Reclamemakers sluiten vrouwen buiten

Vrouwen hebben niets te zoeken in de financiële wereld. Bier drinken is niets voor hen. Ze haten het om buiten in de wildernis rond te struinen. Als hun mannelijke partner ’s avonds de woonkamer bezet houdt om met vrienden voetbal te kijken, hangt zij er bij, want zij houdt natuurlijk niet van voetbal. Dat en meer beweren reclamemakers op radio en televisie. Ze schetsen een wereld waar vrouwen niet bij horen.

Wat is dat voor verkoopstrategie? De helft van je potentiële consumenten buiten sluiten en van je vervreemden? Toch gebeurt het vandaag de dag nog steeds dat reclamebureau’s, op grond van een jaren vijftig mentaliteit en vooroordelen over mannen en vrouwen, belegen rollenpatronen presenteren.

Zo denkt beleggingsinstituut Binck dat vrouwen niet actief zijn op het gebied van financiën. Binck vertoont op dit moment reclames waar mannen geconcentreerd naar computerschermen staren, om in de gaten te houden hoe hun aandelen het doen. Vrouwen schitteren door afwezigheid. Ze komen, als de Zesde Clan het goed gezien heeft, alleen vluchtig op de achtergrond in beeld, als de reclame een kantoor van Binck toont. De marktanalist is een man, de belegger is een man, en het zijn mannen die in die blitse kantooromgevingen rondlopen alsof de wereld aan hun voeten ligt. Mocht een vrouw per ongeluk enige interesse voor aandelen tonen, dan mept deze reclame haar meteen terug in haar hok. Geld is voor mannen.

Bierbrouwerijen blijven ook hardnekkig volhouden dat vrouwen niet bestaan. Je kunt nog zo hard roepen dat bier geen mannenproduct is, brouwerijen trekken zich daar niets van aan. Ze brengen hun product alleen aan de man. Op dit moment douwt Jupiler die boodschap actief door onze strot met een nieuwe campagne, maar vele merken gingen hen al voor. Zelfs vrouwen die in de reclamewereld werken, durven het inmiddels aan zeer milde kritiek te uiten:

Ach, ik heb heimwee naar vroeger. Toen we nog met z’n allen heerlijk helder bier dronken op het strand.

Helaas heeft zij het niet voor het zeggen. Het zit er niet in, mevrouwtje. Bier is niet voor jou, jij hebt niets op dat strand te zoeken.

Tot slot ABN-Amro. Deze bank toont vrouwen die door een bos struikelen en er van balen dat ze moeten wildkamperen. Aan haar lijdensweg komt een einde dankzij een eland, die de tent opvreet. Daarna toont de bank haar tevreden met een kop thee op de bank. Dat wil ze het liefst. En gelukkig doet de bank er vast maanden over om die tent te vergoeden. Ze wil dat echter niet openlijk toegeven. Daarom trekt ze alleen een pijnlijk gezicht als haar dolenthousiaste buitensportheld haar mededeelt dat de bank NU het geld overmaakt, en ze weer fijn verder kunnen wildkamperen.

Worden we geacht dit grappig te vinden? Hier zien we een vrouw die niet eens openlijk wil zeggen wat ze wil, en dat na pak ‘m beet drie feministische golven. Volgens de reclamemakers komt ze niet verder dan schijnheilig huichelen. O wat erg dat we vanwege die kapotte tent deze fantastische trektocht stop moesten zetten. Waarna ze hypocriet glimlacht als een boer met kiespijn zodra blijkt dat ze er toch weer op uit kunnen trekken. Het geheel heeft bovendien een rare vijandige ondertoon. Wat doet die vrouw met zo’n man, als ze alles waar hij blij van wordt stiekem verafschuwt? Wat is dat voor relatie?

Op de radio kiest ABN Amro voor het scenario van een kapotte televisie. O gut wat jammer, beweert mevrouw, nu kan de voetbalavond van haar vriend niet doorgaan. Jammer! Maar niet heus. Ze valt helemaal stil als de meneer van de bank vrolijk kraait dat dat ze het geld meteen overmaken, zodat ze vandaag nog een nieuwe televisie kan kopen. Shit! Opnieuw huichelt ze en komt ze niet uit voor wat ze zelf zou willen.

Wat willen vrouwen dan eigenlijk? Het enige wat reclamemakers kunnen verzinnen vanuit hun wereldbeeld, is dat vrouwen liever thuis op de bank zitten met een kop thee, danwel een kuipje calorie-arme yoghurt. Verder schrobben vrouwen toiletten, in de nabijheid van een kwetsbare peuter, die vast en zeker meteen dood neervalt als er nog één bacterie op de wc-bril rondscharrelt. O, en op je lijn letten natuurlijk. Afvallen en je optutten, want je moet de buitenwereld plezieren.

Nogmaals, in wat voor wereld leven we? Laten we hopen dat de reclamejongens het NOOIT voor het zeggen krijgen in de échte wereld. Want als het aan hen ligt, draaien ze vijftig jaar sociale vrijheid en verworvenheden acuut terug. En moeten vrouwen thuis blijven en piekeren over hun buikje. Getverdemme.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: