Hollywood valt opnieuw door de mand

Uit een net gepubliceerde studie van de universiteit van Zuid-Californië blijkt dat slechts 21 procent van de 700 meest winstgevende films van de afgelopen jaren een vrouw in de hoofdrol had. Dat is precies hetzelfde percentage als in 2007. Bij de regisseurs zijn de blanke mannen nog dominanter. Slechts 1,9 procent van de films werd gedraaid door een vrouw. Ook mensen met een getinte huidskleur ontbreken bijna geheel. Harde feiten. Hollywood valt opnieuw door de mand. Of, in de woorden van Emma Thompson: ”Op het gebied van seksisme is Hollywood nog steeds klote”.

Kinderfilms komen er niet beter vanaf. In 2014 konden kinderen slechts vijf films zien met een vrouw/meisje in de hoofdrol, terwijl 18 films jongens/mannen centraal stelden. Dit jaar zal niet veel beter worden. Op dit moment maken de Minions furore. Een miljoen Nederlanders ging al kijken en de Minions-ballonnen, bekers, t-shirts en posters zijn niet aan te slepen. Maar als je naar de inhoud kijkt zou iedere ouder moeten schrikken. Deze jeugdfilm is zo seksistisch als de pest. De enige vrouwelijke figuur is een stereotiepe slechterik, en zij geeft haar ‘macht’ aan het einde van de film ‘vrijwillig’ op, zodat een man verder kan gaan waar zij ophield.

Het verzet tegen deze structurele discriminatie van alles wat niet blank en mannelijk is, neemt echter toe. Actrices beginnen eindelijk te praten. Over onderbetaling, de nadruk op sexy zijn en verder je kop houden, want anders dan, leeftijdsdiscriminatie en het gebrek aan interessante rollen waar je echt je tanden in kunt zetten. Ook wijden steeds meer media zich aan kritische analyses van de inhoud van films. Dat leidt tot een vocabulaire waarmee je de dingen een naam kunt geven, zodat problemen zichtbaar worden.

Neem het Smurfin syndroom: films met allemaal mannen en nog eens mannen, en één vrouw. Of films die een sterk vrouwelijk personage opvoeren (op zich al een problematisch gegeven, zoals een lezeres van dit blog opmerkte) en haar vervolgens absoluut niks laten doen – het Trinity Syndroom. We kunnen nu wijzen op een gevalletje Manic Pixie Dream Girl – die levenslustige, sprankelende vrouw die alleen bestaat om een depressieve man op te vrolijken. We kunnen een Vrouw in de Koelkast aan de kaak stellen – de mooie geliefde die alleen bestaat zodat de schurk van dienst haar kan vermoorden en het karakter van de mannelijke held meer diepgang krijgt. Of neem dit stroomschema voor alle cliché’s waarin actrices ingesnoerd worden.

Zodra je kunt benoemen wat er gebeurt, staart het seksisme je recht in je gezicht aan. Da’s schrikken! Het kan ook betekenen dat je favoriete film opeens een zeer, zeer bittere smaak in je mond achterlaat. Ook vervelend. Bewustworing is niet pijnloos en makkelijk. Maar wel noodzakelijk. Want het gaat om structurele discriminatie met brede negatieve effecten.

Inmiddels heeft non-profitorganisatie ACLU de Amerikaanse overheid verzocht een formeel onderzoek in te stellen naar de situatie in Hollywood. Te beginnen met de vage, informele sollicitatieprocedures en audities die er onder andere voor zorgen dat een vrouw van 37 jaar te oud zou zijn om de echtgenote te spelen van een 55-jarige acteur, en dat zwarte actrices alleen aan de bak komen als agressieve bitch of onderdanig dienstmeisje. De druk neemt toe. Alles rond vrouwenemancipatie verloopt tergend traag, maar wie weet wat de toekomst zal brengen.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: