Onderzoek bevestigt motieven verkrachters

Een kwart van de mannen in Azië verkracht vrouwen omdat ze vinden dat ze het recht hebben om een vrouw seksueel te bezitten, omdat ze boos zijn op een vrouw, of omdat ze zich vervelen. Datzelfde rijtje motieven kwam in 2010 ook al naar voren uit een studie van de Medical Research Council (MRC) in Zuid-Afrika. De Verenigde Naties onderzochten de motieven en voilà, opnieuw rolden deze drie redenen uit de bus. De identieke uitkomsten uit twee aparte onderzoeken bevestigen de juistheid van de feiten.

Mannen weten dat ze wegkomen met verkrachting. Dat moet stoppen, vinden steeds meer mensen.

De Verenigde Naties nemen geweld tegen vrouwen zeer serieus, omdat uit eerder onderzoek bleek dat dit een enorm probleem is. Wereldwijd zijn agressieve mannen doodsoorzaak nummer 1 onder vrouwen. De Wereld Gezondheidsorganisatie noemt geweld tegen vrouwen een probleem van epische proporties. Eenderde van de vrouwen op de wereld krijgt er zo erg van langs, dat ze ernstige psychische en fysieke problemen ontwikkelen.

Om te achterhalen wat de oorzaken van geweld tegen vrouwen zijn, en wat je kunt doen om het geweld te stoppen, doen organisaties zoals de VN onderzoek. Tussen 2010 en 2013 interviewde de VN zodoende 10.000 mannen en 3000 vrouwen uit Azië en Oceanië, om te achterhalen wat mannen beweegt om vrouwen seksueel te molesteren. Ze vermeden daarbij het woord ‘verkrachting’, want in de praktijk blijkt een omschrijving een betere methode om mannen eerlijk te laten zijn.

Uit dit onderzoek bleek dat een op de tien mannen uit China, Bangladesh, Sri Lanka, Cambodja, Indonesië en Papua-Nieuw Guinea zelf toegaven dat ze seks hadden gehad met een vrouw die niet wilde. Rekende je de echtgenotes mee – verkrachting binnen het huwelijk – dan steeg het percentage verkrachtende mannen naar 25%. Prompt maakte persagentschap AP daar een artikel van om te verkondigen dat verkrachting van je partner geen echter verkrachting kan zijn. Zo sterk is de verkrachtingscultuur, niet alleen in Azië, maar wereldwijd. Zie ook rapeculture 101.

Uit de interviews van de VN bleek dat mannen hun eerste vrouw verkrachtten terwijl ze zelf nog behoorlijk jong waren. Als ze zelf als kind geweld hadden ervaren, vertoonden ze vaker seksueel agressief gedrag. Ook nam het percentage verkrachtingen toe in gebieden met een politiek zeer instabiel klimaat, waar geweld tot de dagelijkse praktijk behoort. Een deel van de verkrachters gaf toe dat ze het niet bij één keer hadden gelaten. Ze hadden vaker vrouwen verkracht. Ook dit komt overeen met resultaten uit eerdere onderzoeken.

Tot verrassing van de VN-onderzoekers speelde alcohol nauwelijks een rol bij de aanleidingen tot verkrachting. De drie hoofdredenen waren vinden dat je seks mag hebben met een vrouw, ongeacht wat zij wil, verveling, en verkrachting als straf omdat ze boos waren op een vrouw. Dronkenschap volgde als verre vierde.

Daarnaast speelt vervolging een rol bij het aanhoudende seksuele geweld. Gemiddeld zei zeventig procent geen enkel nadelig gevolg van hun daad te hebben ondervonden. In Sri Lanka steeg dat percentage zelfs naar 95 procent. De overgrote meerderheid van de mannen komt ongestraft weg met hun daad. Niet alleen juridisch gezien. Mocht je als man al verdacht worden van verkrachting, dan is dat in veel landen een minder groot stigma dan je zou denken.

De VN zoeken de oplossing in een combinatie van acties. Culturele normen en waarden moeten veranderen. Het mag niet langer normaal gevonden worden dat je vrouwen gewelddadig bejegent. Mannen moeten andere ideeën krijgen over wat mannelijkheid inhoudt, welk gedrag daar bij hoort.  En er moet een einde komen aan de complete straffeloosheid van verkrachters, stelt de VN. Want mannen weten nu te goed dat er niks gebeurt:

Let us talk about Ram Singh, the chief rapist of the Delhi gang-rape victim, who told his rape-colleagues, as they cleaned the bus, “not to worry, nothing will happen.’ […] In the case of Muslim and Dalit women, the rate of conviction is almost nil. Three Dalit women are raped daily in some part of our country. When Bhanwari Devi was raped in a Rajasthan village, the judge asked, “How can a Dalit woman be raped?” Most women say they wouldn’t even think of telling the police about an attack for fear the cops would ignore them or worse blame them and abuse them.

Dat moet veranderen, hoe eerder hoe beter.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: