Tag Archives: Amnesty International

Homa Hoodfar en de vrijheid om na te denken

Homa Hoodfar dacht zelf dat ze een gerespecteerde wetenschapster was. De Iraanse autoriteiten denken daar echter anders over. Ze zetten haar gevangen en volgens familieleden beschuldigen ze haar er van dat ze een feministische revolutie probeert te ontketenen. Amnesty International voert inmiddels campagne om haar vrij te krijgen. Academici wereldwijd reageerden geschokt op de arrestatie van hun collega en ondersteunen die acties, onder andere met petities.

Hoodfar – een naam die mijn spellingscontrole steeds probeert te veranderen in ‘hoofdas’ – kwam in de problemen toen ze voor korte tijd terugkeerde in Iran. Normaal gesproken woont en werkt ze in Canada. Vlak voor vertrek arresteerden Nationale Gardisten haar.

De 65-jarige cultureel antropologe kreeg onder andere bekendheid vanwege haar genuanceerde, diepgravende analyses van het gebruik van de sluier door Islamitische vrouwen. Ze onderzocht niet alleen de vele betekenissen van dit stukje textiel, maar ook de context. Wanneer besluiten vrouwen een hoofddoek te dragen? Welke effecten heeft dat op sociale relaties? Hoe beïnvloedt het hun mogelijkheden om te werken, te studeren en op andere manieren mee te doen in de samenleving?

Hoodfar benutte, als academicus, de vrijheid om kritische vragen te stellen. Aan de vrouwen zelf, aan de samenleving, over sociale en religieuze normen. Voor haar bestonden er geen makkelijke antwoorden. Sherene Razack speculeert in dagblad The Globe and Mail dat die nuances en kritische vragen de Nationale Garde van Iran teveel werden. Hup, achter de tralies zetten die enge wetenschapster. Over academische vrijheden en het recht om na te denken praten we een andere keer wel weer.

Enfin, teken de petitie. En neem een kijkje op Twitter bij #FreeHoma.

Nieuwsronde

De seksist van het jaar 2014 is bekend! En heb je goede voornemens om volgend jaar écht te onderhandelen over je salaris? Amanda Hess heeft allerlei tips voor je. En wat zijn de cijfers achter Serious Request? Dat en meer in deze nieuwsronde.

  • Vrouw en moeten onderhandelen over je salaris? Pfffffft… Gelukkig heeft Amanda Hess tips om de kans van slagen te vergroten. Ook Wall Street Journal boog zich over dit fenomeen en heeft adviezen om vrouwen door te laten stromen. Bonus: tips voor het omgaan met klootzakken op het werk. Succes met je loopbaan in 2015!
  • Verder over werk: fijn dat Nederlandse meiden het zo goed doen op school. Ook kiezen meisjes vaker voor technische studies. Maar welke inspanning ze ook leveren, eenmaal aan het werk hebben ze er weinig baat bij. De Volkskrant noemt de emancipatie van vrouwen ‘fragiel’ en signaleert dat traditionele rollenpatronen nog steeds een sterke druk uitoefenen. Betere perspectieven op de arbeidsmarkt blijven uit en de top van het bedrijfsleven blijft hardnekkig bezet door blanke mannen.
  • Serious Request richt zich dit jaar op het tegengaan van seksueel geweld tegen vrouwen in conflictgebieden. Dat leidt tot veel terechte aandacht voor de problematiek, inclusief schattingen over cijfers. Project Unbreakable sloot zich bij de campagne aan en Het Rode Kruis, samenwerkingspartner van Serious Request/3FM, kwam met een overzicht van de meest gestelde vragen over seksueel geweld in conflictgebieden.
  • Laten we vooral de gevolgen niet vergeten. Seksueel geweld kan leiden tot aids en andere seksueel overdraagbare ziekten. Vrouwen uit conflictgebieden hebben de grootste moeite om medische zorg te vinden om deze negatieve gevolgen op te vangen. Daarnaast kreeg Amnesty International veel kritiek, vooral uit kringen van gelovigen, toen deze organisatie een standpunt innam over abortus. Vrouwen mogen niet voor de tweede keer onderworpen worden aan een schending van hun mensenrechten, stelde Amnesty, dus het afbreken van een ongewenste zwangerschap moet mogen en mogelijk zijn. De organisatie begon dit jaar ook een campagne tegen seksueel geweld, omdat de problematiek zo indringend is en vrouwen zo vaak in de steek worden gelaten als ze slachtoffer worden.
  • Daarnaast merken mensen op dat het lekker veilig is, je druk maken over geweld tegen vrouwen in verre buitenlanden. Maar ook in Nederland is seksueel geweld tegen vrouwen helaas systematisch, structureel en gemeengoed, iets wat je niet uitwist door verhullend taalgebruik.
  • Mocht Serious Request teveel nare herinneringen oproepen: Nederland kent een Hulplijn Seksueel Misbruik waar je, ook anoniem, naar kunt bellen: 0900-9999-001 (ma-vr 09.00 – 17.00 uur).
  • Phew, wat een opluchting! Het Vaticaan vindt Amerikaanse nonnen geen radicale feministen. Gelukkig maar. Er loopt vanuit Vaticaanstad echter nog een onderzoek naar hun overkoepelende organisatie. De conclusies van die inquisitie zouden wel eens heel anders kunnen luiden, waarschuwen insiders.
  • En de seksist van het jaar is…. de uitgever van The Sun! Deze Britse krant benutte onder andere blote ‘pagina 3 vrouwen’ om campagnes tegen borstkanker te vermengen met porno. Geweldig idee. De makers van computerspel Grand Theft Auto 5 wisten een tweede plaats te behalen. Gamers kunnen in dit spel onder andere punten scoren door “vrouwen in de prostitutie” te vermoorden. Gaaf!
  • De emancipatie is voltooid! Alweer! Jammer alleen dat zulke kreten iedere keer weer nergens op blijken te slaan, waarschuwt wetenschapsjournaliste Asha ten Broeke. Dat er ergens wat positief nieuws opduikt, doet namelijk weinig af aan structurele problemen en de hardnekkige voortzetting van de blanke man als norm. Met de blanke vrouw als goede tweede, want wat alle hoera-journalistiek niet kan verhullen is dit: ,,’zegevieren van de emancipatie’, dat gaat vooral over witte, hoogopgeleide vrouwen.” De rest heeft pech.

Verenigde Naties mengen zich in abortusdebat

De Verenigde Naties mengen zich in het debat over abortus. In een speciaal rapport maakt de mondiale organisatie kort samengevat duidelijk dat landen die vrouwen verhinderen baas in eigen buik te zijn, de mensenrechten schenden.

Vrouwen hebben namelijk recht op goede gezondheidszorg, en zaken zoals zwangerschap of juist niet zwanger willen worden zijn direct gerelateerd aan de gezondheid en het welzijn van vrouwen. Daarom moeten landen ervoor zorgen dat vrouwen gebruik kunnen maken van voorbehoedsmiddelen, goede zwangerschapszorg, én de mogelijkheid tot abortus. Oftewel, zoals het VN-rapport schrijft:

Although securing particular public health outcomes is a legitimate State aim, measures taken to achieve this must be both evidence-based and proportionate to ensure respect of human rights. When criminal laws and legal restrictions used to regulate public health are neither evidence-based nor proportionate, States should refrain from using them to regulate sexual and reproductive health, as they not only violate the right to health of affected individuals, but also contradict their own public health justification.

Criminal prohibition of abortion is a very clear expression of State interference with a woman’s sexual and reproductive health because it restricts a woman’s control over her body, possibly subjecting her to unnecessary health risks. Criminal prohibition also requires women to continue unplanned pregnancies and give birth when it is not their choice to do so.

Webmagazine Jezebel schat in dat de Paus, de Congo en conservatieve politici in de Verenigde Staten de VN nu waarschijnlijk officieel gaan haten. Geen vreemde inschatting. Want een uitbarsting van woede was precies wat er gebeurde toen Amnesty International een paar jaar geleden openlijk stelling nam voor abortus. De organisatie verklaarde dat vrouwen in bepaalde gevallen recht hebben op abortus, als het weigeren van deze ingreep een schending van hun mensenrechten oplevert en/of hun leven in gevaar brengt. Prompt trok het Vaticaan zijn handen af van AI.

AI legde dit naast zich neer en voert tegenwoordig expliciet campagne. Bijvoorbeeld om Nicaragua ertoe te bewegen het algehele verbod op abortus in te trekken: ,,”De VN-lidstaten moeten Nicaragua ter verantwoording roepen vanwege een wet die het recht van vrouwen op leven, gezondheid en waardigheid schendt”, zegt Widney Brown, Amnesty’s Senior Director Internationaal Recht en Beleid.” Sinds het land abortus in 2008 totaal verbood, nam de moedersterfte toe met 16 procent. Artsen durven vrouwen sommige behandelingen niet te geven, en vrouwen gaan over tot illegale abortussen die soms dodelijk aflopen.

De VN scharen zich nu aan de zijde van Amnesty International. Net als deze mensenrechtenorganisatie ziet de VN dat een baarplicht niet kán. Vrouwen zijn mensen, weet je. Dat is een welkom signaal in een wereld waarin vrouwen steeds meer gezien worden als omhulsels waar een gezonde baby uit moet komen. Hopelijk lezen veel regeringen het rapport en gaan ze de mensenrechten van vrouwen beter garanderen.

Nigerianen zwijgen niet langer over verkrachting

Grote kans dat op 25 november, de Internationale Dag Tegen Geweld Tegen Vrouwen, duizenden Nigerianen de straat op gaan om te protesteren tegen verkrachting. Veel vrouwen én mannen zijn woedend na twee incidenten waarbij vrouwen verkracht werden. In één geval maakten de daders een video opname die vervolgens via internet wijd en zijd te zien was. Tot nu toe hield iedereen echter zijn mond en konden daders ongestraft hun gang gaan.

Dat moet veranderen, vinden veel inwoners van het land. Ze zien met afgrijzen hoe in Nigeria, met 140 miljoen inwoners, per jaar slechts een kleine tweeduizend verkrachtingen officieel genoteerd worden. Dat lage cijfer betekent namelijk dat talloze verkrachtingen nooit aan het licht komen. Amnesty International besloot de situatie te onderzoeken en publiceerde in 2006 een rapport: verkrachting, het stille wapen. Uit het onafhankelijke onderzoek van AI kwam naar voren dat niet alleen gewone burgers, maar ook de politie, het leger en paramilitaire groepen vrouwen met regelmaat verkrachten.

Niemand die hen tegen houdt, signaleert het rapport. Justitie weet zich geen raad met het onderwerp. Verkrachting is een taboe, niemand wil het erover hebben, en bovendien: het zijn maar vrouwen. Dit idee leeft breder. De samenleving  is vrouwen niet goed gezind. In geval van verkrachting wijst de omgeving naar het slachtoffer. Zij lokte het uit, zij is slecht, de verkrachting is haar schuld. Omdat de politie zelf betrokken kan zijn bij de verkrachtingen, hebben vrouwen er bovendien weinig vertrouwen in dat agenten hun zaak goed zullen onderzoeken. Uit schaamte en uit wantrouwen doen duizenden vrouwen daarom nooit aangifte van een verkrachting.

De video opname met een brute verkrachting van een vrouw, plus een incident waarbij een stamhoofd een vrouw verkrachtte, maken dat Nigerianen niet langer kunnen doen alsof er niks aan de hand is. Mensenrechtenactivisten en vrouwenorganisaties willen met een duidelijke protestactie de regering aanzetten tot actie. The Guardian:

Abiola Akiyode-Afolabi, executive director of the Women Advocates Research and Documentation Centre, said: “There is still a lot of hush-hush around it in Nigeria. That’s why the problem is as bad as it is. But all that’s happened in the past three months shows that rape and sexual violence is a major issue.” […] The country could learn from reporting mechanisms and laws pioneered by Liberia, she added. “The Nigerian government has failed to protect women. We need to hold it accountable. There is a need for immediate steps to create laws and institutions that protect women.”