Tag Archives: aanranding

Duitsland is aanranders zat

Feministe Andrea Dworking vroeg een zaal vol mannen in 1983 of er asjeblieft een wapenstilstand van 24 uur kon komen, en dat in die periode geen enkele man een vrouw verkracht. Zou dat kunnen? Ruim dertig jaar later is vrouwen naroepen, betasten, aanranden en verkrachten nog steeds gemeengoed. En worstelen landen nog steeds met deze problematiek. Duitsland vuurt een zoveelste schot af in de strijd: een nieuwe wet maakt vrouwen ongewenst betasten in het openbaar strafbaar.

Mannen die hun handen niet thuishouden, kunnen maximaal twee jaar celstraf krijgen. De wet kwam er doorheen na diverse schandalen, zoals de massale aanrandingen tijdens het oud en nieuw ‘feest’ in Keulen.

Wetgeving tegen seksuele intimidatie is hard nodig, want teveel jongens en mannen (nee niet alle mannen, maar ja alle vrouwen en komop zeg!!!! verzin iets nieuws als argument om het niet over seksuele agressie van mannen te hebben) kunnen er niet goed tegen als ze vrouwen komen in het openbaar. Ga je naar een popfestival? Mannen zitten aan je. Wil je oud en nieuw vieren? Massale aanrandingen worden je deel. Op straat lopen? Succes, seksuele intimidatie te over.

Voor vrouwen levert al die ongewenste aandacht thuis, op straat, op het werk enzovoorts, veel stress op. Ten eerste omdat het eng is als mannen je structureel  reduceren tot een gebruiksvoorwerp wat seksueel begeerlijk dient te zijn. Van daaruit is het een kleine stap naar acties. Van aanspreken tot ronduit verkrachting. Je weet als vrouw nooit waar het eindigt. Blijft het bij ‘heej meisje heej zeg iets heej vuile hoer’? Gaat een jongen of man aan je zitten? Blijft het bij die ongewenste hand op een bil of borst, of gaat het door naar je kruis? Wordt het aanranding of verkrachting? Wat als je laat merken dat je niet zit te wachten op dit soort gedoe? Scheldt de man je alleen uit, of gaat hij over tot slaan, schoppen of erger?

Steeds opnieuw blijkt dat seksuele agressie veel vrouwen raakt. 70% van de vrouwen jonger dan 35 kreeg bijvoorbeeld te maken met seksueel ongewenst gedrag op straat, tegen 15% van hun mannelijke leeftijdgenoten, bleek recent uit een enquête onder 2500 lezers van het Belgische blad Knack. Hoe ouder de vrouw, hoe lager het percentage dat aangeeft te maken te hebben met deze mannelijke agressie. Maar het stopt nooit. Mannen gaan net zo goed over tot het seksuele intimideren van 65-jarige vrouwen.

Straatintimidatie en seksuele agressie komt voor in alle landen ter wereld. Ook in Nederland. Wat doen wij? Je kunt een petitie tekenen om dit soort agressie strafbaar te stellen. En verschillende grote steden overwegen maatregelen. Zo besloot de Amsterdamse gemeenteraad in februari om een wet voor een boete op straatintimidatie op te stellen. In Rotterdam wil wethouder Joost Eerdmans onderzoek laten doen naar straatintimidatie in de stad, als opmaat naar voorstellen voor het aanpakken van deze problematiek. Naar aanleiding van de aanranding van een journaliste in een Gronings café denkt Nederland na over de manier waarop vrouwen aangifte moeten doen. Die procedure is voor verbetering vatbaar. De nieuwe Duitse ‘nee betekent nee’ wetgeving zou ook iets voor Nederland kunnen zijn.

Hopelijk geeft dit alles een boodschap af: vrouwen naroepen op straat, da’s geen compliment. Vrouwen ongevraagd betasten? Nog erger. Aanranden? Verkrachten? Mannen, doe het niet. Spreek je seksegenoten aan als die ‘hoer’ roepen naar een onbekende vrouw op straat, of ongewenst vrouwenlijven bepotelen. Zodat ze dat niet nog een keer flikken. O, en mannen, als je denkt ‘o jee hoe moet ik me nu gedragen, ik mag ook niks’, zie dan hieronder deze handige tips. Ze zijn gericht op het voorkomen van verkrachting, maar zijn denk ik breder toepasbaar:

  1. Gooi geen drugs in het drankje van een vrouw
  2. Als je een vrouw in haar eentje ziet lopen, laat haar dan met rust
  3. Als je stopt bij een vrouw met autopech, let dan op dat je haar niet verkracht
  4. Als je in een lift staat en er stapt een vrouw in, verkracht haar dan niet
  5. Als je een vrouw slapend aantreft, is het ‘t beste als je haar niet verkracht
  6. Breek nooit via deur of raam in bij het huis van een vrouw, spring niet tevoorschijn tussen twee geparkeerde auto’s, verkracht niet
  7. Als je je schuil houdt in de bosjes of in portieken terwijl je iets slechts in de zin hebt, zorg er dan voor dat je felgekleurde kleding draagt, een zaklamp aan doet, of luide muziek draait, zodat de vrouw weet waar ze haar vlammenwerper op moet richten
  8. Gebruik het maatjessysteem! Als je het lastig vindt af te zien van verkrachting, vraag dan aan iemand die je vertrouwt om bij je te blijven terwijl je je schuil houdt in de bosjes
  9. Zorg dat je een alarmfluitje bij je hebt. Als je er achter komt dat je op het punt staat een vrouw te verkrachten, kun je je maatje vragen op het fluitje te blazen en zo om hulp te vragen
  10. Vergeet niet: eerlijkheid duurt het langst. Als je een vrouw mee uitneemt, doe dan niet net alsof je in haar als persoon geïnteresseerd bent, maar zeg meteen dat je er van uitgaat dat je haar later op de avond zult verkrachten. Als je niets zegt, loop je het risico dat de vrouw er van uit gaat dat je haar niet wilt verkrachten.

Zo eenvoudig kan het zijn. Ben je een man en maakte dit artikel je nog steeds oncomfortabel? Neem een kijkje bij John Scalzi en zijn adviezen voor mannen die het naar vinden als vrouwen over seksuele agressie beginnen te praten.

Carnaval kan zegen zijn voor Keulen

Keulen vreest de komst van Carnaval, want dan gaat het misschien net zo mis als met het oud en nieuw ‘feest’. Naar nu blijkt isoleerden groepjes mannen bij die gelegenheid vrouwen, randden hen aan en bestalen hen. Dat gebeurde op kleinere schaal ook in andere steden, zoals Hamburg. De meeste mannen hadden een getinte huidkleur, verklaren slachtoffers en getuigen. Dus nu heb je de poppen helemaal aan het dansen. Ik zou zeggen: vrees niet! Carnaval kan een zegen zijn voor Keulen en voor de situatie in het algemeen.

carnaval optocht

Carnaval staat bij sommigen te boek als een hersenloos zuipfeest. Ingewijden en zuiderlingen weten echter dat de drank weliswaar rijkelijk vloeit, maar dat het daarnaast vooral gaat om de volkscultuur. Die optochten, verkleedpartijen, rituelen en gewoonten zijn bij uitstek geschikt om het gezag belachelijk te maken, de draak te steken met hypes, rare toestanden aan de kaak te stellen, en angsten recht in de ogen te kijken, om er vervolgens hard om te lachen.

Rare toestanden, omgekeerde werelden en beladen gedoe in overvloed:

  • massaal geweld van mannen tegen vrouwen (Nee! Niet alle mannen! Er zijn ook goede mannen! We mogen mannen niet demoniseren! De meeste mannen hadden er niks mee te maken!)
  • daders met een getinte huidkleur en een Noord Afrikaans uiterlijk (voer voor racistische verhalen over verkrachtende asielzoekers! Ga terug naar je eigen land!)
  • Falend overheidsgezag, afwezige politie, zwijgende media, een totale onderschatting van de omvang en ernst van de problematiek, zonder dat hier snelle oplossingen voor bestaan
  • of het moet zijn: slachtoffers de schuld geven. Vrouwen moeten mannen op een armlengte afstand houden, luidt het advies van de Keulse burgemeester

Drie hete aardappels en een gevalletje omgekeerde wereld, omgeven door een zee van verwarring en hulpeloosheid. Dit alles sméékt gewoon om een goeie Carnavalsbehandeling. Buutredenaars en tonpraters kunnen hun lol op met de explosieve onderwerpen die Keulen oplevert.

Ik zie ook de Carnavalsoptocht al voor me: wagens vol karikaturaal geklede Islamitische wilden, die vrouwen bij hun haren een grot inslepen – waarmee je heersende vijandbeelden zo ontzettend overdrijft dat het de werking krijgt van een wake up call. Of Monty Python achtige toestanden met oude dametjes die met hun handtasjes zinloos geweld plegen op onschuldige jongemannen.

En polonaise lopen? Prima, maar dan wel met tussen iedere persoon een stok met de lengte van een arm, geheel in lijn met het advies van de burgemeester. Kom vooral ook op met de fantastische outfits vol prikkeldraad, uitstekende punten en verbodsborden. Accessoires: alarmfluitjes, megafoons, toeters, bellen. Bonuspunten als mannen zich als vrouw verkleden en in zo’n kostuum hullen – lekker de seksen door elkaar husselen, dan wordt de verwarring nog groter.

Carnaval biedt daarnaast een ideaal excuus om uit te delen, nog zo’n mooie traditie. Iedereen a la Zweden aan het lezen met Feminisme is voor iedereen van schrijfster Chimamanda Ngozi Addictie. De hele stad volplamuren met posters over tips aan mannen om verkrachting te voorkomen. Met adviezen zoals ‘als je een vrouw op straat tegenkomt, laat haar dan met rust’. Ondertussen kunnen vrouwen op hen gerichte tips ten uitvoer brengen. Plas mannen onder! Gooi chilipoeder in hun gezicht! Ga alleen om met absolute losers, zodat je hun toekomst niet verpest als ze je verkrachten en je aangifte moet doen. Neem #safetytipsforladies door voor meer briljante voorbeelden.

Wat politie en overheid betreft: misschien kunnen ze in Keulen tijdens de Carnavalsdagen een avondklok voor mannen instellen. Of mannen alleen op straat toestaan als een vrouw of verkrachting-preventiebuddy hen begeleidt. Niet meer dan twee biertjes voor mannen, anders worden ze dronken en dan gelooft niemand ze meer als ze aangifte willen doen van aanranding. Alle mannen in hetzelfde berenpak – nou vooruit, ze mogen zelf een kleurtje uitkiezen. Dan zijn ze herkenbaar en kunnen vrouwen makkelijker op armlengte afstand blijven.

Zo kan ik nog uren doorgaan. Dus, Keulen, Hamburg, ga ervoor. Steek de draak, keer situaties om, zaai verwarring, en maak scherpe grappen die de machtigen belachelijk maken. Echt, dat lucht op! Kunnen we vervolgens misschien met wat meer rust en helderheid een goed debat voeren over seksueel geweld van mannen tegen vrouwen, en effectieve acties plannen.

BONUS De Zesde Clan wijst je graag op dit handige hulpmiddel:

armlengte afstand

Seksueel geweld houdt vrouwen uit de wetenschap

Maar liefst 64% van vrouwelijke studenten en wetenschappers geeft desgevraagd aan dat zij tijdens veldwerk te maken kregen met seksuele intimidatie. Een op de vijf kreeg te maken met aanranding/verkrachting. Dat blijkt uit de eerste officiële wetenschappelijke studie die ooit is verricht over deze problematiek. Deze seksuele intimidatie werpt drempels op voor vrouwen die actief willen worden in de wetenschap. Een maand geleden bleek uit ander onderzoek dat een seksistisch klimaat vrouwen uit onderzoekslaboratoria hield.

Machts- en genderverhoudingen spelen een grote rol bij deze seksuele agressie. Als het gaat om veldwerk blijkt dat duidelijk uit de cijfers. Mannen hebben vooral last van hun medestudenten (peers). Bij vrouwen is de agressor in de meeste gevallen een (mannelijke) supervisor. Die vallen ondergeschikte vrouwelijke studenten, postdocs en net afgestudeerden lastig. Mannelijke studenten en pas afgestudeerden komen die vorm van agressie nauwelijks tegen.

Voor vrouwen is het lastig om de agressie bespreekbaar te maken. Willen ze vooruitkomen in hun studie of werk, dan moeten ze op goede voet blijven staan met hun beoordelaar en/of leidinggevende. Dat een hoger geplaatste man hen lastig valt, leverde grote problemen op. Onder andere omdat er nauwelijks manieren zijn om op een voor henzelf veilige manier melding te doen:

“Our main findings — that women trainees were disproportionately targeted for abuse and felt they had few avenues to report or resolve these problems — suggest that at least some field sites are not safe, nor inclusive,” said the study’s lead researcher, Kate Clancy, a University of Illinois anthropology professor, who led the new analysis, in a press release. “We worry this is at least one mechanism driving women from science.”

Eerder bleek al dat seksuele intimidatie drempels opwerpt voor vrouwen die aan het werk willen gaan bij wetenschappelijke laboratoria. De onderzoekslaboratoria met de hoogste status nemen de minste vrouwelijke studenten aan. Het zijn ware mannenbolwerken. Dat heeft grote gevolgen voor de wetenschappelijke loopbaan van vrouwen:

If the male professor had won a prestigious award, he was even less likely to take women into his lab. The study found that male postdocs were 90 percent more likely than women to have an adviser with a Nobel laureate. This feeds into a cycle: Because female trainees are boxed out of elite labs, it’s less likely that they’ll be considered for top academic jobs, where they could start their own labs and, hopefully, reverse the trend.

Bij dit alles bleek dat seksuele intimidatie een rol speelt. Niet alleen houden mannenbolwerken zichzelf in stand omdat ze liever mannen aannemen, maar omgekeerd mijden vrouwen deze mannenbolwerken, omdat ze een slechte reputatie hebben. Vrouwen worden er bepoteld en/of krijgen te maken met andere vormen van seksuele intimidatie. Bij gebrek aan rechtvaardige procedures en mogelijkheden om vrijuit te spreken zonder daarna een sociale paria te worden, geven vrouwen via informele kanalen informatie aan elkaar door:

One student said that when she asked a senior female professor for advice, the professor suggested warning other women in their field about men who were hard to work with. Sheltzer speculates that this could help explain why there are fewer women in specific labs, especially elite ones: “If certain labs are rumored to be more hostile to women, not safe spaces, or have [principal investigators] who are less comfortable with their trainees taking maternity leave, that itself could spur fewer applications from women, if these rumors are known to the community,” he said.

Seksuele intimidatie zorgt voor een onaantrekkelijk werkklimaat voor vrouwen die een wetenschappelijke studie willen volgen en/of in de wetenschap willen blijven werken. Deze vorm van agressie komt bovendien bovenop andere vormen van discriminatie. Zo krijgen vrouwen minder salaris dan hun mannelijke collega’s voor hetzelfde wetenschappelijke werk, hebben ze minder kans op subsidie, en moeten ze spitsroeden lopen als ze promotie willen maken. Gedraag je je te vrouwelijk, dan vinden mensen je minder geschikt voor een leidende positie. Gedraag je je echter te assertief, dan ben je een bitch en een onmogelijk mens om mee samen te werken.

Dit alles veroorzaakt de beruchte lekkende pijplijn. Hoe hoger in de hiërarchie, hoe hoger de status, hoe vaker vrouwen schitteren door afwezigheid. Nu pas beginnen onderzoeken echter seksuele intimidatie mee te nemen in de analyse van het probleem van de grote uitstroom onder vrouwelijke studenten, wetenschappers en universitaire docenten en hoogleraren.

Je kunt niet prettig werken als je structureel blootgesteld wordt aan botte ‘humor’, zogenaamd onschuldige billenknijperij, en hitsige supervisors die hun kans grijpen zodra je het veld in gaat. Ieder weldenkend mens kan dat bedenken. Maar voor wie gezond verstand te vergezocht vindt, beschikken we nu ook over verantwoord uitgevoerd wetenschappelijk onderzoek naar de situatie waaronder vrouwen geacht worden te werken en te studeren.

Strauss-Kahn maakt nieuw slachtoffer

Ex-IMF topman Strauss-Kahn heeft met zijn gedrag een nieuw slachtoffer gemaakt. Zijn echtgenote, Anne Sinclair, zal niet meewerken aan een officiële uitzending over de Franse presidentsverkiezingen bij BFM TV, op 6 mei. Sinclair, onder andere hoofd van de Franse editie van de Huffington Post, speelde tot nu toe altijd een belangrijke rol bij politieke programma’s. Dat dit nu niet gebeurt is een rechtstreeks gevolg van diverse aanrandings- en prostitutieschandalen waar haar man bij betrokken is. UPDATE: Strauss-Kahn wordt nu ook verdacht van deelname aan een groepsverkrachting.

Anne Sinclair

Franstalige kranten verwoordden de ontwikkeling als volgt:

La journaliste française Anne Sinclair, épouse de l’ancien directeur général du FMI Dominique Strauss-Kahn, ne participera pas à la soirée électorale de la chaîne BFMTV pour le second tour de la présidentielle, après les derniers rebondissements de l’affaire DSK.  “La sérénité n’était plus là, avec l’affaire qui est repartie ce week-end. Il était mieux pour tout le monde qu’elle ne soit pas présente dimanche soir, dans l’intérêt des deux parties”, a déclaré à l’AFP le directeur général de BFMTV, Guillaume Dubois.

Oftewel, het is voor alle partijen beter als Sinclair even niet op de voorgrond treedt. De gezaghebbende krant Le Monde legt een direct verband tussen de media aandacht rondom Strauss-Kahn, en het opzij zetten van Sinclair:

La décision intervient après la publication par le quotidien britannique The Guardian d’un entretien – présenté comme tel mais démenti par l’entourage – de Dominique Strauss-Kahn par Edward Epstein dans lequel l’ex-directeur du FMI accusait ses adversaires politiques de s’être servi du scandale pour faire échouer sa candidature à la présidentielle. Cette publication a convaincu la chaîne que la présence de Mme Sinclair au soir de l’élection n’était pas souhaitable, explique la direction. L’épouse de “DSK” “ne pouvait garder l’objectivité nécessaire pour commenter l’élection”, explique BFM-TV.

 Sinclair zou dus niet objectief genoeg meer zijn om op een goede manier verslag te doen van de Franse presidentsverkiezingen, omdat Strauss-Kahn de beschuldigingen aan zijn adres nog steeds uitlegt als een politieke aanval, bedoeld om hem buiten diezelfde verkiezingen te houden.

Toen Strauss-Kahn vorig jaar onder vuur kwam te liggen, verdedigde Sinclair hem direct.  Ze betaalde dure advocaten, regelde allerhande hulp voor Strauss-Kahn, en vertelde wie het maar wilde weten dat Strauss-Kahn Goed was en de rest Slecht.  De ex IMF-topman kon haar hulp goed gebruiken. Na beschuldigingen van aanranding van een kamermeisje uit zijn hotel in New York, volgde namelijk een schandaal rondom een journaliste die Strauss-Kahn beschuldigde van seksuele intimidatie.

Op dit moment wordt de ex IMF topman ook verdacht van het leveren van prostituees ten behoeve van seksfeestjes. Een Franse rechtbank in Lille hoorde getuigen, waaronder prostituees die aanwezig waren op dit soort feestjes. Eén van hen verklaarde dat Strauss-Kahn tegen haar wil doorging met bepaalde handelingen, en hulp kreeg van andere mannelijke gasten – ze hielden haar vast zodat Strauss-Kahn door kon gaan. Dat heet groepsverkrachting, en ja, prostituees kunnen ook verkracht worden.

Verkrachtingsmythes blijken springlevend

‘Die zal flink cashen!’ Het is het eerste commentaar op een forum van fok.nl over de IMF topman die beschuldigd is van het aanranden van een kamermeisje in zijn hotel in New York. Advocaten van de man, Strauss-Kahn, roepen op hem te beschouwen als onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Maar in de volksmond roepen allerlei mensen al dat het slachtoffer niet deugt.

Dominique Strauss-Kahn.

Zeggen dat het slachtoffer niet deugt is een klassiek voorbeeld van verkrachtingsmythes: verhalen die we elkaar vertellen terwijl we de feiten nog niet kennen. Toevallig pleiten die mythes de dader vrij door het slachtoffer, meestal een vrouw, af te kraken en verdacht te maken. Hij zat misschien fout, maar zíj is de echte dader. In het geval van het kamermeisje: ze zou valse verklaringen afleggen om hoge schadeclaims te kunnen eisen, of een instrument zijn voor anderen om de IMF topman te beschadigen. (zijsprong: Google Strauss-Kahn en google genereert automatisch ‘complot’)

Er zijn nog meer verkachtingsmythes actief. Zoals het veel gebruikt excuus van de oerdriften. Mensen kunnen zich niet altijd beheersen, heet het volgens deze mythe. De oerdriften beperken de vrije wil, daar moeten we vooral begrip voor hebben, want de arme stakker kan er niks aan doen.

Een derde mechanisme is dat mensen en de media de gevolgen van een actie onterecht bij het slachtoffer leggen. Zo kopt NRC Handelsblad met ‘Strauss-Kahn en het kamermeisje dat de eurokoers liet dalen’. Nee, niet het kamermeisje deed dat, Strauss-Kahn zorgde voor ophef door weg te vluchten en uit het vliegtuig gehaald te worden door de politie. Vanwege het door hém veroorzaakte schandaal daalt de koers van de euro.

Verder gaat dit NRC-artikel met nadruk in op de persoonlijke gevolgen voor de topman. Zelfs als er niks klopt en de rechter hem vrijspreekt, speculeren gezaghebbende Amerikaanse bladen en kranten dat zijn carrière voorbij is. Heeeeeel zielig. Over de persoonlijke gevolgen voor het kamermeisje ondertussen geen woord. Hoe voelt zij zich? Wat betekent het voor haar als Strauss-Kahn, met al zijn connecties, invloed en rijkdom, laat weten dat hij onschuldig is en zich met hand en tand zal verdedigen?

Wat er ook verder gebeurt in deze zaak, het is goed voor ogen te houden dat we leven in een cultuur waarin machtige mannen met veel misstappen wegkomen. Laten we vooral verdachten als onschuldig beschouwen totdat het tegendeel bewezen is. Maar laten we diezelfde respectvolle houding astublieft ook aannemen ten opzichte van vrouwen die zo’n machtige man beschuldigen van aanranding of verkrachting. En als er inderdaad sprake is van aanranding of verkrachting, laten we dan helder zijn over wie verantwoordelijk is: de dader.

UPDATE: buiten de rechtszaal zijn advocaten van de IMF-topman inmiddels druk bezig om uit te laten lekken dat het niet om aanranding zou gaan, maar om vrijwillige seks. Nog zo’n verkrachtingsmythe: ze vroeg erom, zíj wilde zo graag. Andere invloedrijke blanke mannen beginnen het inmiddels ook op te nemen voor Strauss-Kahn. Jezebel fileert deze defensieve verhalen met een scherp mes, want er klopt niks van. Het is er echt eentje in de categorie ‘You there, yes you, with the logic gun. Do you have a permit for that thing?’

Journaliste zou zelf schuldig zijn aan haar eigen aanranding

Het haalde kort het nieuws in Nederland: de Amerikaanse verslaggeefster Lara Logan was aan het werk op het Tahrirplein in Egypte toen haar team werd aangevallen door een menigte mannen. De mannen scheidden Logan van haar collega’s, sloegen haar en randden haar aan. Een groep Egyptische vrouwen en soldaten bevrijdden haar. Nog geen uur nadat dit nieuws bekend werd in de VS, begonnen allerlei mensen het slachtoffer de schuld te geven. Had Logan maar niet zo’n knap vrouwtje moeten zijn!

Lara Logan, verslaggeefster voor CBS.

Teneur van de reacties: Logan? Wat doet zo’n knap vrouwtje op het Tahrir plein? Ze wilde zeker aandacht! Die losbandige trut was dom en had de verkeerde, want te sexy kleding aan, geen wonder dat mannen wild werden. Ms Magazine geeft verschillende voorbeelden van mensen en media die op weblogs, in kranten en op televisie op deze manier over de zaak Logan spraken. 

De volautomatische neiging om Logan de schuld te geven van wat haar overkwam toont aan dat de verkrachtingscultuur nog springlevend is. (Voor meer informatie over rape culture: zie Feminism 101. Of lees deze analyse van een krantenbericht, waar de verkrachtingscultuur in volle glorie de kop op steekt). Zoals de Guardian terecht opmerkt, is dat een cultuur die overal te vinden is, in Egypte, in de Verenigde Staten, en in Nederland. De aanval op Logan is slechts een katalysator, waardoor deze mentaliteit in de openbaarheid piekt:

As feminists have forever said, sexual violence is a crime of power, committed to control and intimidate women. When people react to sexual assault and rape by suggesting women brought it on themselves, they finish the job the attacker started. It’s sad to say that the assault on Lara Logan didn’t end when she was rescued in Egypt, and to note that it’s now being expanded as an assault on all women who have ambitions, or who are willing to be out in public while looking attractive. This response to Logan’s attack should make it clear that the US and Egypt differ on the issue of sexual violence perhaps only in degree but not in kind.

Sociale media speelden een belangrijke rol bij het verspreiden van het gedachtengoed dat slachtoffers van verkrachting zelf de schuld hebben. Gezaghebbende figuren pleurden wat ze dachten meteen op Twitter, zodat de hele wereld kon meegenieten van hun seksisme:

When the news broke, Nir Rosen, a fellow at the New York University Center for Law and Security, promptly whined to Twitter, “It’s always wrong, that’s obvious, but I’m rolling my eyes at all the attention she’ll get,” adding, “She’s so bad that I ran out of sympathy for her.”

De academicus kreeg zoveel negatieve reacties op dit bericht dat hij zichzelf probeerde te redden met het argument ‘sorry, grapjes maken onder vrienden liep wat uit de hand, ik vergat even dat Twitter openbaar is’. Dit laffe excuus mocht niet baten: Rosen nam ontslag bij de universiteit. Bovendien: aanranding, grappig? Voor wie?

Andere mediagrootheden gooiden het op de politieke overtuigingen van Logan. Jim Hoft, bekend in de VS vanwege het programma Gateway, gaf Logan de schuld van wat haar werd aangedaan door mannen, met het volgende argument: haar liberale gedachtengoed en haar illusie dat ze boven het geweld in Egypte kon staan. Met die houding vroeg ze er gewoon om dat mannen haar een toontje lager lieten zingen. Hoft liet later weten dat hij nog steeds achter zijn opvattingen staat. Fijne vent.

Ondertussen geen woord over de schuld van de daders, en geen woord over de rol die seksueel geweld speelt bij het inperken van de vrijheden van vrouwen. Want Logan moest naar het ziekenhuis voor behandeling van haar wonden en kan voorlopig niet werken. Ms Magazine sluit af met het volgende:

Here’s what you do say when something like this happens. Like countless women around the world, Lara Logan was attacked in the line of duty. She was assaulted doing her job. It was a crime of unspeakable violence. And your opinion of how she does that job, the religion her assailants share with a few million other people, or the color of her hair has nothing to do with it.