Dus daarom dragen alle feministen hoge hakken…

Ooooooo, dus dáárom dragen alle feministen altijd hele hoge hakken. Zodat ze die stiletto’s op pijnlijke wijze in een mannenschoen kunnen boren. Of er een klein mannetje mee kunnen verpletteren. Tenminste, als je de standaard foto’s mag geloven, die internet aanbiedt om generieke artikelen over ‘het’ feminisme op een generieke manier te illustreren. New York Magazine dook in die wereld van algemene illustraties en deed verrassende vondsten. Waaronder die stiletto’s. Ook de Belgische krant De Morgen besteedde er aandacht aan.

Mannen, wees zeer, zeer op je hoede als je een dame op hakken tegen komt. Volgens de zogenaamde ‘stock photography’ MOET dat een feministe zijn. Zoek je op die term, dan kom je ook een variant tegen: grote anonieme dameshak verplettert klein mannetje. Zielig!!! Als de feministe eindelijk een menselijk gezicht krijgt, portretteren generieke beelden haar het liefst als een strijdlustig type met rode of roze bokshandschoenen. Ze staat klaar om je neer te hoeken, dus kom maar op!

Dat generieke foto’s feministen reduceren tot een agressieve stiletto die mannen onderdrukt, symbolisch voor ‘mannenhaters’, is niks nieuws. Everyday Feminism kon zonder enige moeite minstens vijf redenen noemen waarom mensen denken dat feministen agressieve haters zijn. Dat begon al meteen toen rond 1800 de eerste als feministen geïdentificeerde vrouwen zich roerden:

What crazy radical things were these man-haters asking for?  Primarily, the rights to own property, to attend college, and to vote. In response to these requests, they were were labeled as anti-family, anti-God, anti-men radical hedonists.  That labeling has continued to today, because — surprise! — a group with a lot of power (men) tends to do whatever it can to maintain that power (dismiss equal rights as radical).

In haar boek ‘Moeten strijdende vrouwen zo grof zijn? beschrijft Liesbet van Zoonen hoe de tweede feministische golf in Nederland soortgelijke schrikreacties opwekte. Tussen 1968 en 1973 hadden (veelal mannelijke) journalisten aan liters inkt niet genoeg om hun ongemakkelijke gevoelens te verwoorden. Helemaal nadat de eerste vrouwencafé’s ontstonden, waar mannen niet welkom waren. Hah, zie je wel, bewijs! De media stelde de groep vrouwen die hierbij betrokken was, meteen gelijk aan de hele beweging, waarmee alle vooroordelen weer bevestigd waren en iedereen rustig kon slapen.

Aaaaargh!!! We moeten mannen beschermen tegen… tegen… eh… damesschoenen?

Die luie journalistiek, en die herhaling van negatieve stereotypen, schaden het feminisme. Effe een makkelijk stukje tikken, clickbait genereren, generiek fotootje erbij van een vrouwenhak die een mannenschoen verplettert, en klaar is Kees. Met alle gevolgen van dien:

This lazy journalism is what allows feminism to become “the F word,” with prominent women doing their best to distance themselves from feminism because who wants to be associated with something so rigid and narrow and humorless as the feminism we all too often read about?  We get trapped in pointless conversations and continue to lose sight of what feminism, broadly, is, and what the work of feminism, at its best, should do. We forget that feminism is not one mode of thinking. It never has been nor should it be.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: