Vrouwelijke schansspringers veroveren Olympische Spelen

Hoera! Na negentig jaar en talloze acties, inclusief rechtszaken, mogen vrouwen eindelijk bij Olympische Spelen op ski’s van een schans afglijden en sprongen maken. Onder andere website Jezebel viert feest. Weer een glazen plafond gesneuveld. Weer een ongelijkheid opgeheven. Toch is het een bitterzoete overwinning. Want het IOC geeft vrouwen nog steeds niet dezelfde behandeling als mannen als het om schansspringen gaat.

Carina Vogt, eerste Olympische kampioene op het onderdeel schansspringen.

Vrouwen die schansspringen? Dat kon niet goed zijn voor hun gezondheid, meenden mannelijke artsen en andere autoriteiten jarenlang. Niemand maakte zich zorgen om de knieën en testikels van mannen. Maar vrouwen? Hun baarmoeder zou uit hun lijf vallen. Bovendien zou schansspringen haaks staan op de bestemming van de vrouw, te weten kinderen baren en het huishouden doen.

Met dit soort vooroordelen lukte het decennia lang om vrouwen uit te sluiten van wedstrijden op de hoogste niveaus. Nadat fabels over schade aan baarmoeders definitief niet meer konden (zó 1998, dat argument!) gooide het IOC het op een gebrek aan niveau van de atletes. Een cirkelredenering van jewelste. Je marginaliseert een bepaalde tak van sport, de sport lijdt daaronder, en vervolgens benut je die schade om te klagen dat de sport niet aan de eisen voldoet.

Canadese schansspringsters pikten het niet dat ze in 2010, op basis van dit soort smoezen, nog steeds uitgesloten werden van de Olympische winterspelen. Nota bene in eigen land (Vancouver). Ze spanden een rechtszaak aan. De rechter erkende dat het IOC zich schuldig maakte aan genderdiscriminatie. De internationale organisatie hoeft zich echter niet te houden aan de Canadese wetgeving, dus pech, dames.

Niet aflatende druk en kritische berichtgeving in de media zorgden ervoor dat het IOC van standpunt begon te veranderen. In 2011 kwam het hoge woord eruit: vrouwen mochten eindelijk de competitie aangaan op Olympisch niveau. Hoera! Dinsdag 11 februari 2014 schreef de Duitse Carina Vogt zodoende sportgeschiedenis door als eerste vrouw goud te veroveren op dit onderdeel van de Olympische Spelen.

De sport heeft echter nog steeds te kampen met discriminatie. Mannen mogen deelnemen op drie onderdelen. Kleine schans, grote schans, en een team-competitie. Vrouwen mogen alleen deelnemen op de kleine schans. Mannen mogen 50 atleten afvaardigen. Vrouwen mogen slechts 30 atletes afvaardigen. Grote namen, die met een groep van vijftig verzekerd zouden zijn van een welverdiende plek, vallen nu buiten de boot en kunnen alsnog niet deelnemen.

Jezebel sabelt dit onderscheid neer:

 the continued restrictions, based on ski jumping’s self-reinforcing myths, show that the women still have to fight to reach real parity with the men. That ongoing inequality causes other problems, too: Less recognition, both by formal organizations and by the public, means less money, which means fewer resources and less training  which means fewer athletes being developed to the kind of level necessary to expand the sport.   […] everything has the air of a sop, as if IOC were patting the girls on the head and saying: “Yes, OK, we’ll give you this one concession. Now shut up and let the men do their thing.”

Dat maakt de Spelen van 2014 een bitterzoete overwinning. De strijd is nog lang niet gestreden…. Maar het begin is er.   En dat is zeker weten een groot feest waard.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: