Hoe houd je als vrouw je interesse voor Nederlandse politiek levend?

Denkend aan vrouwen, macht en de situatie in de Nederlandse politiek, denk ik dat we sinds de zogenaamde Gouden Eeuw geen stap verder zijn gekomen. Nog steeds zijn het de mannen die aan tafel de macht verdelen, terwijl ze vriendelijk gedogen dat twee echtgenotes (= vrouwen die steunen en redderen voor hun man of De Zaak) aan de zijlijn toekijken. Mijn neiging om op die stoel in te dommelen en de boel de boel te laten is groot. Maar de gevolgen daarvan kunnen te erg voor woorden zijn. Hoe blijf je als vrouw wakker en geïnteresseerd in de Nederlandse politiek?

Nederland lijkt, als het gaat om genderbewustzijn, blind lijkt te zijn voor de vele belemmeringen die vrouwen ondervinden om van die stoelen af te komen en een plek aan tafel te veroveren. We zijn daar niet uniek in, zie dit stuk van Jane Caro, maar het niveau van het seksedebat is hier echt om te huilen. We blijven steken in de riedel dat mannen domineren, maar da’s geen punt want het is vanzelfsprekend dat het zo gaat en als vrouwen echt willen kunnen ze ook meedoen, dus wat zeuren we.

Het eindresultaat is dat mannen het debat bepalen. Dat heeft gevolgen voor mijn mate van betrokkenheid – en ook bijvoorbeeld die van jongeren en iedereen met een niet-blanke huidkleur, zoals hoogleraar Albert Meijer terecht opmerkt. Maar dit weblog stelt vrouwen centraal. Vrouw = mens = wordt beïnvloed als blanke mannen het debat domineren en alles een ver-van-je-bed-show lijkt. Als vrouw heb ik een grote neiging om te denken: ‘het zal me worst zal wezen of Samson of Asscher partijleider bij de PvdA wordt. Het is hetzelfde laken een pak. Het gaat niet over mij. Gaaaaap!’

Toch is die neiging toto desinteresse gevaarlijk. Het speelt de mannen in de kaart die het debat graag blijven domineren en die de macht stevig in handen houden. Het zorgt ervoor dat de status quo gehandhaafd blijft. Je moet hoop houden om de passiviteit van je af te werpen, stelt Rebecca Solnit:

The status quo would like you to believe it is immutable, inevitable, and invulnerable, and lack of memory of a dynamically changing world reinforces this view. […] One of the essential aspects of depression is the sense that you will always be mired in this misery, that nothing can or will change. … Things don’t always change for the better, but they change, and we can play a role in that change, if we act. Which is where hope comes in, and memory, the collective memory we call history.

Of, als hoop niet helpt, boos worden, adviseert journaliste Masha Gessen. Redenen genoeg om boos te worden en verandering te eisen. Zo ijvert PvdA-leider Samson opeens voor een vrouwelijke premier. Bart Zuidervaart wijst er in dagblad Trouw fijntjes op dat hij daar een beetje laat mee is:

In 2012 had Samsom ook de kans om de nummer twee op de lijst, Jetta Klijnsma, voor te dragen als vice-premier. Hij koos voor Asscher. De partijtop bestaat al vier jaar lang uit enkel mannen, onder leiding van diezelfde Samsom.

Andere partijen bewijzen niet eens die vriendelijke, galante lippendienst door, zoals weblog Powervrouwen dat zo mooi samenvat, een vegenpiet in te vliegen om te verdoezelen dat mannen de lakens uitdelen. Neem de SGP, waar vrouwen bewust ontbreken en de kieslijst dezelfde mannen als altijd bevat. De meeste andere partijen doen alsof gender niet bestaat, zwijgen over macht, zetten een paar vrouwen bij de eerste tien namen. Als iemand zo onaardig is om een probleem te signaleren wijzen mensen met het vingertje naar vrouwen zelf. Moeten ze maar ambitie tonen, of kunnen ze het niet.

Die vrouwen bij de eerste tien kandidaten lijken niet serieus mee te tellen. Een vrouwelijke nummer twee betekent bijvoorbeeld niet dat die vrouw meegaat naar formatiebesprekingen. Net als bij de keuze van een vice-premier gaan de topmannen bijna altijd voor een mannelijk maatje. Vrouwen zijn op die manier in Nederland al decennia de grote afwezigen bij formatiebesprekingen, waar de toekomst van de politiek voor vier jaar wordt vastgelegd.

Bovendien zou het zomaar kunnen dat de winst van Trump types zoals Geert Wilders en Jan Roos steun en moed geeft. Als dat soort Trump-light mannen en hun rechts populistische partijen aan invloed winnen, kunnen vrouwen het schudden. Stel dat veel kiezers in maart 2017 naar de PVV overlopen. Die partij wil abortus moeilijker maken. Weet dat partijen als CDA, ChristenUnie en SGP van harte mee zullen werken aan zulke maatregelen. Inclusief dezelfde minachting en hardvochtige stellingnames, gebaseerd op de mythe van de frivole abortus en onverantwoordelijke, domme vrouwen.

Jan Roos op zijn beurt kiest met de VNL de weg van de gepikeerde mannenrechtenactivisten. Neem een kijkje bij Wij joegen op Mammoeten om een idee te krijgen van die wereld. Roos’ VNL kraait bijvoorbeeld dat blanke mannen worden gediscrimineerd. Ze moeten onterecht het veld ruimen omdat de overheid vrouwen en allochtonen positief discrimineert. Opstand! Weg met die politieke correctheid, alle hens aan dek om de man te redden! Geloof maar dat VNL hier werk van maakt, hoe idioot je hun standpunt ook vindt:

Asserting that programs designed to counteract decades of systematic discrimination are proof that Straight White Males are not operating on the lowest difficulty setting in the game of life is not the winning argument you apparently believe it is. I’ll let you try to figure out why that is on your own.

Dan hebben we nog Thierry Baudet, die van zijn denktank Forum voor Democratie een politieke partij maakt en in maart mee wil doen aan de verkiezingen. Baudet toont zich al jaren een groot fan van de ‘dating’adviezen van Julien Blanc en pleit openlijk voor verkrachting, signaleerde HP/De Tijd in 2014:

In zijn laatste opiniestuk ‘Julien Blanc heeft volkomen gelijk,’ woensdag verschenen op The Post Online, stelt Baudet dat vrouwen in bed niet met respect behandeld willen worden. Jonge vrouwen, volgens Baudet de wreedste diersoort op aarde, bedoelen eigenlijk ‘ja’ als ze ‘nee’ zeggen. Ze willen overrompeld, overheerst en overmand worden. In Nederland noemen we dit overigens, tenzij er sprake is van een erotisch machtsspel, gewoon verkrachting.

Inderdaad. Willen we zulke seksistische mannen stemmen en macht geven  in de tweede kamer? Willen we mannenrechtenactivisten zoals Roos en Baudet de kans geven in Nederland te doen wat Trump en consorten voor de V.S. in petto hebben?

Enfin. Maart 2017. Verkiezingen. Lees de standpunten van de partijen. Breng je stem uit, ook als je denkt dat er weinig te kiezen valt. Stem als het kan op een vrouwelijke kandidaat, om in ieder geval een voet tussen de deur te houden. En mannen, stop met vrouwen afdoen als een wrede diersoort of handige opklapstoel, en maak eens écht ruimte aan die tafel van jullie.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: