Reclamebureau’s geven feminisme een make-over

Feministen, huuuuuh, boze, harige mannenhaters die hysterisch gillen om niks! En zeuren! Het feminisme heeft vanwege dit type vijanddenken een negatief imago gekregen. De Engelse editie van tijdschrift Elle vond het hoog tijd voor een positiever imago. De glossy zette drie reclamebureau’s aan het werk om het feminisme een grondige make-over te geven.

Elle koppelde drie feministische organisaties aan drie marketingbureau’s om een reclame voor het feminisme te ontwerpen. Dat leidde tot een paar op zich sprekende posters. Een bureau gebruikte de loonkloof als thema:

Een ander bureau besloot in te gaan op de vele stereotiepe etiketten die we met ons allen op vrouwen plakken:

Het derde bureau kwam tot een soort stroomschema, zodat iedereen zelf kan bepalen of hij/zij feministisch is. Met als slogan: ‘feminisme is voor iedereen:

Lovenswaardige pogingen, en het initiatief leidde dan ook tot complimenten. Feminisme heeft ten onrechte een negatieve pers, dus goed dat iemand een poging doet om duidelijk te maken dat het gaat om keuzevrijheid, democratie en gelijkheid – gelijk loon, gelijk speelveld, gelijke kansen, voordat iemand dat weer negatief uitlegt.

Toch klinkt er ook kritiek. Elle geeft als damesglossy het schoonheids-industrieel complex volop ruimte om ondermijnende marketingstrategieën los te laten op vrouwen.  En dat platform gaat nu het feminisme verdedigen? Onder andere webmagazine Jezebel heeft gemengde gevoelens over de publiciteitscampagne. Het reduceert feminisme tot een merk, en er gaat nogal wat verloren als je een veelzijdige, complexe emancipatiebeweging herontwerpt en er een aantrekkelijk glanzend product, stelt dit blad.

Ook andere mensen wijzen erop dat de situatie nogal wat tegenstrijdigheden bevat:

if it is trying to really “rebrand feminism” and get more women thinking about what it means, then perhaps it should change in other ways. Why not do something really bold and ditch the airbrushing? Why not feature less perfect models?

Feminist Times, een gloednieuw feministisch blad in Engeland, werkte mee aan de advertentie tegen de loonkloof. Ook zij kijken met gemengde gevoelens terug op het hele proces. Elle wilde geen anti kapitalistische boodschap, kreeg FT te horen, en het moest iets worden waar gemiddelde lezeressen zich mee konden identificeren. De loonkloof advertentie bleek uiteindelijk het minst opruiend. Niemand voelde echter veel enthousiasme:

The pay gap felt like a more ‘serious’ and ‘worthy’ issue to pin our colours to […]. But it didn’t set our pulse racing and nor did it capture the issues we felt most strongly about. The problem with ‘rebranding feminism’ is that feminism isn’t a brand to begin with. It’s a process rather than an idée fixée. There’s no easy way of capturing that process in an A4 visual advert – believe me, we tried – so any ‘rebrand’ would inevitably have been a compromise. […]The experience was a fascinating parable about the constraints the mainstream media is operating under. My time as muse for Elle has taught me that women’s magazines are structurally incapable of originality. I don’t blame the Elle team for this, any more than I blame well paid men for the pay gap.

Toch slaagde de advertentiecampagne érgens in. Mensen discussiëren over feminisme. Wat het is, wat het niet is, wat het zou moeten zijn, theorie versus praktijk, enz enz. Dat kan nooit kwaad.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: