Tag Archives: activisme

Nieuwsronde: feestdagen editie

Van het verlies van Hillary Clinton in de V.S., de femicide in Latijns-Amerika tot aan de stagnerende emancipatie in Nederland, het was een ruw jaar voor vrouwen die als mens ruimte in willen nemen op onze planeet. Toch gaan vrouwen stug door – en die ontembare geest is een feestje waard. Daarom in deze feestdagen editie verhalen vol successen en vrouwen die blijven strijden voor een betere wereld.

  • Het Nigeriaanse voetbalteam Super Falcons won voor de achtste keer op een rij de Women’s Africa Cup of Nations. De regering beloofde de speelsters een bonus voor die historische prestatie, maar niks. Dus protesteerden de speelsters met medestanders voor het parlementsgebouw in Abuja. Betalen, pannenkoek!
  • Ondertussen schreven tienervoetbalsters in Engeland een boze brief naar de Football Association (FA) met luide kritiek op een rapport vol maatregelen om meer meisjes te interesseren voor de sport. De suggesties in dat rapport, zoals kleinere ballen gebruiken om meisjes niet af te schrikken met een normale, zwaardere bal, maken hersenloze barbies van meisjes, signaleren ze.
  • Voor het eerst wijdt een museum in de Australische stad Melbourne een grote expositie aan werken van Aboriginalkunstenaressen. De tentoonstelling is het resultaat van een snelle emancipatiebeweging. Zo gebeurde het nog in 1981 dat de Aboriginal Australia Exhibition, een prestigieus evenement met 321 werken van inheemse kunstenaars, louter mannen een podium gaf.
  • De monden vielen open van een groepje Britse tieners, toen ze in een krant lazen dat sommige vormen van vrouwenbesnijdenis ‘best moeten kunnen’. Echt niet! Ze schreven een prachtig lied tegen vrouwenbesnijdenis om te protesteren tegen deze vorm van genitale verminking.
  • In de V.S. zijn voor het eerst in de geschiedenis de meeste rechtenstudenten vrouw. In Canada maken meer vrouwen deel uit van de 1% mensen met de hoogste salarissen in het land.
  • Tegelijkertijd maken vrouwen nog steeds het grootste deel uit van de armen in de wereld. Ook in rijke westerse landen. Daarom heeft de Engelse drogisterijketen Boots nu een donatiesysteem opgezet om maandverband en tampons te schenken aan voedselbanken. Dit omdat vrouwen met een zeer laag inkomen deze essentiële producten vaak niet kunnen betalen.
  • Sinds 1990 nam de moedersterfte in ontwikkelingslanden af met 45%. Dat is goed nieuws, want een kind baren is wereldwijd doodsoorzaak nummer 2 voor vrouwen.
  • Sarah Roebuck liep in Parijs een man tegen het lijf die haar verwarde met een gebruiksvoorwerp. Een jaar later zag ze haar verkrachter terug in een Franse rechtbank. Bij die gelegenheid schreef ze een open brief aan de dader en aan mannen in het algemeen: ”“Ik wil dat mannen dit lezen en zich even misselijk voelen als de vrouwen die dit meegemaakt hebben. Ik wil dat dingen veranderen. Ik eis dat dingen veranderen.”
  • Het is niet vanzelfsprekend dat meisjes ruimte innemen op poppodia, maar een succesvol evenement probeert de drempel te verlagen. Girls Go BOOM vond plaats in de Belgische stad Gent en de Nederlandse stad Rotterdam, en bracht meiden bij elkaar die graag in een band spelen of aan de weg timmeren met slam poetry. Het initiatief kwam van Lindsi Dendauw en twee van haar vriendinnen. In de toekomst wil het trio vier keer per jaar iets organiseren. Zoals workshops over hoe je een band opstart. Of filmavonden.
  • India slaagde er twee jaar geleden in om een satelliet in een baan rond Mars te brengen. Dat zou nooit gelukt zijn zonder wetenschapsters zoals Ritu Karidhal, Nandini Harinath en Anuradha TK.

Gedicht tegen gedwongen zwangerschap

Dichteres en schrijfster Theresa Davis nam deel aan een Women of the World Poetry Slam, een evenement waarbij mensen op zeer levendige wijze gedichten voordragen en deels ook spontaan, ter plekke, verzinnen. Davis nam tijdens haar zinderende optreden Amerikaanse politici op de korrel die het recht van baas in eigen buik bij vrouwen in willen perken, hetgeen vaak neerkomt op gebrek aan medische zorg en gedwongen zwangerschappen. Haar boodschap aan zulke mensen is er eentje om in te lijsten:

Een transcript vinden, laat staan een vertaling in het Nederlands, is op dit moment een tikkeltje lastig. Misschien neemt een Amerikaanse luisteraar de moeite om het gesproken gedicht uit te schrijven. Maar alleen al de eerste zin is een daalder waard:

“What to do when a politician tries to fall into your vagina, feet first?”

Waarna het verder gaat met zinnen zoals ‘jullie kunnen niet dicteren wie er in mijn baarmoeder leeft”, en:

[…] My body is not yours to pump, lobby, or legislate…and the last time I checked there was no ATM in my vagina. […] You cannot dick-tate who lives in my womb, or who is evicted… I just need you to know that when you try to get all up in here, uninvited? I’ll be shutting that shit down.

Deze afsluitende zin, ‘‘I’ll be shutting that shit down’ verwijst naar een inmiddels notoire uitspraak van de conservatieve politicus Todd Akin, die in het openbaar beweerde:

if it’s a legitimate rape, the female body has ways to try to shut that whole thing down.

Vrij vertaald: als het om échte verkrachting gaat, heeft het vrouwelijke lichaam manieren om die hele bedoening te stoppen.

Die uitspraak is zo fout, op alle fronten, dat je er eigenlijk alleen maar om kunt lachen. Ware het niet dat Akins en zijn maten in de V.S. druk bezig zijn om het totaal onmogelijk te maken om een ongewenste zwangerschap af te breken, ook in gevallen van verkrachting, incest, medische ellende en foetussen die zo misvormd zijn dat ze geen enkele overlevingskans hebben. Maakt niet uit, baren zul je, vrouw, net als koeien, varkens en kippen.

In dat klimaat, met zulke politici, is dit weerwoord fantastisch. Hulde!

Tumblr documenteert woede om feminisme

Laura Nowak gebruikt sociale media, zoals Instagram en Tinder. Op een gegeven moment besloot ze haar bio aan te passen. Ze vermeldde onder andere dat ze zichzelf beschouwt als een feministe. Prompt kreeg ze te maken met beledigingen en haat. Dit overrompelde haar, maar vervolgens gebruikte ze diezelfde sociale media om terug te slaan: ze creëerde Feminist Tinder om vooroordelen jegens feministen inzichtelijk te maken en te reageren op de haat.

Je mag gerust spreken van haat. In Nederland krijgt ‘het feminisme’ de schuld voor allerlei problemen, van falende jongens en het verdwijnen van orde in het land, tot aan allerlei psychologische toestanden en het einde van de man. Ook hier krijg je woedende reacties als je gevoelige onderwerpen aan de orde stelt vanuit feministisch perspectief. Een vaag persoon uit het Engelstalige gebied startte zelfs een petitie om ‘het feminisme’ uit te roepen tot een terreurorganisatie. Toe maar.

Enfin, Feminist Tinder weet er wel raad mee. En anders kun je scheldwoorden altijd nog gebruiken als inspiratiebron voor originele bandnamen.

 

On the Issues magazine richt zich op belangrijke kwesties

Leve internet, de poort naar nieuwe werelden en prachtige vergezichten. Al surfend op internet kwam De Zesde Clan terecht op de site van een tijdschrift, On the Issues magazine. Het blad is de digitale opvolger van de papieren uitgave met dezelfde naam, van 1983 tot 1999 gepubliceerd vanuit Long Island, New York. Het Amerikaanse tijdschrift wil feministen en andere activisten inspireren met mooie artikelen over cultuur, mensenrechten, gezondheidszorg en uiteraard sociale bewegingen die streven naar een betere wereld.

Geweldig om rond te neuzen op deze site. Speciaal aanbevolen: kunstenares Heather Ault gaf 4000 jaar streven naar baas in eigen buik op een creatieve manier vorm, de slutwalks gaan de hele wereld over en vonden onder andere plaats in Mexico, Honduras, India, vijf boeken aanbevolen door feministen, en het werk van de Guerilla Girls, een humoristische protestbeweging die de marginalisering van vrouwelijke kunstenaars aan de kaak stelde. Er staat nog veeeeeel meer in het blad. Dus neem vooral eens een kijkje.

Nieuwsronde, IPS Gender Wire editie

Een poosje geleden besteedde de Zesde Clan aandacht aan IPS Gender Wire, omdat dit persbureau z’n uiterste best doet om de verhalen te brengen die je bijna nooit hoort. Verhalen over vrouwen uit alle windstreken, die een mening hebben, iets ondernemen, stapje voor stapje de wereld veranderen. In deze editie van de nieuwsronde linkt ons weblog je graag door naar een paar mooie artikelen.

Allereerst Bogotá, de hoofdstad van Colombia. Als de stad al in het nieuws komt, is dat meestal in verband met geweld. Of de eindeloze golf verkrachtingen. Maar temidden van de strijdende bendes, de narcoterreur en ‘gewone’ criminaliteit richtte de 26-jarige Sandra Sánchez een vrijplaats op. Een vreedzame oase waar mensen samen kunnen eten, leren lezen en schrijven, en op een gezellige manier met elkaar in contact kunnen komen.

IPS interviewde Raquel Coello, een Spaanse econome die tegenwoordig de Verenigde Naties adviseert op het terrein van begrotingen en budgetten. Fijn als er allerlei progressieve wetten zijn om vrouwen eerlijke kansen te geven, zegt ze, maar er gebeurt niets als er geen financiële middelen komen om zulke wetten in de praktijk uit te voeren. Ieder land zou z’n begroting moeten nalopen op gender. Want dan blijkt vaak dat het geld en de middelen vooral naar jongens en mannen gaan. In Nederland kennen we dat ook: jongerenwerk blijkt in de praktijk vooral jongenswerk, en toen kenniscentrum E-quality experimenten uitvoerden in Nederlandse gemeenten bleek het sportbudget voor driekwart naar jongens en mannen te gaan. Oeps…

Vrouwen in Nepal besloten hun landbouwmethodes aan te passen aan het veranderende klimaat. In plaats van geïmporteerde zaden herontdekten ze eigen variëteiten die beter tegen droogte en kou kunnen. De vrouwen zetten collectieve banken op om het zaaigoed te verzamelen, bewaren en eerlijk te delen. Op die manier verwachten ze ook in de toekomst voldoende voedsel te hebben om zichzelf en hun families een goede toekomst te geven.

Over gewone mensen in Noord-Korea lees je bijna nooit iets in Nederlandse kranten. IPS sprak met verschillende kenners van het land en met reizigers. Die berichten dat Noord-Koreaanse vrouwen steeds vaker het heft in handen nemen. Hun partner is vaak werkloos of hangt rond in een fabriek die wegens gebrek aan elektriciteit nauwelijks nog iets produceert. Om het gezin financieel draaiende te houden en iets te eten te hebben, trekken steeds meer vrouwen erop uit. Ze gaan spullen verhandelen, zetten markten op of blazen bestaande markten nieuw leven in. Dit zet de traditionele verhoudingen op z’n kop…

Tot slot een indringend interview met Odette Kayirere uit Rwanda. Ze won de Gruber Prijs voor Vrouwenrechten voor haar vrijwilligerswerk. Een aantal jaren geleden vond in Rwanda een genocide plaats nadat spanningen tussen twee bevolkingsgroepen, Hutu’s en Tutsi’s, dramatisch uit de hand liepen. Kayirere was één van de talloze vrouwen die haar man kwijtraakte. Ze richtte een organisatie op om lotgenoten te helpen en gerechtigheid voor de slachtoffers van de massamoord te bewerkstelligen.

Overal ter wereld weten vrouwen te overleven en de situatie te verbeteren, van henzelf en van anderen. Goed dat IPS die verhalen opschrijft en bekend maakt….

Amerikaanse universiteit lanceert nieuw tijdschrift voor feministische wetenschap

Internet maakt het mogelijk om op een goedkope manier wetenschappelijk onderzoek beschikbaar en bereikbaar te maken voor iedereen met een verbinding naar het wereldwijde web. Daarom besloten drie wetenschappers van de Universiteit van Massachussets Dartmouth om een nieuw tijdschrift te lanceren: de Journal of Feminist Scholarship.  Het blad wil zich met name richten op studies over het feminisme in de 21ste eeuw, lokaal versus mondiaal, vormen van activisme en onderwijs/pedagogiek.

Het blad is peer reviewed. Dit betekent dat alle inzendingen voor publicatie beoordeeld worden door academici. Wie geen goede wetenschappelijke methoden heeft gebruikt, of onlogisch materiaal levert, krijgt de kans om een nieuwe poging te wagen. Als het wetenschappelijk in orde is publiceren ze je stukken met alle liefde.

De oprichters van het blad, drie professoren van de faculteit Vrouwenstudies, willen iedereen die zich aan de regels houdt uitnodigen om papers, essays en studies in te zenden. Via internet krijgen je bijdrage dan een veel bredere verspreiding dan vroeger. Leve de vooruitgang!

Omdat het blad digitaal is kunnen mensen de resultaten van hun onderzoek veel sneller publiceren en zodoende inspelen op de actualiteit. Ook worden de nieuwste wetenschappelijke inzichten beter bereikbaar voor een groter publiek.

Twitter als geheim wapen van feministen

Twitter blijkt in de Verenigde Staten het nieuwe wapen te zijn van feministische activisten. Voorbeeld? De Twitteractie om succesvol in verzet te komen tegen de media en het gedrag van bekende Amerikanen zoals Michael Moore en Naomi Wolf. Die deden verwoede pogingen om Wikileaks voorman Assange overeind te houden als boegbeeld van de vrijheid van meningsuiting. Daarbij bagatelliseerden ze verkrachting en maakten ze de Zweedse vrouwen zwart, die aangifte deden tegen Assange. Dit deden ze aantoonbaar op basis van leugens en foutieve informatie.

Fragment van de Twitteractie om op te komen voor de Zweedse vrouwen die aangifte deden tegen Assange.

Dat pikten verschillende bekende feministen niet. Ze besloten in het geweer te komen tegen het dominante verhaal ‘Assange is top en die vrouwen moeten hun kop houden’.  Hun Twitteractie om het andere verhaal te laten horen kreeg wereldwijde aandacht, leidde tot een discussie over journalistieke mores, de aard van verkrachting, en een excuus van televisiepersoonlijkheden Keith Olbermann en diezelfde Michael Moore. Beiden gaven toe dat ze slachtoffers van verkrachting serieuzer en met meer respect hadden moeten behandelen. 

Lees hier het verhaal van de actie, met de aanleiding en het verloop ervan, en de reden van iemand als Kate Harding waarom ze zich bij de actie aansloot. Allerlei andere bronnen en links vind je hier bij elkaar gebracht door Jessica Valenti van Feministing.com. Of lees de samenvatting op de site van de Engelse krant The Guardian.

 Millicent zet op haar weblog uiteen waarom Twitter zo succesvol kon zijn in dit geval. Maar ook waarom het in het bijzonder voor vrouwen een krachtig wapen is.  Het eerste voordeel: Twitter is tekst. Geen geluid, geen beeld. Daardoor valt het minder op dat vrouwen zich in het openbare debat mengen. Niemand kan zeuren over een schrille stem of een debiel kapsel, want ze kunnen de stem niet horen en zien de vrouw niet. Ze kunnen alleen lezen wat er staat en dat is dat.

Tweede voordeel: de haat wordt zichtbaar op Twitter. Feministen krijgen opvallend veel modder naar hun hoofd geslingerd als ze opkomen voor vrouwen en/of een tegengeluid willen laten horen. Veel sites en weblogs weigeren zulk commentaar te publiceren, maar bij Twitter komt alles op het scherm. Je kunt precies lezen wie wat tikt. Dat leidt ertoe dat de zogenaamde internet trolls, notoire vuilspuiters, zichtbaar worden. Dat is erg nuttig:

It’s hard to think of a better way to illustrate the kind of harassment and psychological abuse to which women (and rape victims) are frequently subject. And the trolls are doing all the work of a documentary/exposé themselves!

Kortom, alle hatelijke tweets onderstrepen precies het punt dat de feministen wilden maken. Dank, beste trolls, voor het aandragen van bewijsmateriaal. Maar de trolls doen meer dan dat. Discussiëren over wat verkrachting wel en niet is, vergt een genuanceerdheid die de vuilspuiters missen. De trolls kunnen, door deze botheid, mensen bewust maken van de vooroordelen die ze misschien onbewust hadden. Millicent:

When you, as a lurker, find yourself lining up with a troll’s views, it’s hard not to conclude that you need to reexamine your position. Plenty of people who joined #Mooreandme have expressed some surprise at how badly they’d misunderstood the allegations and what does and doesn’t constitute sexual abuse. This—drawing in and persuading outsiders—seems to me to be a fairly new phenomenon in internet activism.

Nadelen zijn er ook. Twitter leent zich niet voor het opnemen van veel achtergrondinformatie of documentatie. In die zin is het net een dorpscafé: iedereen kan zo meedoen en meepraten, maar niemand gaat met een naslagwerk aan tafel zitten. Het ligt aan de intellectuele bagage van de Twitteraars of misverstanden en misinformatie wel of niet rechtgezet kunnen worden. Gelukkig is er meestal genoeg collectieve kennis voorhanden om geruchten en idioterie zo snel mogelijk uit de wereld te helpen.

Tien manieren om een feministe te zijn

De Zesde Clan kijkt altijd over de grenzen van Nederland heen, omdat er zoveel interessants te lezen valt op nieuwssites en weblogs uit andere landen. Eén van de vaste bronnen vormt Ms, hét feministische tijdschrift van de Verenigde Staten, inclusief bijbehorend weblog. Dat weblog gaf eerder deze week ruimte aan Amy Klein. Zij zette allerlei manieren op een rijtje waarmee je actief uiting kunt geven aan je feministische overtuiging.

Er zit niets onhaalbaars of groots bij. Met kleine, alledaagse handelingen kun je al subversief zijn. Inspiratie opdoen? Lees vooral het oorspronkelijke bericht, maar vertaald naar Nederland en het Nederlands ziet haar top tien er als volgt uit:

  1. Stop met het maken van grapjes over verkrachting. Klein zet dit in haar top tien omdat komieken in de Verenigde Staten en Engeland er de laatste tijd een gewoonte van maken verkrachting af te doen als iets vreselijk grappigs. Toevallig zijn al die komieken blank en mannelijk, en toevallig zijn ze zelf nooit verkracht.
  2. Let op privileges en gebruik die bewustwording om privileges ongedaan te maken of het effect ervan te verminderen. Wie feministisch is, verzet zich tegen racisme, homohaat en de vanzelfsprekendheid waarmee blanke mannen gezien worden als de maat aller dingen. We zijn op de eerste plaats mensen en we zouden dezelfde kansen en mogelijkheden moeten krijgen om iets van het leven te maken.
  3. Steun de vrouwen om je heen. Klein ziet dat vrouwen nog te vaak tegen elkaar uitgespeeld worden, en dat mensen verwachten dat vrouwen bijna ‘van nature’ vijandig tegenover elkaar staan. Geef niet toe aan die patronen en geef vrouwen om je heen steun. Met een welgemeen compliment, of door in een vergadering een vrouw te noemen als mogelijke kandidaat voor een project, etc etc. Netwerken is ook erg handig.
  4. Wees je ervan bewust dat dé vrouw niet bestaat. Voor Klein betekent dit: vrouwen zijn mensen en mensen komen in allerlei vormen en maten. Wat voor de één goed is, hoeft niet goed te zijn voor een ander.
  5. In geval van verkrachting en huiselijk geweld: het is niet jouw schuld. Klein signaleert dat vrouwen zich vaak schuldig voelen nadat ze te maken hebben gekregen met huiselijk geweld of verkrachting. De samenleving doet daar graag aan mee: vrouwen zouden hun agressieve partner meteen na de eerste klap hebben moeten verlaten, vrouwen zouden niet verkracht worden als ze zedige kleding zouden dragen, enzovoorts. De dader verdwijnt uit het zicht en lijkt geen rol meer te spelen in het geheel. Heel raar. Doe er niet aan mee, voel je niet schuldig…
  6. Kies je eigen weg. In de praktijk betekent dit dat je stil staat bij je eigen wensen en verlangens, en iets doet omdat jij dat zelf wil, niet omdat een ander of de omgeving je tot iets dwingen.
  7. Lees, lees, lees! Als feministe zwem je meestal tegen de stroom in, dus dan is het extra belangrijk dat je de geschiedenis van je voormoeders kent. De eerste, tweede en derde feministische golf hebben stapels boeken opgeleverd. De biografie van Joke Smit, plus haar verzamelde werk. Els Kloek en haar cultuurgeschiedenis van de Nederlandse huisvrouw. Teveel om op te noemen. Die boeken bieden inspiratie en inzicht.
  8. Stop met het aanduiden van vrouwen als… bitches, schrijft Klein, maar in Nederland zou je daar een andere lijst van kunnen maken. Chickies, hoertjes, stelletje wijven…. Doe dit niet en spreek als je durft anderen erop aan als ze denigrerend over vrouwen praten.
  9. Doe vrijwilligerswerk waar vrouwen mee gesteund worden.
  10. Gebruik internet!  Internet geeft feministen de mogelijkheid zelf aan de slag te gaan. De Zesde Clan is hier een voorbeeld van: maak je eigen nieuwskanaal, breng het andere nieuws. Je kunt ook aansluiten bij sites van de vrouwenbeweging, of een persoonlijk weblog beginnen met jouw eigen ervaringen, pagina’s op Facebook beginnen om aan te geven waarom je feministe bent, de mogelijkheden zijn eindeloos.

Het leuke is dat de commentatoren van deze post op het Ms Weblog zelf met nog meer manieren komen. Zoals: steun mannen die een activiteit ondernemen die gezien wordt als typisch vrouwelijk. Want het doorbreken van rolpatronen vergt moed, of het nou een man of een vrouw is die tegen de stroom in gaat. Zulke voorvechters kunnen wel wat aanmoediging gebruiken.

Zelf aanvullingen of ideeen? Ervaring met iets wat goed werkt en effect heeft? De Zesde Clan hoort het graag…

Comic tegen internetseksisme bewijst eigen gelijk

Je tekent een comic om een fenomeen aan de kaak te stellen: zodra je op internet stelt dat vrouwen mensen zijn en dat iedereen vrouwen wel eens met meer respect mogen behandelen, bestoken anonieme commentatoren je met gescheld en dreigementen. En voila, zodra je die comic publiceert,  gaan de remmen los en laten anonieme commentatoren een stortvloed aan gescheld en dreigementen op je los. Kortom, de trolls bewijzen zelf het gelijk van de strip. Rest my case.

Het overkwam de makers van de site Gabby’s Playhouse, waar de Zesde Clan eerder deze week over schreef. Doorlinken naar de strip kon niet toen de Zesde Clan het probeerde, maar zoals je in een reactie op het stuk kunt zien schijnt het inmiddels wel weer te kunnen. De site feministing.com heeft er een stukje over. Daar staan ook links naar de commentaren en de strip zelf.

Als troost voor de makers van de strip hier een leuk plaatje van schattige kittens. Want zoals de mensen van Gabby’s Playhouse stelden: iedere situatie wordt beter van de aanwezigheid van lieve katjes.

Zonder titel

Mama Cash steunt vrouwen in Pakistan

Mama Cash gaat subsidie verlenen aan Blue Veins, een vrouwenorganisatie in Pakistan. Met deze financiële steun wil de organisatie vrouwenhandel, seksueel misbruik en geweld aanpakken in getroffen gemeenschappen, en in de vluchtelingenkampen die ontstonden na de verwoestende overstromingen van een paar maanden geleden.

Pakistan begint aan het opruimen van de verwoestingen van de overstroming. Maar hoewel het waterpeil zakt, is de situatie voor vrouwen eerder verslechterd dan verbeterd. Mama Cash ontving verontrustende berichten van vrouwen die actief zijn in de overstromingsgebieden:

”…Vrouwen [worden] buitenspel gezet voor noodhulp. In sommige gevallen worden hulpgoederen alleen door mannen aan mannen uitgedeeld en vrouwen hebben minder toegang tot hulp. Soms worden hulpverleners actief gehinderd door mannen wanneer ze vrouwen proberen te benaderen. Vrouwen en meiden die in opvangkampen wonen, worden geconfronteerd met geweld en intimidatie als ze aanspraak willen maken op hulp. En door alle stress veroorzaakt door de overstromingen, neemt huiselijk geweld toe.”

Vanwege de chaos die de overstromingsramp veroorzaakte, zijn politie en overheid nauwelijks aanwezig om dit soort misstanden aan te pakken. De vrouwen staan er alleen voor. Blue Veins wil nu de subsidie van Mama Cash gebruiken om vrouwen te organiseren in comité’s – dit op verzoek van Pakistaanse vrouwen zelf. Zij willen door middel van die comités trainingen krijgen om daarna gezamenlijk op te treden tegen het geweld waar ze mee te maken krijgen. Ook krijgen vrouwen op die manier ondersteuning om te proberen een stem te krijgen bij de wederopbouw van hun  land.

Vind je dit een goed doel? Zo ja, schroom dan niet om een bedrag te doneren aan Mama Cash. Voor vragen en meer informatie kun je bellen: 020-5158700 of mailen naar shesupports@mamacash.nl.

Teken voor de strijd tegen vrouwenmishandeling

Een jaar lang een campagne tegen huiselijk geweld ondersteunen? Ook jij kunt dat, door je handtekening te zetten op de website violence against women. eu. Als minstens 1 miljoen Europeanen dit doen, is de Europese Commissie verplicht een speciaal Jaar tegen Huiselijk Geweld uit te roepen. Dat betekent meer geld, meer campagnes, en meer aandacht voor dit hardnekkige probleem

Foto: het Parool.

Dat is hard nodig, want de Belgische krant De Morgen bericht dat maar liefst 62 miljoen vrouwen in Europa jaarlijks te maken krijgen met een of meer mishandelingen achter de voordeur. En als je op straat iemand in elkaar slaat krijg je straf, maar in huis kom je er in veel gevallen mee weg. Al is het maar omdat het slachtoffer zich schaamt of zo bang is dat ze geen aangifte wil doen en niet om hulp vraagt.

Tijdens het Jaar tegen Huiselijk Geweld kunnen Europese lidstaten in breder verband campagne voeren, zodat mensen zich bewust worden van deze vorm van agressie. Ook stimuleert het landen om actieplannen op te stellen en huiselijk geweld gerichter aan te pakken. Dus surf even naar de site en zet je handtekening. Kleine moeite, maar de gevolgen kunnen groot zijn….