‘Onbesuisde dreigtwitteraars’. Pardon? Het zijn geen kinderen, hoor!

Taal is één van de belangrijkste manieren waarop mensen de wereld vormgeven. Het is een lens waar we doorheen kijken. Te vaak echter laat die lens vrouwen buiten beschouwing, of marginaliseert taalgebruik de ervaring van vrouwen. De Volkskrant biedt wat dat betreft de laatste tijd zeer interessant leesvoer. Na een kop over een tweede revolutie in Egypte, terwijl voor vrouwen de eerste revolutie nog niet eens begon (vrouwen verdwijnen uit beeld), praat de krant nu van ‘onbesuisde’ dreigtwitteraars. Die woordkeuze bagatelliseert de ernst van wat er eigenlijk gebeurt.

Aan de ene kant moeten we blij zijn dat Nederlandse media eindelijk aandacht besteden aan de gebeurtenissen in Engeland. Verschillende Engelse politici, journalisten en feministen ontvingen via Twitter dreigementen met verkrachting, bomaanslagen en moord. Het heeft alle kenmerken van een gerichte campagne. Dat leidde tot veel discussie over online haat en de verantwoordelijkheid van het medium, in dit geval dus Twitter.

Jammer alleen van de kop die de Volkskrant gebruikte en die andere media overnamen. Maatregelen aangekondigd tegen onbesuisde dreigtwitteraars. Wat is dat voor term om in deze context te gebruiken?

De Van Dale zegt het volgende bij het woord ‘onbesuisd’: onbeheerst. Onstuimig. Onbesuisd wordt opvallend vaak in verband gebracht met kinderen. Het is ‘jeugdig onbesuisd elan’. Artsennet gebruikte het woord in een artikel over pubers, die onbesuisder zouden zijn naarmate ze als kind meer tijd in een kinderdagverblijf doorgebracht hadden. Meisjes als Laura zijn nu eenmaal onbesuisd, schreef NRC Next over de 13-jarige die alleen de wereld over wilde zeilen. Of deze vraag aan een coach, ‘mijn zoon van zes is vaak onbesuisd in zijn gedrag‘.

Het woord komt ook voor in artikelen over mensen die volwassen willen worden. Zo zei de voetballer Conboy in een interview dat hij niet meer zo onbesuisd kon zijn. Zijn gedrag op het veld leverde teveel rode kaarten op en hij moest zijn leven beteren. Ook dieren kunnen onbesuisd zijn: hond Lisa is zo onbesuisd naar andere honden, wat te doen?

In alle gevallen komt onbesuisd voor in de betekenis van roekeloos gedrag, in de context van kinderen, of volwassenen die zich onvoorzichtig gedragen. Die volwassenen gaan dan bijvoorbeeld de fout in door te grof te voetballen, of te snel het ijs op te gaan (onbesuisde schaatsers). Er hangt een sfeer omheen van ‘oeps’. Teveel emotie. Teveel willen. Niet goed kunnen inschatten wat de gevolgen van je daden zijn. Sorry, volgende keer beter!

In de context van dreigtwitteraars is dit taalgebruik volstrekt ongepast. ‘Onbesuisd’ versluiert de ernst van wat er gebeurt. Het trivialiseert de daden van internettrollen en doet afbreuk aan de ervaring van vrouwen. Het gaat ‘maar’ om onvoorzichtig, roekeloos gedrag, dus wat zou je moeilijk doen?

Nou, ten eerste: het gaat niet altijd, maar wel vaak, om volwassen mensen. Niet altijd, maar wel vaak, mannen. Uit alle lagen van de bevolking. Onder de Engelse dreigtwitteraars bevonden zich een 20-jarige universitaire student, een 25-jarige werkloze man, een loodgieter, en een legerinstructeur. Deze volwassen mannen schreven berichten zoals ‘ik ga je om acht uur verkrachten en zet de video op internet’.

Ten tweede: dit zijn geen toevallig gekozen berichtjes, van mensen die per ongeluk een beetje roekeloos doen en gedachteloos iets tikken zonder helemaal door te hebben wat de gevolgen zijn. Dit soort mensen heeft een agenda. Ze geven uiting aan een diepgevoelde haat jegens vrouwen. Desgevraagd geven ze dat ook toe:

“If you put your head above the parapet, like she has, then you deserve this type of abuse. It’s what you get when you are a woman shouting about something,” Peter told me, starting to get a little irate. […]  Gary, a deep-voiced menacing-sounding man, sat in an eerily quiet home, told me in no uncertain terms that “feminists like Caroline were undermining what it is to be a man” and needed “sorting out”. “Men are predators,” he explained calmly. “And this [rape threats] is what we do.”

Uit je als vrouw een mening op internet, dan ben je volgens dit type man vogelvrij. Hetzelfde geldt als je iets doet wat voorbehouden zou zijn aan mannen. Zo heet het dat mannen computerspelletjes spelen. Dé gamer is een man. Waag het niet je als vrouw te identificeren en dan online te gamen. Onderzoek onder 800 gamers wees uit dat vrouwen vier keer meer zooi over zich heen krijgen dan mannen.

De centrale boodschap is steeds: hou je kop, rot op, terug in je hok. Voor de ontvangende partij, in Nederland onder andere de uitgesproken feministische journalist Asha ten Broeke, is die boodschap volkomen duidelijk. Het gaat om vrouwenhaat, en dat is ontoelaatbaar:

Van collega’s en vrienden kreeg ik na het GeenStijl-bericht het advies om me voorlopig maar even gedeisd te houden. Reacties en e-mails als “Ik kom naar je huis en ik neuk je zo hard in al je gaten dat je niets meer kunt zeggen al zou je het willen jij oliedom moddervet wijf” moet ik me maar laten welgevallen, uit angst voor meer. Dat klinkt verstandig, ware het niet dat onze moeders natuurlijk niet die hele tweede feministische golf op poten hebben gezet zodat wij ons kunnen laten bangmaken door een stel misogynisten.

Misschien voldoet dit gedrag zelfs wel aan de definitie van terreur. Want de trollen kiezen gericht slachtoffers uit, die voldoen aan een bepaald profiel, en bestoken dit doelwit net zo lang totdat vrouwen bang worden, zich terugtrekken en zwijgen. Zelfs als je echter doet wat de trollen willen, wil dat niet zeggen dat er dús geen haat meer op je afgevuurd wordt. Integendeel, stilte lijkt juist het slechtste in mensen naar boven te brengen.

Het enige wat er voor vrouwen op zit is om enorme moed te tonen en te blijven zeggen wat ze vinden. Ook uiten steeds meer vrouwen openlijk kritiek op de algemene cultuur, die de voedingsbodem vormt voor seksistisch gedrag en (bedreigen met) verkrachting. En laten ze merken dat ze dreigtweets niet pikken.

De Volkskrant zou er goed aan doen beter te letten op vergoelijkend taalgebruik. Noem het beestje maar gewoon bij de naam. Haat. Terreur. Ondemocratisch gedrag waardoor je mensen monddood maakt, en zelfs als je op de grond ligt en om genade hebt geroepen, kun je er nog van langs krijgen. Daar is niks ‘onbesuisd’ aan.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: