Sociale druk leidt tot haarschaamte

Met het mooie weer gaan de allesverhullende kledingstukken uit, begint het gezeur over bikinilijven, en wordt het thema ‘haar’ urgent. Want een vrouwenlijf in natuurlijke staat?  Aaaaargh!!!! Vrouwen staan onder zware sociale druk om alle beharing behalve het hoofdhaar weg te halen. Dat blijkt uit de haardagboeken die tijdschrift Lover publiceerde. Bijna niemand lukte het om haar op benen, oksels en schaamstreek te laten groeien. En bijna niemand ervoer het verwijderen ervan als vrije keuze.

Actrice Julia Roberts liet haar okselhaar staan. Nationale uitbarstingen van afschuw volgden…

Nostalgisch denkt Lover terug aan de tijd van Sophia Loren. Deze beroemde actrice kon rustig met okselhaar op de foto, zonder dat het tot ophef leidde. Tegenwoordig kan dat niet meer, vinden velen, met goedkeurende steun van damesbladen. Steeds keren thema’s als schaamte, onwennigheid en angst voor de blik van de ander terug in de verschillende haardagboeken. Een aantal vrouwen melden dat ze niet eens weten hoe het zou voelen om je haar te laten groeien. Ze begonnen zichzelf als tiener al te scheren, nog voordat de echte groei begon.

Wat dat betreft lijkt het op een vorm van hersenspoeling. ‘Haar is walgelijk, haar is vies, alles moet weg anders ben je niet mooi, hier, koop product X, Y en Z, je bent het waaaaaaard….’ Vanwege deze decennia durende propaganda durft tegenwoordig bijna geen enkele vrouw te stoppen met haar verwijderen. De meeste dagboekschrijfsters van Lover grepen binnen een paar weken opnieuw naar het scheermes.

Het onderwerp blijkt zo beladen dat het laten staan van bijvoorbeeld okselhaar zelfs tot ruzies leidt:

tijdens een stoeisessie op de bank, schrikt hij zich werkelijk een ongeluk. En ik schrik van zijn ‘schrikken’. Omdat ik vind dat het helemaal mijn zaak is wat ik mijn okselhaar doe had ik hem niet verteld over het project ‘haardagboeken’. Hij is boos en gekwetst. Hij zegt dat hij mijn okselhaar echt walgelijk vindt en vervolgens wordt hij bang omdat hij zich voor gek gezet voelt door mijn ‘half-feministische gedrag’.

Daarnaast merken de dagboekschrijfsters dat ze grote moeite hebben om hun beeld van wat schoonheid is, te verenigen met een fenomeen als ‘haar op je benen’. Met haar voelen ze zich lelijk en daalt hun zelfvertrouwen. Kleding werkt ook niet mee. Zo blijken onderbroekjes te weinig textiel te bevatten, om te kunnen dragen als je je schaamhaar laat staan. Wil je comfortabele lingerie dragen met haar, dan moet je uitwijken naar de ‘gewone’ onderbroeken en slips uit supermarkten.

Gelukkig zijn er hier en daar ook wat positievere reacties te lezen. Een dagboekschrijfster besluit haar schaamhaar bijvoorbeeld te laten staan, omdat het zo fijn aanvoelt. Een andere dagboekschrijfster moest wegens een huidziekte stoppen met scheren. Ze kwam erachter dat dit een periode van rouw opleverde, omdat ze buiten de conventies staat:

Zelfs al zou ik willen, dan nog zou ik niet aan de eisen van de dominante cultuur kunnen voldoen. Een periode van rouw. Ik voel me minderwaardig. Uiteindelijk omarm ik feministische opvattingen wat betreft lichaamshaar. Ik moet wel. Het is geen keuze. En dat maakt gelijk dat ik me hypocriet voel. Zou ik ook zo vastbesloten zijn als ik de optie had om mee te draaien, om erbij te horen? Waarschijnlijk niet. Ik ben een nep revolutionair, een gekunstelde feminist, een onvrijwillige rebel.  En toch merk ik dat mijn gedwongen bekering mijn kijk veranderd heeft. Ik vind lichaamshaar niet langer lelijk. Ook bij andere vrouwen kan ik het waarderen. Soms is het zelfs sexy en mooi.

Hoe dan ook kost het vrouwen moeite hun lichaamsbeharing te accepteren. Onder zware sociale druk lukt dat vaak niet. Bijna niemand ervaart scheren als een vrije keuze. Het gaat gepaard met schaamte, onzekerheid, en tussen de oren genestelde normen en waarden rondom schoonheid en een acceptabel uiterlijk van vrouwen. Dat zegt de Zesde Clan niet, dat zeggen vrouwen die het experiment aangingen en hun bevindingen optekenden. Wij nemen hun ervaringen serieus.

Is het einde in zicht? Het lijkt er niet op. De schoonheidsindustrie kan weinig méér verdienen aan vrouwen, dan ze nu al binnenharken. Geen nood. Als het gaat om ‘en de mannen dan’ is de commercie er als de kippen bij. Dus beginnen bedrijven zich nu op mannen te richten. Onder andere in Brazilië ontstaat een compleet nieuwe industrie. Ook mannen moeten nu overal haar laten verwijderen, onder het motto ‘goed voor jezelf zorgen’.

Geef de schoonheidsindustrie een jaartje of tien, en ook mannen houden angstvallig in de gaten of de eerste stoppels ergens zichtbaar worden. Vooruitgang?….Nou nee…. Hier in ieder geval wat leestips om bewust om te gaan met haarschaamte:

Tot zover deze kleine greep uit de papieren en digitale boekenkast.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: