Lees Vrouwen: Op weg naar Zoar

Dit album stond al een tijdje in mijn boekenkast naar me te lonken. Op weg naar Zoar, een deels autobiografische graphic novel van Liesbeth Labeur, die in 2011 de Stripschapprijs won in de categorie Nederlands literair. De strip schetst een soms beklemmend, dan weer fantasievol beeld van het leven binnen een streng Reformatorisch milieu, gezien door de ogen van 13-jarige hoofdpersoon Sela.

Zoar is een in de Bijbel genoemde stad. God wilde eigenlijk Sodom, Gomorra en Zoar vernietigen, maar spaarde deze laatste plaats omdat Lot en zijn dochters er hun toevlucht vonden. Zodoende betekent Zoar symbolisch een toevluchtsoord, waar je gespaard blijft voor de wrake Gods terwijl om je heen de wereld vergaat.

Hoewel Labeur in interviews aangaf dat ze geen brede uitspraken over de Reformatorische gemeenschap wilde doen, kiest ze zo’n titel natuurlijk niet voor niets. Zoar mag gelden als een metafoor voor de geloofsgemeenschap waar de hoofdpersoon deel van uit maakt. De leden houden star vast aan hun geloof, terwijl Nederland als geheel een andere weg in slaat, ontkerkt en verandert. Hoe moet je daar mee omgaan?

Labeur beantwoordt die vraag op een indirecte manier, met een mix van droom, werkelijkheid en wens, die regelmatig vervreemding opwekt. Moedwillig, want vervreemding is een techniek om de kijker of lezer wakker te schudden. Onder andere feministen gebruiken deze methode regelmatig, om op een creatieve manier de aandacht te vestigen op de onlogische en rare manier waarop vrouwen vaak afgebeeld of beschreven worden. In dit stripalbum dient het als techniek om alternatieve versies van een verhaal te schetsen. De hoofdpersoon maakt iets mee of ziet iets, vervolgens gaat haar fantasie met haar op de loop en ontstaan er nieuwe verhalen en nieuwe droombeelden.

Zoals ook bij andere bijdragen in de rubriek Lees Vrouwen 2015 probeer ik zo min mogelijk plotwendingen te verklappen. In ieder geval eindigt dit album in mineur. Dat past bij de sobere zwart-wit tekeningen, de kale grafische stijl, en de opvattingen van de auteur:

Het leven is niet alleen maar leuk. Dingen passen niet altijd precies, zoals het woord niet altijd bij het beeld past. Het wringt wel eens. Ik vond het wel mooi om het verhaal op deze manier uit de hand te laten lopen.

Het resultaat mag er zijn. Een subtiel kunstwerk, waar je nog dagen over na kunt denken. Aanbevolen!

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: