Man wil Tour de France exclusief voor mannen houden

Wat moeten de organisatoren van de Tour de France het zwaar hebben! Zoveel verantwoordelijkheden, zoveel werk, weet je, het evenement balanceert op het scherpst van de snede. Het is voor de organisatie echt totaal onmogelijk om één (1) vrouwenpeleton aan de Tour toe te voegen. Zou dat gebeuren, dan krijgen we rampen, mensen. Rámpen. Zo’n enorme uitbreiding – 1 peleton!!!! – kán gewoon niet. Waarom willen we dat nou niet begrijpen?

Marianne Vos, één van de bekendste wielrenkampioenes van Nederland, deed een oproep om de Tour de France ook open te stellen voor vrouwen. Iedereen kan een petitie ondertekenen met een oproep 1 vrouwenpeleton op te nemen in de Tour.  Velen gingen je al voor, lezer, dus waar wacht je op.

Vos deed haar oproep samen met haar collega’s Emma Pooley, Kathryn Bertine en Chrissie Wellington. Ze hebben goede redenen voor hun pleidooi. Anno nu valt niet meer vol te houden waarom de Tour een bolwerk van mannen zou moeten blijven. De wielrensport heeft volgens hen een goede ontwikkeling doorgemaakt. Wielrensters toonden hun talent tijdens de Olympische Spelen in Londen. Daarnaast nemen vrouwenpeletons deel aan de Tour van Vlaanderen en de Flèche Wallonne. De wereld verging daarbij niet. Sterker nog, Vos en collega’s wijzen erop dat dit een groot succes is.

Bovendien doorbreekt het toelaten van vrouwen tot de Tour de France stereotiepe ideeën over vrouwen. De petitie:

In the late 1960s people assumed that women couldn’t run the marathon. 30 years on we can look back and see how erroneous this was. Hopefully 30 years from now, we will see 2014 as the year that opened people’s eyes to true equality in the sport of cycling. If you’d like to see more women’s road racing on television and from the roadside, please sign this petition to call for road cycling to take a major step in the right direction. Help us break down the barriers that unjustly keep female athletes from the same opportunities as men.

Prudhomme zal het worst wezen. Volgens hem is het voorstel ‘niet praktisch’ en ‘ongetwijfeld niet realiseerbaar’. De Tour is een enorme machine, die niet nóg groter kan worden, zegt hij. Daarnaast mokt hij dat Vos en medestanders de verkeerde ingang kozen. In plaats van een open brief en een petitie hadden ze beter een gesprek aan kunnen gaan met de Tourdirectie.

De Zesde Clan vertaalt dit laatste argument even voor u:  Prudhomme had liever persoonlijk willen praten, want dan kun je stilletjes in een vergaderzaaltje zitten en in een kleine groep redelijke voorstellen afwimpelen. Dat zou voor Prudhomme veel comfortabeler zijn geweest. Nu moet hij met de billen bloot, publiekelijk excuussmoesjes opdienen, en loopt hij het risico dat hij kritiek krijgt. (Inderdaad.)

Zijn klacht over de werkwijze van Vos en collega’s is echter handig, omdat het aangeeft vanuit welke houding Prudhomme opereert. Hij gebruikt hier een variant van het toon-argument. Je vroeg er om, maar je vroeg het verkeerd, en daarom kun je opzouten. Deze tactiek valt onder de vele manieren waarop onwillige mensen vrouwen de mond snoeren.

Ook uitspraken als ‘ongetwijfeld niet realiseerbaar’ wijzen op volautomatisch in de nee-stand schieten. Prudhomme klinkt niet als iemand die z’n huiswerk gemaakt heeft. Nee mevrouwtje, wat u wil kán gewoon niet, omdat het nou eenmaal niet kan!  Alles riekt naar onwil. ‘Oooo nee, nu moeten we drie borden extra langs de route zetten en een uurtje eerder ons bed uit om die wijven te laten starten, jeeeeeezus man, wat een gezeik…’

Vos betreurt de afwijzende houding van Prudhomme. Zijn bij voorbaat al uitgesproken afwijzing maakt het er niet makkelijker op voor sportvrouwen die het wielrennen op een serieuze manier willen beoefenen. Zijn houding geeft ook aan dat hij, of breder de Tourdirectie, niet begrijpt of wil begrijpen waar het om gaat. Vos en medestanders gaat het om het fundamentele punt van inclusiviteit:

It’s about building bigger, stronger industries. It’s about trying our damnedest to shift our society into one where all stories, all people, are given the chance to shine. Even the ones we may not be interested in. Even the ones we don’t like. So what’s the inclusion conversation about? It’s about a big table, which has room enough for everyone, but is only used by a few. Those who are already there — be they creators or consumers — can stay. Should stay. What we want is to bring in a few more chairs.

Die paar stoelen extra, daar heeft Prudhomme geen zin in. Hij houdt de tafel liever exclusief gereserveerd voor de mannen.  Dat is waarom de wielrensters actie blijven voeren. Ze willen dat meisjes, net als jongens, kunnen dromen van deelname aan de Tour. Mensen zien de juistheid daarvan in. Het is niet meer dan rechtvaardig. Vos en collega’s kregen dan ook massale bijval voor hun oproep. Die maatschappelijke druk kun je op een gegeven moment niet meer weerstaan. Hoe ouderwets je ook bent.

UPDATE: Brian Cookson, die zich kandidaat stelde voor het leiderschap van de internationale wielerbond UCI, steunt het initiatief van wielrensters om hen op te nemen in de Tour de France. In een interview zei hij:

“There’s been a lot of attention recently on the need to develop women’s cycling at all levels of the sport and it is a key part of my election manifesto for the presidency of the UCI,” said Cookson. “People are passionate about the issue and are rightly frustrated that not enough is being done.

Inderdaad.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: