Vrouwen kunnen ‘subtiel seksisme’ moeilijk bewijzen

Hoe toon je subtiele discriminatie wettelijk en overtuigend aan? Dat lukt nauwelijks, ondervond Ellen Pao. De Amerikaanse begon een rechtszaak tegen haar werkgever, en dolf het onderspit omdat ze niet spijkerhard kon maken dat haar sekse tegen haar werkte. Ook bij het Nederlandse College voor de Rechten van de Mens halen vrouwen vaak bakzeil, bijvoorbeeld als ze zwangerschapsdiscriminatie aan willen tonen.

… en sekse, zou ik daar aan toe willen voegen.

 

Patronen van subtiel seksisme zijn op zich bekend in de wetenschappelijke wereld. Maar of  een individueel geval een rechter kan overtuigen? Hoe kun je wettelijk en overtuigend hard maken dat een ogenschijnlijk compliment zoals ‘vrouwen hebben een betere emotionele intelligentie’ vaak werkt als een negatief etiket? Hoe toon je het effect aan van neerbuigend taalgebruik in de media, en de invloed daarvan op de kansen van politieke kandidaten zoals Hillary Clinton? En hoe kun je hard maken dat vormen van subtiel seksisme je loopbaan ondermijnen? Zeker als het gaat om zoiets als informele regels, of ‘de bedrijfscultuur’.

Ondertussen weten vrouwen precies dat er iets scheef zit en wat dat ‘iets’ is. Bijna de helft van alle zaken in de categorie ‘discriminatie op basis van geslacht’, behandeld door het College voor de Rechten van de Mens, betrof vrouwen die na de aankondiging van hun zwangerschap in de problemen kwamen. Werkgevers verlengden tijdelijke contracten niet, zeiden opeens dat de vrouw bij nader inzien niet functioneerde, of kwamen er opeens achter dat ze moesten bezuinigen, dus sorry dame, daar is het gat van de deur.

Lang niet altijd kwam het College tot het oordeel dat de werkgever discrimineerde. Gevallen waarbij het ’t woord van de een tegen het woord van de ander was, leidden bijna altijd tot het oordeel ‘ongegrond’. Waar het College bedrijven wél schuldig achtte, was vaak sprake van een duidelijke aanwijzing. Iemand gaf toe dat het baanverlies te maken had met de zwangerschap, of het stond in een e-mail. Dat soort dingen.

Bij gebrek aan dit type hard bewijs staan vrouwen meestal met lege handen, omringd door mannen die geen idee hebben waar die vrouwen nou weer over zeuren. Gelukkig hebben we tegenwoordig internet. Vrouwen kunnen via dit medium ervaringen uitwisselen en zoveel incidenten verzamelen dat het gewicht van het patroon zich kan laten gelden.

Eén vrouw plotseling ontslagen, net nadat ze haar zwangerschap aankondigde? Toeval. Bijna vijftig procent die ontslagen wordt of andere ellende ondervindt, toevallig net nadat ze hun zwangerschap melden? Discriminatie. Een patroon van seksisme. Een hard feit. Iets waar hoognodig meer gewicht aan moet worden gegeven, als het aan mij ligt.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: