Media tonen voortdurende macht van de mannelijke blik

Aaaah ja, vrouwen komen er bekaaid af in The Wolf of Wall Street, maar dat hoort bij het wereldje. Klopt, het leven is geen orgasme, maar eigenlijk willen we allemaal even die wolf zijn. Zomaar wat voorbeelden van reacties op de nieuwste film van  Martin Scorsese. Allemaal gaan ze uit van de vanzelfsprekende overtuiging dat hun uitspraken algemeen geldig zijn. Hoezo? Wie behoren er eigenlijk tot degenen die ‘allemaal’ de wolf willen zijn? Wiens wereldbeeld domineert hier?

Verrassing: vrouwen kijken toch echt anders naar de uit de hand gelopen corpsbal mentaliteit van Wall Street dan mannen.

Onder andere een mannelijke student krijgt van de Volkskrant ruim baan voor zijn reactie op het zeer specifieke beeld van de financiële wereld van New York. Ja, bankiers en beleggers gedroegen zich volstrekt fout, maar willen we niet allemaal zo’n leven leiden? In de woorden van deze student:

Geld verdienen, hoeren neuken, coke snuiven en na de zoveelste waanzinnige lachkick met mijn beste vrienden, begroet worden door een heerlijke, diepe slaap. […] We hebben allemaal ergens het verlangen, bij de één meer weggestopt dan bij de ander, om, op zijn minst even, een soort Jordan Belfort te zijn. Zelfs de FBI-agent die hem uiteindelijk arresteert. Hoe kon hij hier in godsnaam anders zo lang mee wegkomen?

Kortom, het is moreel niet verantwoord, maar wel verleidelijk. Dit is het échte leven. Ook recensenten zijn laaiend enthousiast. Het is hoeren en snoepen op epische schaal, juicht een mannelijke recensent van het Parool. De mannelijke recensent van het NRC roemt de film als een briljant uitgevoerd schelmenstuk, waar je volgens de krant verder vooral geen enkele moraal bij moet zoeken. Die is er namelijk niet.

Niet toevallig dat het allemaal mannen zijn die de film op deze manier bewonderen. Voor hen lijkt het vanzelfsprekend dat rondparaderen met knappe goldiggers en spannende dingen doen met hoeren universeel verleidelijke vooruitzichten zijn. Onder andere omdat die mannelijke blik in de media en de cultuur domineert, vergeet je even dat de wereld er misschien anders uit ziet als je een vrouw bent. Oeps…. Vergeten…. Mannen vormen slechts de helft van de bevolking…

Als je te rade gaat bij vrouwen, hoor je opeens andere geluiden. Voor vrouwen geen vanzelfsprekende identificatie met mannen die lekker coke snuiven en met hun tengels aan hoeren zitten, want wij hadden die hoer kunnen zijn, bij wijze van spreken. Dat kijkt net even wat minder kritiekloos. De film is bovendien extra confronterend voor vrouwen, omdat het getoonde seksisme van een compleet uit de hand gelopen corpsbalcultuur breder opgang doet. Ook het zakenleven algemeen, of de bredere cultuur, behandelen vrouwen alsof ze er niet toe doen:

What I didn’t see was a filmmaker’s, or a writer’s intent to hate women in particular. What is worse is how women in MOST HOLLYWOOD FILMS and in the Oscar race in particular serve one purpose — to help men achieve their happiness.

Bovendien kun je de film niet los zien van de regisseur. Scorsese mag dan geniaal zijn, een groot deel van zijn loopbaan marginaliseerde hij vrouwen. Meest recente voorbeeld: een op zich ontroerende openbare brief aan zijn dochter, over de toekomst van de cinema. Waarbij deze man alleen mannelijke regisseurs als voorbeeld noemt. Vrouwen ontbreken totaal in zijn lijstje.

Sommigen zien er om al dit soort redenen zelfs vanaf om naar Wolf of Wall Street te kijken:

Women who I have spoken with have told me how difficult it was to sit through and how uncomfortable they were about the portrayals of women in the film.  Hey, it might be a great film according to some folks. It might even win the Oscar, but I’m just not going to put myself through it. Life is too short.

Het lijkt erop alsof voor vrouwen de enige constructieve manier om met deze film om te gaan is, om dit werk te beschouwen als een sociologische verhandeling. Een soort culturele antropologie, waarbij je de stamrituelen van egocentrische mannen nader kunt bestuderen. Alleen hoeven vrouwen daarvoor niet speciaal naar de Wolf of Wall Street te gaan. Vele, vele andere films maakten dit punt al, of hadden onbedoeld dit effect. Om nog maar te zwijgen van het dagelijks leven, waarin vrouwen al structureel genoeg gemarginaliseerd worden.

Scorsese biedt vrouwen vooral meer van hetzelfde. Ook al doet hij er een mooi gouden glitterstrikje omheen, het blijft gaan om een wereld die vrouwen uitsluit. En dat kijkt niet fijn.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: