Vrouw en loopbaan in tien onderzoeken

Nou ja, tien… Je schrijft iets op en er komt weer een nieuw onderzoek uit over vrouwen en betaald werk. Universiteiten en kenniscentra buigen zich regelmatig over de manieren waarop je sekse situaties op de werkvloer beïnvloedt. Zo blijken mannelijke managers negatiever tegenover vrouwen te staan, naarmate meer vrouwen actief worden in ‘hun’ beroep. Belangrijk om te weten, want met die kennis kun je drempels voor vrouwen onderbouwen. Er moet veel gebeuren. En dat kan niet van één kant komen.

 

Het begint bij het begin. Goede studenten blijven onopgemerkt, niet alleen als ze de verkeerde sekse hebben, maar ook als ze een andere dan blanke huidskleur hebben. Dat stelt antropoloog en professor Gloria Wekker, die al jarenlang onderzoek doet naar diversiteit binnen Nederlandse universiteiten. Universiteiten lopen daardoor talent mis. Wekker wil op basis van haar studies meer bewustzijn kweken over de manier waarop gender, in combinatie met etniciteit, leidt tot uitsluiting. Met uiteraard oplossingen en adviezen om de situatie te verbeteren.

Vrouwen en ‘allochtonen’ krijgen vervolgens minder reacties op verzoeken om een informatief gesprek, en minder aanmoediging om voor een bepaalde baan of studie te gaan. Dat blijkt uit twee experimenten van Amerikaanse onderzoekers. Aangeschreven professoren reageerden vooral op blanke mannelijke kandidaten. Vrouwen en mensen met een niet-blanke huid kregen vooral reacties als ze op korte termijn langs wilden komen, of als ze iemand aanschreven met dezelfde sekse of etniciteit.

Kom je eenmaal binnen, dan doemt meteen een nieuw probleem op. Mannen in machtsposities kunnen last krijgen van ‘identity threat’ als vrouwen oprukken in ‘hun’ werkveld. Hoe meer vrouwen, hoe vaker mannen zich bedreigd voelen. Die gevoelens van bedreiging leiden tot verzet en vormen van terugslaan. Zo beoordelen ze een vrouwelijke sollicitant opeens veel negatiever, en staan ze afwijzender tegenover vrouwen in het algemeen.

Eenmaal binnen krijg je als vrouw ook te maken met praktijken die de motivatie van vrouwen ondermijnen, en uitstroom bevorderen. Neem de uitgebreid gedocumenteerde zwangerschapsdiscriminatie, die leidt tot demoties en ontslagen. De uitgebreid gedocumenteerde loonkloof, waarbij vrouwen bijvoorbeeld in algemene ziekenhuizen in alle onderzochte functiegroepen stelselmatig de lagere salarissen toebedeeld krijgen. Zie ook dit interessante Amerikaanse onderzoek. Vrouwen botsen daarnaast aan tegen een vijandig werkklimaat, waardoor ze constant impliciet te horen krijgen dat ze er niet bij horen en op moeten zouten. Waarna meer vrouwen dan mannen uitstromen.

Als je eenmaal een zekere reputatie hebt opgebouwd, kun je als vrouw voor de eindsprint beter bij een ander bedrijf solliciteren. Meer vrouwen dan mannen komen als buitenstaander binnen als CEO. Vervolgens lopen zulke topvrouwen helaas wel weer meer risico, want het gaat in zulke gevallen wat vaker om een baan die mannen lieten zitten omdat ze de situatie binnen hun bedrijf kenden en er geen heil in zagen. De vrouwelijke CEO loopt ook tien procent meer risico om uit de organisatie gewerkt te worden. Kortom, met dit type glazen klif in actie het blijft sappelen, of het nou gaat om de plakkende vloer of om de wankele top.

Tot slot: dring je eindelijk in grote aantallen door in een bepaald beroep, dan gaat dat beroep naar de knoppen. In Nederland kun je dit proces live volgen met alle ophef rondom basisscholen. Pak ‘m beet vijftig jaar terug domineerden mannelijke leraren. Dat vond niemand een probleem. Nu de leraar bijna altijd een lerares is, breekt echter prompt paniek uit. Waarbij een mooi staaltje framing zichtbaar wordt: het beroep brokkelt af, eenzame mannen raken gedemotiveerd temidden van al die parttime werkende huisvrouwen die vooral kwekken en om de minuut van gedachten veranderen en niet met jongens om kunnen gaan, waar is de meester die als Echte Man een Voorbeeld kan zijn voor onze Jeugd (m).

Kortom, de cirkel is rond… Vrouw, blijf weg want het is niks voor je. Wil je toch? Dan moet je niet zeuren, seksisme incasseren, drie keer zo hard werken om niet vooruit te komen. O wee als je toch vooruitgang boekt – dat kan het begin van het einde zijn. En komen er teveel vrouwen, dan gaat dat specifieke beroep naar de kelder. Ai….

Volgende keer: seksisme in actie in de filmwereld. Stay tuned….

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: