Spare Rib biedt historische goudmijn

Betty Friedan, Germaine Greer, Margaret Drabble en Alice Walker publiceerden stukken in het Engelse feministische magazine Spare Rib (1972-1993). Maar het blad bood ook een platform aan ‘gewone’ vrouwen, wiens stemmen in de jaren zeventig en tachtig nauwelijks een plek kregen in de doorsnee media. Dankzij een ambitieus project van de nationale Britse Bibliotheek staan alle 239 uitgaven nu online. Een goudmijn voor iedereen met belangstelling voor moderne geschiedenis en feminisme.

Volgens onderzoekster Marloes Hülsken kwam de publicatie van vrouwenbladen in Nederland relatief laat op gang. Laat staan feministische tijdschriften. Wil je oude nummers inzien van bijvoorbeeld Onze Roeping, dan kun je onder andere terecht bij de archieven van kenniscentrum Atria. Vaak kun je echter alleen online opzoeken wat er is. Daarna moet je nog steeds afreizen naar bijvoorbeeld Amsterdam, om een nummer fysiek in te zien.

Dat je met één muisklik daadwerkelijk een gedigitaliseerd nummer kunt lezen, komt zelden voor. Dat maakt het Engelse project extra bijzonder. Klik op een uitgave van Spare Rib, en je belandt midden in de debatten, polemieken, analyses en oproepen tot actie van destijds.

Polly Russell, de curator van de Britse Bibliotheek, vond het opvallend hoeveel kwesties akelig actueel bleven. Vrouwen ondervinden nog altijd veel nadelen van moederschap. Verbaal en fysiek geweld tekent nog steeds vele vrouwen. Abortus blijft een heikel punt, en als je als vrouw nog een tweede marginaliserende eigenschap hebt, zoals een niet-blanke huidskleur, zijn de rapen helemaal gaar. Toen de krant The Guardian Russell ruimte gaf om haar tien favoriete artikelen  uit te zoeken, koos ze dan ook voor stukken uit Spare Rib die dit soort kwesties behandelden.

Spare Rib stopte in 1993. Twintig jaar later, in 2013, probeerde Charlotte Raven, één van de oorspronkelijke oprichtsters, een nieuwe versie van het blad op te zetten. Na veel gedoe zag ze af van het gebruik van de oude titel Spare Rib en doopte het project Feminist Times. Deze poging mislukte echter. De site staat nog online, maar Feminist Times stopte halverwege 2014.

Inmiddels kent Engeland een levendige feministische mediasector, grotendeels in de vorm van weblogs en andere digitale platforms. In de top vijf staan The F-Word, Bad Reputation, The Vagenda, Everyday Sexism en Rarely Wears Lipstick. Een andere site, UK Feminista, richt zich sterk op opinievorming en activisme. Of neem de site van journaliste Laurie Penny, ook een aanrader vanwege haar scherpe feministische analyses. Op die manier verandert internet in je eigen feministische huiskamer.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: