Mannen in actiefilms krijgen steeds vaker een sterke vrouw naast zich

Heeeeeeeej, hebben we een trend te pakken? Steeds vaker durven regisseurs de mannelijke held(en) van hun zomerse actiefilm/Hollywood blockbuster te koppelen aan een sterke vrouw. Die een essentieel onderdeel van het verhaal vormt en de mannelijke held soms zelfs enigszins naar het tweede plan verwijst. Na Edge of Tomorrow, Fury Road, de Hunger Games en de vijfde Terminator film, krijgt Tom Cruise in Rogue Nation gezelschap van een Britse geheim agente, die een eigen agenda heeft en haar mannetje staat. Laat het inderdaad waar zijn, die trend!

Deze foto toont de verhoudingen in Mission Impossible: Rogue Nation.

Actiefilms hebben bepaalt geen feministische reputatie. In veel zomerhits komen vrouwen vooral voor als sexy vriendinnetje, slachtoffer, of zeurende partner. Sommige blockbusters negeren vrouwen bijna geheel. Bij anderen druipt het seksisme er vanaf – ja Jurassic World, ik kijk naar jou! – maar er komen steeds meer uitzonderingen. Die wie weet een nieuwe regel opleveren, namelijk: gij zult uw vrouwelijke personages serieus nemen en een volwaardige plek in uw scenario geven.

Slim, want je verdient bakken met geld als je heldinnen omarmt. Zo veroverde de Hunger Games-serie de bioscopen. Veel actie en explosies, maar ook volop aandacht voor meisjes en vrouwen die in extreme omstandigheden moeilijke keuzes maken, vechten om te overleven, en daarbij hun menselijkheid zoveel mogelijk weten te behouden.

Kristi Loobeek van de Concordia University, St. Paul, wijdde zelfs een feministische analyse aan de Hunger Games. Zij concludeert dat vooral ideeën uit de zogenaamde derde feministische golf merkbaar zijn in het verhaal. Maar ook buiten het academische milieu herkennen recensenten een feministe als ze er eentje zien, in dit geval in de persoon van Katniss Everdeen.

Ook bij andere series viel en valt er veel te genieten. Op dit moment kun je de vijfde afleveringen in de Terminator- en Mission Impossible reeks zien. In beide gevallen trakteren die blockbusters je op sterke vrouwelijke personages. De nieuwste Terminator toont een jonge Sarah Connor die niet gered hoeft te worden. Ze redt zélf mensen. Ze is slim, vastberaden, bestuurt vrachtwagens, hanteert zware wapens als de beste, en vertoont grote moed in het zicht van de vijand.

Dan Rogue Nation. Recensenten merkten dat het verhaal van Fury Road eigenlijk draaide om Furiosa en de vijf vrouwen die ze redde uit handen van een dictator. Mad Max veranderde in een soort bijfiguur en hulpje van. Bij de nieuwste Mission Impossible signaleren recensenten hetzelfde:

It even has a femme fatale of continental extraction in the shape of Sweden’s Rebecca Ferguson, best known for the BBC’s The White Queen. And yet one difference from 007’s last outing is that Ferguson isn’t just there to look pretty: the newcomer is at the centre of every intrigue and spends much of the movie making Cruise look like her sidekick.

Alles koek en ei dus? Nou nee. Wat ik bij de nieuwe Sarah Connor persoonlijk erg vond, was dat de ouwe Terminator nu fungeert als haar beschermende vader. Vanuit paps gaat ze naadloos over naar een beschermende partner (Reese, hier gespeeld door Jai Courtney). Heel, heel erg patriarchaal. Bovendien kent het verhaal geen andere vrouwelijke personages van betekenis. Net als bij Rogue Nation, waar ook 1 geïsoleerde vrouw optreedt temidden van allemaal mannen. Beide films lijden aan het Smurfin syndroom. Heel jammer.

Maar ’t is een eerste stap. Liever 1 sterke vrouw die zich ontwikkelt en (een deel van) het verhaal draagt, dan niks. Van daaruit is het bovendien slechts een kleine stap naar een film als Spy, op maat gemaakt voor het komische talent van Melissa McCarthy. Deze spionnenfilm draait om de vrouwelijke hoofdpersoon en biedt ook een heerlijke schurk in de persoon van Rose Byrne, die veel lol heeft met haar rol als Bulgaarse wapenhandelaarster. Een groot succes, ook commercieel.

Studio’s beginnen zelfs langzaam te wennen aan het idee van een superheldenfilm waarbij de superheld een heldin is. Lucy, buiten Hollywood om gemaakt, harkte het grote geld binnen. Dat valt op. Ook in Hollywood, waar ze zich tot nu toe geen raad wisten met superheldinnen. Inmiddels zijn er echter plannen voor een film over Captain Marvel en Wonder Woman.

Is dit alles niet meer dan een tijdelijke hype, of gaan Hollywoodstudio’s vrouwelijke personages en het vrouwelijke publiek eindelijk serieus nemen:

Bit by bit change is afoot, and it’s now at the point that any studio executive who ignores the growing commercial clout of women at cinemas is operating behind the curve. It’s business that’s driving this progress, not some idealistic drive toward gender equality. But it’s progress nonetheless – and a very big change from a few years ago when female audiences simply didn’t figure into Hollywood’s big calculations at all.

De tijd zal het leren. Ik verheug me in ieder geval op de remake van Ghostbusters, waarbij deze keer vrouwen de rollen spelen die oorspronkelijk door mannen bezet waren. Vrouwen zijn namelijk mensen, en ook die kunnen als geleerde nerds op spoken jagen.

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Reacties

  • owinter2012  On augustus 4, 2015 at 9:47 pm

    Ik heb moeite met de term ‘sterke vrouw’. De sterke vrouw is blijkbaar een uitzondering op de gemiddelde vrouw. De gemiddelde vrouw die dan dus slapjes is, flauwvalt als ze bloed ziet en een man nodig heeft die voor haar zorgt. Elke vrouw is sterk tot het tegendeel bewezen is. Er wordt toch ook niet gesproken over een sterke man als een man met karakter bedoeld wordt?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: