Tag Archives: afvallen

Vastendieet verdient zeer kritische blik

Daar was-ie weer, deze keer bij EenVandaag. Een man die enthousiast de voordelen van het vastendieet aanprijst. Iedere week een of twee dagen nauwelijks eten en het gezondheidswalhalla opent haar poorten voor je. Klinkt super, en er zijn veel andere mensen die deze vorm van diëten aanprijzen. Vaak mannen. En dat is geen toeval: onderzoek wijst uit dat mannen inderdaad gezondheidsvoordelen ervaren bij vasten. Maar naar vrouwen is weinig onderzoek gedaan, en het onderzoek wat er is lijkt erop te wijzen dat de effecten voor vrouwen juist negatief zijn.

Zoals zo vaak blijven vrouwen onzichtbaar in onderzoeken naar medische- of gezondheidsverschijnselen. Journalisten zoals Caroline Criado Perez (Invisible Women), Maya Dusenberry (Doing Harm) en in Nederland cardiologe Angela Maas en organisaties zoals Women Inc. met campagne Behandel me als een dame, allemaal wijzen ze erop dat onderzoek decennia lang plaats vond met de man als norm. Mannen bepaalden de onderzoeksagenda en verrichten studies op basis van mannelijke dieren en/of mensen van de mannelijke sekse.

Wat onderzoekers aan resultaten vonden, inclusief onderzoek naar diëten, pasten ze vervolgens klakkeloos toe op vrouwen. Met als gevolg dode, verminkte of zieke vrouwen, en geneesmiddelen die voor vrouwen veel meer ernstige bijwerkingen hebben dan bij mannen. Pas de laatste tien, twintig jaar hebben vrouwen meer banen in de medische wereld en komen onderzoeken naar vrouwen op gang.

Dezelfde situatie zie je bij onderzoeken naar het effect van periodiek vasten. Veel studies gaan over mannen en mannetjesdieren. Die blijken baat te hebben bij het vastendieet en verbeteren er hun gezondheid mee. Logisch dus, dat mannen lyrisch zijn over de waarde van het vastendieet. Ze hebben groot gelijk.

Over vrouwen ontbreken gegevens echter, omdat onderzoekers hen niet meenamen in de studie. Of ze zijn gebaseerd op zulke kleine groepen vrouwen dat je alleen kunt spreken van aanwijzingen die verder onderzoek noodzakelijk maken. Binnen die context is het enige wat je kunt zeggen dat de eerste aanwijzingen negatief zijn. Vrouwen melden problemen met hun hormonen, schildklier en menstruatiecyclus, slapen slechter, ervaren meer stress en kunnen glucose slechter verdragen (een vroeg waarschuwingssignaal voor diabetes). Nogmaals, de studies zijn schaars, dus zie dit als aanleiding voor verder onderzoek. Maar het eerste beeld is dat veel vrouwen meestal weinig opschieten met het vastendieet.

De enige categorie vrouwen waarbij het een of twee dagen vasten dieet enigszins positieve effecten had, was een beperkte groep zwaar obese vrouwen. Het ging bij dit onderzoek van de universiteit van Adelaide om 88 vrouwen die zich tien weken aan deze dieetvorm hielden. Daarna stopt de data-stroom, dus er is geen informatie beschikbaar over de langere termijn. Bovendien werken alle diëten de eerste paar weken, maakt niet uit wat en via welke methode (waarna je in een paar jaar tijd de verloren kilo’s meestal weer terugkrijgt, plus een paar extra). Het zegt niet zoveel.

Het vastendieet is niet de enige aanpak waarbij blijkt dat mannen er meestal beter van worden, en vrouwen weinig effect ondervinden of zich er slechter door gaan voelen. Hetzelfde zie je bij het Ketogeen dieet, een methode waarbij je koolhydraten zoveel mogelijk laat staan. Opnieuw zie je dat mannen voornamelijk baat hebben bij dit dieet, terwijl vrouwen zich beroerd gaan voelen omdat het Ketogene dieet bij hen negatieve gezondheidsverschijnselen veroorzaakt. Zo raken vrouwen hormonaal uit balans en kan keto bij hen juist een toename van gewicht veroorzaken.

Kortom, prima als mannen enthousiast zijn over het vastendieet. Maar als ze daarna druk uitoefenen op vrouwen in hun omgeving om het ook te doen, gaan ze te ver. Vrouwen: kennis is macht. Trap er niet in. Wat goed is voor hem, is lang niet altijd goed voor jou.

Televisiepresentatrice geeft pestkoppen ervan langs

Vindt u zichzelf nou een goed voorbeeld voor de Amerikaanse jeugd? Al jarenlang staat u voor de camera’s terwijl u veel te dik bent, u zou eindelijk ernst moeten maken met afvallen en een gezonde levensstijl kiezen. Aldus een e-mail naar televisiepresentatrice Jennifer Livingston. In plaats van zich te schamen, in een hoekje weg te kruipen en de e-mailer angstig te vragen hoeveel kilo’s ze dan wel niet af moest vallen, wilde ze eindelijk zijn goedkeuring krijgen, rechtte Livingston haar rug. Live op de televisie, in een kalm, welovertogen bewoog, viel ze de houding aan die dit soort fat shaming mogelijk maakt. Kijk en juich:

Voor wie liever leest: onderaan dit artikel staat de tekst van haar speech uitgeschreven. Speciale aandacht voor dit stukje:

attacks like this are not okay and we’re going to have more on that in just a second, but first, the truth is, I am overweight. You could call me fat and yes, even obese, on a doctor’s chart. But to the person who wrote me that letter, do you think I don’t know that? That your cruel words are pointing out something that I don’t see? You don’t know me. You are not a friend of mine. You are not a part of my family and you have admitted that you don’t watch this show so you know nothing about me but what you see on the outside and I am much more than a number on a scale.

En dit stukje, waarin ze de hatelijke minachting van een bredere context voorziet:

…what really angers me is there are children who don’t know better. Who get emails, as critical as the one I received or in many cases even worse, each and every day. The internet has become a weapon. Our schools have become a battleground. And this behaviour is learned. It is passed down from people like the man who wrote me that email. If you are at home and you are talking about the fat newslady guess what. Your children are probably going to go to school and call someone fat. We need to teach our children to be kind, not critical, and we need to do that by example.

Jennifer Livingston is een held.

 

Hou van je eigen lijf

Ja hoor, oud en nieuw geweest en daar zijn ze weer, de campagnes van ontbijtgranen- en allerhande poederfabrikanten, in toon en sfeer specifiek gericht op vrouwen, met de boodschap: gij zijt te dik, gij zult afvallen want alleen dan kun je gelukkig worden. De kerstkilo’s moeten eraf! En dat kan door onze producten te kopen. Als je maar wilt!!!!

De Zesde Clan walgt van dit soort agressief vrolijke campagnes. Ten eerste hameren wetenschappers er al jaren op dat streng diëten averechts werkt – je lijf komt in standje hongersnood en gaat extra hard aan de slag om gewicht te behouden of terug te winnen. Ten tweede baseren dit soort campagnes zich op twee principes: 1. geld verdienen en 2. vrouwen onzeker maken en onder druk zetten zodat ze hun geld naar je toebrengen, zie 1.

Tot slot is het geen kwestie van beetje minder eten en sterk zijn, klaar. De genetische aanleg, de inrichting van je woonomgeving, of je een hoog of laag inkomen hebt, culturele factoren, het speelt allemaal mee. Dat alles weglaten leidt de aandacht af van het systeem en legt de focus op het individu. Dat is een vertekening van de werkelijkheid. Het maakt mensen schuldig, want als je aankomt ben jij het luie domme varken dat willens en wetens teveel blijft eten vanwege emotionele problemen, noem de vooroordelen maar op. Het werkt zelfhaat in de hand.

Zoals ervaringsdeskundigen zelf zeggen:

 if a fat person is indeed fat as the result of disordered eating, the last goddamn thing they need to hear is how fat they are and why don’t they take care of themselves and blah blah blah,especially from the people who may very well be the source of emotional eating in the first place. I will never stop being amazed by how we are encouraged to regard all fatties as people overeating to fill an emotional void, then interact with them in abusive ways that create emotional voids.

Kortom, de agressief vrolijke campagnes van commerciële firma’s voor poeders en ontbijtgranen zijn in de ogen van de Zesde Clan onwerkbare mode diëten, duur en op de lange termijn niet vol te houden. Het enige wat helpt is langzaam, stapje voor stapje, patronen proberen te veranderen en een beetje lief te zijn voor jezelf. Dan hou je tenminste tijd en energie over om bijvoorbeeld te zorgen voor meer mogelijkheden om te spelen, of voor volwassenen om te fietsen.