon lekker door met wat je doet. Niets dan lof en eer voor jullie inspanningen.

Uitgekeken in Groningen en bij de drie exposities in samenwerking met FemArt? Dan kun je vanaf 12 mei terecht in het museum van Hoorn. Daar begint dan een expositie over De Vrouw in de 20ste Eeuw. Aan de hand van persoonlijke verhalen en objecten geeft de expositie een geschiedschrijving van Nederlandse vrouwen in de twintigste eeuw. Aan bod komen maatschappelijke ontwikkelingen zoals de eerste en tweede feministische golf, de intrede van de vrouw op de arbeidsmarkt, in het hoger onderwijs, de politiek.

En dan is er natuurlijk nog dat andere museum van de Vrouw, in het Limburgse Echt. De vaste collectie geeft een indruk van het leven van gewone vrouwen uit de samenleving en bestaat uit 35.000 objecten, uiteenlopend van dameskleding en make up tot aan kook- en keukengerei, herenkleding en kinderspeelgoed. Daarnaast zijn er wisselexposities. Zoals Baas in Eigen Bestaan, te zien tot en met december 2013, waarin werk centraal staat. Ook het moderne telewerken komt aan bod, naast een kijkje in de geschiedenis.

Kortom, genoeg te zien en te doen in 2013. Veel cultureel plezier!

14 februari: One Billion Rising

Doe mee! Stop geweld tegen vrouwen!

Amsterdam doet mee met One Billion Rising

Een flashmob op De Dam, een bijeenkomst in De Balie, en een feestelijk avondprogramma in club Panama. Dat alles biedt Amsterdam op 14 februari aanstaande, de dag van One Billion Rising. Kom ook en sluit je aan bij deze campagne om geweld tegen vrouwen te stoppen! Vanaf drie uur ’s middags beginnen de activiteiten met een gezamenlijke dans op De Dam. Iedereen kan meedoen, en als je wilt kun je het One Billion Rising dansje in een kwartiertje onder de knie krijgen:

In Frankrijk gingen ze je al voor. Daar hielden ze in december 2012 een flashmob:

De beroemde televisiepersoonlijkheid Ruby Wax sluit zich ook aan bij de campagne One Billion Rising, omdat ze het echt belachelijk vindt dat een miljard vrouwen op de wereld het slachtoffer worden van geweld:

Evenals actrice Rosario Dawson, want zolang meisjes en vrouwen niet veilig zijn stagneert de boel:

Enfin, kom om drie uur naar De Dam en doe mee!

38ste Globaliseringslezing komt eraan

Drie activisten, Dawn Cavanagh van de Coalition of African Lesbians uit Zuid-Afrika, Colin Robinson van CAISO uit Trinidad en Tobago en Kasha Jacqueline Nagabesera van Freedom and Roam uit Oeganda voeren 0p 26 januari 2013 het woord over emancipatie, internationale solidariteit en diplomatie. In de 38e Globaliseringslezing, in Felix Meritis in Amsterdam, bespreken zij de mensenrechten van lesbiënnes, homo- en biseksuelen en transgenders (kortweg LHBT-rechten) om vrij te leven en hun eigen seksuele voorkeuren te mogen uiten.

Dawn Cavanagh, links op de foto, werkt in een land waar mannen lesbiennes routinematig verkrachten om hen te ‘genezen’ van hun afwijking.

In Nederland vindt de regering LHBT-rechten belangrijk. Elders op de wereld is de situatie vaak anders. Zo is het praktiseren van ‘tegennatuurlijke seks’ verboden in Oeganda. Daar bovenop is een wetsontwerp in de maak dat veel verder gaat dan dat. Omdat, zoals de indiener van het wetsontwerp stelt, het on-Afrikaans is. Internationale verontwaardiging en druk hebben in dit geval averechts gewerkt. Het geeft voeding aan anti-Westerse sentimenten: wie zijn wij decadente westerlingen wel niet om Afrikanen de les te lezen?

Ondertussen vinden ernstige schendingen van de mensenrechten plaats. Zo zijn lesbiennes in Zuid-Afrika loslopend wild. Het is gangbare praktijk dat mannen hen verkrachten om hen te genezen van hun rare afwijking. Dat heet ‘corrective rape’ en veel mensen halen er hun schouders over op, omdat geweld tegen vrouwen sowieso een dagelijkse gebeurtenis is. Een verkrachting meer of minder maakt weinig uit, toch?

Gelukkig zijn er ook mensen die dit heel anders zien. Die willen actie. Ook internationaal gezien betekent het seksuele geweld in Zuid-Afrika een deuk in de reputatie van het land. Gezien het bestaan van anti westerse sentimenten kan het buitenland echter niet zomaar wat doen. Dat roept de vraag op wat de internationale gemeenschap wél kan doen om LHBT-rechten te steunen. Wie bepaalt dat? Zijn we in het Westen wel zo verlicht?

Dawn Cavanagh, Colin Robinson en Kasha Jacqueline Nagabesera bespreken deze kwestie, en nog veel meer. Vragen uit en discussie met de zaal is welkom. Felix Meritis zit aan Keizersgracht 324 in Amsterdam. Vanaf 15.00 uur begint het debat. Entree € 13,50, voertaal Engels.

Nieuwsronde

Sociale media zijn een tweesnijdend zwaard. Facebook helpt vrouwen zich te organiseren, maar mensen maken ook misbruik van dit medium door vrouwen als hoer af te schilderen. Nieuws over India en de situatie van vrouwen in dat land blijft de krantenkolommen vullen. Ondertussen telt ook onze eigen hoofdstad circa twee slachtoffers van seksueel geweld per dag. En twee indrukwekkende vrouwen overleden, maar mogen niet vergeten worden. Dat en meer in deze nieuwsronde.

Beate Gordon.

  • Vrouwen om niet te  vergeten: Beate Gordon en Rita Levi-Montalcini. Gordon zorgde er na de tweede wereldoorlog eigenhandig voor dat vrouwenrechten een plek kregen in de nieuwe Japanse grondwet. Ze was de enige vrouw in een team van tientallen mannen en schreef de passages die vrouwen rechten geven op het gebied van huwelijk, erfenissen en bezit van eigendommen. Ze nam ook het artikel op dat discriminatie van vrouwen in brede zin verbiedt. Daarnaast overleed Nobelprijs winnares Rita Levi-Montalcini. Ze werkte als arts en deed belangrijke ontdekkingen op het gebied van cellen en celdelingen – nuttig voor het begrijpen van ziektes als kanker en Alzheimer.
  • Dagelijks melden zich in Amsterdam twee vrouwen omdat ze het slachtoffer werden van seksueel geweld. Vooral de Bijlmer en in de Slotervaart komen aanranding, verkrachting en andere vormen van agressie relatief vaak voor. Probleem….
  • Onbekenden misbruikten Facebook om dertig jonge vrouwen uit Antwerpen te kijk te zetten als hoer. ,,Meer dan vierduizend bezoekers geven aan dat ze de pagina leuk vinden en bediscussiëren het uiterlijk en privéleven van het slachtoffer. Ook plaatsen zij de naam van het meisje en een link naar haar Facebookprofiel. Een minderheid neemt het op voor de slachtoffers en roept de beheerders, die anoniem blijven, om de pagina te verwijderen,” meldt De Morgen. Een veelzeggende verhouding. Ondanks de dominante positie van de ‘slut-shamers‘ is de Facebook pagina inmiddels toch verwijderd.
  • Een stukje geschiedenis. Engeland vocht mee in de eerste wereldoorlog en iemand moest thuis het werk blijven doen. Dus trokken onder andere de Spoorwegen duizenden vrouwen aan, die allerlei taken op zich namen die voorheen aan mannen voorbehouden waren. Het Nationale Spoormuseum in York lanceerde een database met alle gegevens en besteedt in een tentoonstelling permanent aandacht aan het aandeel van vrouwen.
  • India blijft de gemoederen bezig houden. Het aborteren van ongewenste, want waardeloze meisjesfoetussen, en de daaropvolgende vrouwenhandel om de tekorten aan te vullen. De woede om uitspraken van een religieuze leider die vindt dat de 23-jarige studente die stierf na een verkrachting in Delhi zelf schuldig is. De voortdurende protesten tegen verkrachting en seksuele intimidatie op straat. In India maar ook elders op de wereld, want ook in een zogenaamd beschaafd land als de Verenigde Staten kunnen slachtoffers van verkrachting nog steeds rekenen op hoon, minachting en ongeloof. Kortom, (seksueel) geweld tegen vrouwen staat op de agenda….
  • Ondertussen, in filmland: de manische pixie droomvrouw huppelt nog steeds vrolijk rond op het witte doek. Op zich is er niks mis met een vrolijk vrouwelijk filmpersonage, maar scriptschrijvers maken zich er wel heel erg makkelijk vanaf. The Guardian geeft een overzicht van films die dit stereotype vertonen.

Mannelijke feministen roeien tegen de stroom in

Mag de Zesde Clan even een paar open deuren ingooien? Want soms lijken we het even te vergeten. Komen ze: Mannen zijn mensen. Vrouwen zijn mensen. Als mensen aan machtsstructuren morrelen, vormen ze een bedreiging voor de groepen die van het bestaande systeem profiteren en baat hebben bij de instandhouding ervan. Je hoeft niet in complotten te denken, om logischerwijs in te zien dat de leden van zo’n zich bedreigd voelende groep in het geweer komen.

Gary Barker, 7 maart 2012 in Amsterdam.

Waarom beginnen we hierover? Omdat de Amerikaanse activist Gary Barker in Nederland was voor de 35ste Globaliseringslezing. Hij sprak over mannen, emancipatie en feminisme. In zijn lezing stelde hij gangbare noties van mannelijkheid aan de kaak, en vertelde hij iets over zijn werk om mannen los te weken uit het macho keurslijf. Dat is een boodschap die niet goed valt. Onder andere NRC Handelsblad schreef op een nogal teleurstellende manier over de globaliseringslezing en de boodschap van Barker.

Wat te doen? Grappen maken? Een doorwrochte analyse tikken over de foutieve aannames, verdraaiingen en gaten in de logica? Of dit alles welgemoed negeren en gewoon verder gaan? Laten we dat laatste maar eens proberen. De Zesde Clan verwijst je graag naar een reportage van De Volkskrant, en naar het weblog van feministe Anja Meulenbelt, die de lezing op 7 maart bijwoonde en er een eigen verslag over schreef, en naar een video waarin Gary Barker iets vertelt over mannen, mannelijkheid en geweld tegen vrouwen. Zijn aandeel in onderstaande video begint vanaf de vijfde minuut.

Leef en leer, zoals de Amerikanen zeggen. Leef en leer je mee?

Zesde Clan neemt deel aan Globaliseringslezing

De Zesde Clan komt naar je toe! Op woensdag 7 maart spreekt een afgevaardigde bij de 35ste Globalizeringslezing, in Felix Meritis in Amsterdam. Hoofdspreker Gary Barker gaat in op mannen en feminisme, maar de organisatoren wilden de stem van vrouwen niet laten ontbreken. De Zesde Clan vindt het een eer dat wij, getrouw de naamgeving van dit weblog, een plek aan de tafel kunnen innemen. De lezing begint om 20.30 uur, toegang 13,50 euro.

Barker is al jaren actief op het gebied van mannen en feminisme. Hij is betrokken bij een centrum voor vrouwenstudies – waar ze ook onderzoek doen naar de emancipatie van mannen – en richtte de organisatie Men Engage op. De hoofdlezing met aansluitend discussie komt van Barker, maar de organisatoren van de Globaliseringslezing vroegen of de Zesde Clan een column uit wilde spreken over mannen, feminisme en de moeilijkheden die deze combinatie op kan leveren.

Daar weet De Zesde Clan wel raad mee. Net als de Amerikaanse feministe Bell Hooks geloven we dat mannen absoluut noodzakelijk zijn voor het feminisme, maar hun privileges kunnen we missen als kiespijn. Te vaak vergeten mannen even heeeeeel goed in de spiegel te kijken voordat ze zich opwerpen als de meest feministische onder de feministen. Als je daar wat van zegt, krijg je dit:

En niet te vergeten de mansplainers, die veel beter dan jij begrijpen in welke situatie vrouwen zich bevinden, en wat belangrijk is, o en by the way, geef mij die voorzittershamer maar even, want ik kan veel beter vergaderingen leiden dan jullie. Voordat je het weet bevindt je je als feministische vrouw in je eigen feministische beweging opnieuw in een ondergeschikte positie. Dat soort gedrag roept weerstand op, heren, en niet voor niets. Dus mannen, ja, mannelijk privilege en het gedrag wat daaruit voortvloeit, nee.

Enfin, wordt vast een interessante avond met veel discussie 😉

De lezingen van… Uitsluitend Emancipatie

Geen individuele lezing deze keer, maar een uitgebreid overzicht van alle lezingen van het congres Uitsluitend Emancipatie, half oktober dit jaar gehouden in de Beurs van Berlage in Amsterdam. Talloze hoogleraren en andere deskundigen bogen zich over de kwestie emancipatie in de context van de vrouwenbeweging, gezondheidszorg, katholieke vrouwen, immigrantenvrouwen, seksueel geweld, homoseksuelen, de media, noem maar op. De hoofdlezing (keynote) was in handen van historica Joan Scott. Zij behandelde in haar bijdrage de belemmeringen die moslima’s ondervinden op het gebied van hun emancipatie in seculiere Westerse landen.

Kleine aanvulling bij dit lezingenoverzicht. Fijn, al die aandacht voor emancipatie, maar het weblog van Aletta, instituut voor de vrouwengeschiedenis, concludeerde dat het slot van een bij het congres horende debatavond veel van dat goede gevoel weer teniet deed. Want wat gebeurde er volgens een getuige van die avond:

Ook Sara de Jong wist in haar verhaal over tweede generatie migrantenvrouwen te prikkelen met de stelling dat de a-historische vooronderstelling dat vrouwenemancipatie in Nederland reeds voltooid is, niet klopte. Dat Sara de Jong hier een punt heeft bleek wel tijdens de slotlezing in de Berlage-zaal waar socioloog Willem Schinkel de lezingen van professor Duyvendak, Fennema en Geschiere over Nederlanderschap en multiculturalisme voorzat. Het publiek bestond grotendeels uit vrouwen, er zaten, op de sprekers en voorzitter na, slechts vijf mannen in de zaal.

Na de lezing was het woord opvallend genoeg niet aan het publiek, zoals bij alle andere sessies het geval was geweest. Het was de voorzitter zelf die het woord nam en vragen afvuurde op zijn collega’s. Even leek er ruimte voor twee vragen maar Schinkel nam het snel weer over. Zo ontstond er een geleerde mannen onderonsje van de Universiteit van Amsterdam met een zaal vol vrouwen als zwijgende toeschouwer. Jammer dat Joan Scott er niet was om de heren tot orde te roepen.

Kortom, het werd weer een mannenonderonsje en de vrouwen zaten erbij en keken ernaar. Diepe zucht, plus heel erg jammer. Snel terug naar het overzicht van alle lezingen om het positieve gevoel toch nog vast te houden….

Dertig jaar na Joke Smit

Dertig jaar geleden overleed Joke Smit, de oermoeder van de tweede feministische golf. Hoe staat het nu met haar gedachtengoed en de doelen die ze wilde bereiken? E-Quality organiseert op 24 september een symposium met workshops, plenaire discussies en presentaties om deze en andere vragen te onderzoeken. In, hoe kan het ook anders, de Joke Smitschool aan de Reijnier Vinkeleskade 62 in Amsterdam.

Vanaf 13.00 uur begint in dit schoolgebouw een bruisende middag. Allerlei prominenten maken hun opwachting. Zoals politica Hedy d’Ancona, Marja Vuijsje, die de biografie over Joke Smit schreef, Roos Wouters, auteur van het boek ‘Help, ik ben een feministe’ en de bekende hoogleraar Eveline Tonkens. Wie mee wil discussiëren kan zich opgeven via een digitaal formulier. Kenniscentrum E-quality publiceert het definitieve programma later in augustus op haar website.

Jongenswerk ontdekt meisjes

Het meidenwerk komt naar je toe! De organisatie Meiden Inc hield op 22 juni voor het eerst een bijeenkomst van wethouders en andere professionals die als ambassadeurs voor meisjes willen optreden. Ze hebben drie doelen: meidenwerkers met elkaar verbinden, het belang en de resultaten van meidenwerk zichtbaar maken, en bij gemeenten pleiten voor een eerlijke verdeling van geld en middelen, zodat het jongenswerk ook iets gaat doen voor meisjes.

Apart aandacht besteden aan meisjes, is dat niet heel erg jaren zeventig? De Amsterdamse Vrouwenmonitor 2011 stelt de vraag, maar heeft er ook een duidelijk antwoord op. De nota constateert dat Amsterdam 57.000 meisjes en jonge vrouwen tot 24 jaar telt, maar dat er voor die grote groep slechts drie zelforganisaties zijn die zich specifiek op meiden richten. Van het professionele jongerenwerk hebben ze niets te verwachten. Dat gaat alleen maar achteruit:

Nu het stadsbrede Meidenplaza van Stedelijk Jongerenwerk (SJA) dreigt te verdwijnen, moeten de stadsdelen begrijpen dat er dringend behoefte is aan seksespecifiek jongerenwerk. Dit lijkt contra-emancipatoir, maar de ervaring leert dat de meiden anders op de tweede plek komen.

Zo simpel ligt het dus. Doe je niks, dan verdwijnen de meiden onmiddellijk uit beeld. VNG Magazine kopte in maart nog dat je beter van jongenswerk kunt spreken. De neutrale term jongerenwerk versluiert de realiteit dat jongerenwerk eenzijdig op jongens gericht is.

Daar is een al even simpele reden voor, meldt de Vereniging van Nederlandse gemeenten in haar magazine: ,,Gemeentelijk jeugdbeleid is voor een belangrijk deel gericht op de bestrijding van jongerenoverlast, en dat is in de praktijk vooral jongensoverlast. Meisjes zijn veel minder in beeld als ‘probleemjongeren’. En daardoor krijgen ze niet de aandacht van de gemeente die ze verdienen – en waar ze ook behoefte aan  hebben.”

Dit moet veranderen, en de VNG staat daar niet alleen in. Het punt kwam eerder al aan de orde in een rapport van het Nederlands JeugdInstituut. Het instituut vindt dat het jongerenwerk moet emanciperen. Sindsdien is de zaak in beweging gekomen. De oprichting van Meiden Inc volgde, om meidenwerk op de kaart te zetten, in maart kwam de hoofdstad met de Amsterdamse Vrouwenmonitor 2011, en een grote gemeente als Rotterdam werkte aan een visienota op meidenwerk die vorige maand het levenslicht zag.

De ambassaseurs van het meidenwerk zullen in Rotterdam en Amsterdam vast een warm onthaal krijgen. Wie volgt?

Slutwalk Amsterdam trekt enthousiaste menigte

Amsterdam was gisteren het toneel van de eerste Slutwalk in Europa. De toeloop was zo groot, dat de organisatie het vertrekpunt op aanraden van de gemeente verplaatste van de Dam naar het Homomonument.  In een feestelijke optocht liepen de mensen vervolgens naar het Spui – zie dit filmpje op de site van de NOS.

Bron: Indymedia.nl

De Slutwalk ontstond in Toronto, nadat een Canadese politieagent tijdens een openbare lezing zei dat vrouwen die niet verkracht willen worden, zich niet moeten kleden als een slet. Canadezen pikten het niet dat een vertegenwoordiger van de politie op die manier het slachtoffer de schuld gaf. Ze organiseerden de eerste Slutwalk, een demonstratieve optocht van mannen en vrouwen, om duidelijk te maken dat de dader verantwoordelijk is voor seksueel geweld, niet het slachtoffer. En dat mensen vrij moeten kunnen zijn om te dragen en zeggen wat ze willen.

In Amsterdam meldden meer dan duizend mensen zich aan via Facebook. De NOS schat in dat uiteindelijk honderden deelnemers verzamelden bij het Homomonument en meeliepen. Het fenomeen Slutwalk is inmiddels ook overgeslagen op andere steden. Zo maakt Londen zich op voor een Slutwalk op 11 juni aanstaande. De deelnemers verzamelen op Trafalgar Square. Net als bij de Slutwalk Amsterdam kunnen mensen zich alvast aanmelden via een speciale pagina op Facebook. Volgens de BBC hebben circa 3500 Engelsen dat al gedaan.

Slutwalk begint bij Homomonument Amsterdam

Slutwalk Amsterdam begint zaterdag 4 juni om 16.00 uur bij het Homomonument op de Westermarkt. Dat maken de organisatoren bekend op hun nieuwe website. Meer dan duizend mensen hebben al de moeite genomen zich aan te melden voor de demonstratie op een speciale pagina van Facebook. Maar ook zonder die aanmelding is iedereen welkom om in woord en daad seksuele diversiteit te promoten, en duidelijk te maken dat niet het slachtoffer fout zit maar de verkrachter.

Homomonument Amsterdam

De organisatoren hebben zich laten inspireren door gebeurtenissen in Toronto, Canada. Eind vorig jaar hield in die stad een politie agent een lezing over seksueel geweld. Daarbij zei hij dat als vrouwen niet verkracht willen worden, ze zich niet moeten kleden als een slet. Voor veel Canadezen was dit de druppel die de emmer deed overlopen. De eerste slutwalk was geboren. Duizenden inwoners van Toronto en daarbuiten kwamen bijeen en liepen in optocht naar het politiebureau waar de agent werkzam was.

Sindsdien vonden soortgelijke marsen plaats in allerlei grote steden in Canada, de Verenigde Staten, Australië. Op 4 juni vindt naast Amsterdam ook in Londen een Slutwalk plaats. De organisatie van Slutwalk Amsterdam:

Dit evenement is open voor iedereen, of je jezelf een slet noemt of alleen het doel van deze actie steunt. Het maakt niet uit als welk ‘gender’ je jezelf ziet of hoe oud je bent. Alleen, als stel, ouders, zussen, broers, kinderen, vrienden. Sluit je aan bij onze missie om de wereld te laten weten dat degenen die slachtoffer zijn van (seksueel) geweld of geweld als gevolg van gender, niet degenen zijn die fout zitten, zonder uitzondering.

Slutwalk krijgt wereldwijd navolging

Het begon allemaal begin dit jaar. Een Canadese politieman zei tijdens een lezing over geweldsmisdrijven in Toronto dat vrouwen die niet verkracht willen worden, zich niet als een slet moeten kleden. Een groepje Canadese vrouwen was het zó zat dat vrouwen op die manier de schuld krijgen van verkrachting, dat ze een Slutwalk organiseerden: een protestmars. De organisatoren verwachtten een handjevol mensen. Het werden er drieduizend. Boston volgde afgelopen zaterdag. De organisatoren verwachtten misschien dertig mensen. De Slutwalk daar trok tweeduizend deelnemers.

Slutwalk Toronto: het rokje is geen excuus voor verkrachting.

Het begint echt een beweging te worden die wereldwijd van de grond komt. Na Toronto en Boston staan Slutwalks gepland in Vancouver, Chicago, Buenos Aires, Londen, Sydney en Stockholm. Ook Amsterdam doet mee. Daar kan iedereen op 4 juni vanaf 16.00 uur meelopen in de Nederlandse Slutwalk. De moeders van de eerste mars in Toronto roepen vrouwen wereldwijd op in hun eigen stad hun eigen Slutwalk te beginnen. Met hun adviezen en aanmoediging zal de lijst wereldsteden zich de komende weken vast nog uitbreiden.

Het grappige is dat 4 juni een dag is die twee Slutwalks tegelijkertijd zal zien. Naast Amsterdam gaan namelijk ook vrouwen in Londen die dag op pad. Eén van hen schreef haar voornemen om mee te demonstreren publiekelijk op in de krant The Guardian:

The fuck-you-I-don’t-care spirit of the thing is infectious. I think we should give it a try. My outfit of choice is currently an amalgamation of hiking boots, ass-less chaps, novelty beard and feather boa. I’m still deliberating on the merits of the Hawaiian shirt.

Waar de mars ook plaats vindt, de boodschap is hetzelfde. Het doet er niet toe wat een vrouw aan heeft. Het gaat erom dat mannen geen vrouwen moeten verkrachten. Punt. Dat is een standpunt waar mannen, vrouwen en kinderen zich gezamenlijk achter kunnen scharen. De Slutwalks staan daarom open voor iedereen die vrouwen respecteert en hen in staat wil stellen zonder angst te gaan en te staan waar ze willen. Kom ook!

Amsterdam krijgt eigen Slut Walk

Een politieagent vertelde vrouwen in Toronto dat ze zich niet moeten kleden als een slet als ze niet verkracht willen worden. Dat pikten de inwoners van de stad niet....

Amsterdam krijgt een eigen Slut Walk! Op 4 juni kan iedereen meelopen in een optocht van mannen, vrouwen en kinderen in alle stadia van kleding of ontkleding. Epicentrum: de Dam, hartje stad. Boodschap: het gaat niet om de kleding van de vrouw, het gaat erom dat mannen gewoon geen vrouwen moeten verkrachten. Punt. De Nederlandse hoofdstad staat al aangekondigd op de site van de moeder van alle Slut Walks, het Canadese Toronto. We verkeren in gezelschap van steden zoals Adelaide (Australië), Chicago (V.S.), en het Canadese Vancouver. Iedereen die meer wil weten en mee wil doen kan zich aanmelden bij Facebook, waar een actiepagina is aangemaakt voor het evenement. Tijdschrift Opzij schreef er ook al over. Reserveer 4 juni 16.00 uur in je agenda en loop mee!

Uefa wil diversiteit in voetbalwereld

Voetbalorganisatie Uefa wil vrouwen en allochtonen een kans geven in de voetbalwereld. Die belofte deed de bond vorige week tijdens een seminar in Amsterdam. De Uefa nam het besluit nadat een in eigen opdracht uitgevoerd onderzoek aantoonde dat benoemingen van coaches, voorzitters en bestuurders bijna altijd via informele netwerken lopen. Daardoor benoemen oudere blanke mannen oudere blanke mannen op bijna alle invloedrijke posities en hebben vrouwen en allochtonen structureel het nakijken. Het is voor het eerst dat de Uefa dit probleem erkent en openlijk bespreekt.

Karen Espelund van de Noorse voetbalbond. Zij wist het glazen plafond te doorbreken met behulp van een quotum.

De situatie is ernstig uit balans, zag de Uefa toen onderzoeker Steven Bradbury de resultaten van zijn analyse voorlegde aan de organisatie. Maar liefst 99% van alle functies waarbij je iets in de melk te brokkelen hebt, zijn bezet door blanke mannen, waarvan de overgrote meerderheid ook nog eens op leeftijd is. Zij houden elkaar in het zadel via een ondoorzichtig spel van vriendjespolitiek en informele benoemingsprocedures. De oudere blanke mannen hebben daarnaast een cultuur gevoed waarbij alles wat niet blank en mannelijk is structureel wordt gemarginaliseerd en ondergewaardeerd.

Opvallend genoeg is dit een bekend beeld. De situatie komt precies overeen met eerdere bevindingen naar benoemingen op hoge posities in andere bedrijven of organisaties. Recent voorbeeld uit Nederland: de manier waarop hoogleraren op universiteiten aan hun baan komen. Ook daar verliep dat in twee van de drie gevallen via informele netwerken en volgens informele procedures. Scouts speelden een belangrijke rol bij de vroege selectie van kanshebbers. Omdat deze scouts meestal blank en man waren, en de selectiecommissie ook, bleven vrouwen en allochtonen buiten beeld. De blanke mannen benoemden zodoende in de meerderheid van de gevallen iemand die op hen leek en vertrouwd overkwam: een andere blanke man. 

De Uefa heeft nu publiekelijk erkent dat het anno 2011 belachelijk is dat dit zo werkt. De bond wil die vastgeroeste patronen doorbreken. Het rapport van Bradbury, van de Universiteit van Loughborough, geeft aanknopingspunten. Zo blijken quota’s erg effectief:

…there were positive examples to report. In Norway, this matter had been dealt with by a quota system from 1985, whereby at least one woman would have to be on each of the central committees. This led to 40% women’s representation, and, in 1996, Karen Espelund became the first female vice-president of the Football Association of Norway (NFF) and later general secretary. ”I would never have been able to prove my competence if I had not been part of a quota system,” she said. “Of course you have to prove yourself [afterwards], but quotas are extremely important in the first situation.”

Daarnaast wil de Uefa een cultuuromslag bevorderen. De voetbalwereld moet opener worden en vrouwen en allochtonen erkennen als volwaardige mensen, die ook deskundig zijn en wiens mening gehoord moet worden.

Wordt vervolgd!