Opzij gaat onzeker 2014 tegemoet

De Groene Amsterdammer ziet af van een overname van het feministische opinieblad Opzij. Het tijdschrift is daarmee, voor zover bekend, voorlopig terug bij af. Namelijk: in de etalage gezet door de Weekbladpers Groep. Die wil van een aantal magazines af. Naast Opzij staat ook J/M Jonge Ouders te koop. Vooral Voetbal International, het blad Psychologie en Happinez doen het goed. Die bladen wil de Weekbladpers wél houden, meldt de uitgeverij.

Dat Opzij op de schopstoel zit bleek in november 2013. Waarnemend hoofdredacteur Daphne van Paassen zag zich genoodzaakt te benadrukken dat het blad gewoon door gaat. Van Paassen wees op het oplagecijfer van ruim 67.000 exemplaren, het stabiele abonneebestand, en een revival van het feminisme. Dat alles geeft Opzij bestaansrecht. Alleen niet voldoende in de ogen van de uitgever.

De Zesde Clan heeft gemengde gevoelens bij de hele kwestie. Opzij was kritisch en deinsde niet terug voor harde woorden over de SGP, abortus, de loonkloof, het glazen plafond, enz. Na circa drie decennia hoofdredactrice Cisca Dresselhuys aan het roer, ontstond kritiek dat de formule van het blad sleets werd. Teveel problematiek, te weinig humor. Toevallig ook de gebruikelijke kritiek voor feminisme in het algemeen. Hoe dan ook, ,,hoogste tijd voor vers bloed”, vond De Volkskrant.

Dresselhuys nam uiteindelijk in 2008 afscheid. De nieuwe hoofdredactrice, Margriet van der Linden, riep echter andere kritiek op. Ze zou geen echte bladenmaakster zijn, stelde bladenmaker Rob van Vuuren in HP/De Tijd. Het heilige vuur en de visie ontbraken, signaleerde RADAR-hoofdredacteur José Rozenbroek. De koers begon te zwabberen en Opzij ging steeds meer lijken op andere damesbladen, aldus vakgenoten.

De Zesde Clan vermoedt dat meespeelde dat Van der Linden zó benauwd was voor verwijten van het type ‘zeuren’ of ‘humorloos’, dat ze in het andere uiterste verviel. Dus kreeg je opeens artikelen over de psychologie van het geven, en  werd ‘vrouwenpower’ vertaald in termen van hoge hakken en korte rokken. Het blad leek haar geschiedenis te zijn vergeten en waste regelmatig witter dan wit – oftewel, allochtonen leken niet te bestaan.

Kortom, kind? Badwater? Als gezwam over het ‘erotische kapitaal’ van vrouwen door moet gaan voor ‘de feministische opinie’, kun je beter zonder. Dat is echter een veel te hard oordeel. Want wat is het alternatief? Lagen er in Nederland maar zes verschillende feministische bladen in de schappen van iedere supermarkt. Dan had je wat te kiezen en kon je lekker afgeven op blad X, overstappen op blad Y, daarover klagen en dan Z uitproberen, om vervolgens te constateren dat X eigenlijk best goed was. Heerlijk, reuring in de tent! Diversiteit! Wrijving die glans maakt!

Helaas kennen we die situatie niet. We hebben in Nederland, als het gaat om algemeen verkrijgbare mainstream bladen, alleen Opzij. Dat legt een enorme druk op het blad. Opzij moet in haar eentje aan alle eisen voldoen, alle groepen bedienen, dé stem van dé feministen zijn. Dat is een onmogelijke eis. Het blad zal altijd, hoe dan ook, kritiek krijgen. Met daarbovenop nog de kritiek die ‘het’ feminisme standaard over zich heen krijgt.

Een matige Opzij is echter vele malen beter dan het macho blanke mannen dieet van de andere mainstream opiniebladen zoals HP/De Tijd, Vrij Nederland en Elsevier. Waar feminisme een vies woord is, vrouwenhaters – juist ook van het vrouwelijk geslacht – de kolommen mogen vullen, en hatelijke stereotypen over mannen en vrouwen welig tieren. Een medialandschap waar zogenaamd neutrale wetenschapstijdschriften volop ruimte geven aan neuroseksisme, en Libelle en Margriet ideaalplaatjes presenteren waar vrouwen later ernstige schade door oplopen.

Nederland bevindt zich nog steeds in een stenen tijdperk. We hebben Opzij ontzettend hard nodig om enig tegenwicht te bieden aan de conservatieve mentaliteit van Libelle en Margriet, en de intuïtieve baarmoederverering van zoiets als Happinez. Ook al heeft de Zesde Clan zeer gemengde gevoelens, we willen Opzij dus niet kwijt. Je kunt bakken kritiek over dat blad uitstorten, maar a. probeer zelf in deze tijden maar eens een rendabel tijdschrift te maken, b. feminisme krijgt altijd bakken kritiek over zich heen, c. van Libelle en Margriet sterven je hersenen af en d. voor andere opiniebladen bestaan vrouwen alleen als lustobject, geminachte Ander of moeder.

Vrouwen verdienen beter. Daarom hoopt De Zesde Clan dat zich snel een andere overnamekandidaat aanbiedt. Of dat Opzij manieren vindt om zelfstandig verder te gaan. Het tijdschrift gaat een onzeker 2014 tegemoet. Maar wie weet kan Nederland één van de weinige algemeen verkrijgbare feministische bladen alsnog behouden voor de ‘gewone’ markt.

BONUS. Voor bladen die een selectere doelgroep bedienen: neem eens een kijkje bij Tijdschrift Lover,  Zij aan Zij, of Raffia, een uitgaven van de Radboud Universiteit Nijmegen.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: