Jeugdfilms verdonkeremanen meisjes

Zijn meisjes in kinderfilms als radio actief afval? Je gaat het bijna denken als je ziet hoe meisjes van posters afvallen, uit de trailer verdwijnen, en om te beginnen al nauwelijks voorkomen in het verhaal. Website Reel Girl analyseerde de oogst van 2012 en turfde de bijdragen van vrouwen aan de premières van 2013. De cijfers maken duidelijk dat het Geena Davis instituut nog jarenlang hard werken voor de boeg heeft. In Nederland is het net zo erg. Misschien wil bij ons Atria in actie komen om de meiden te redden?

Poster 1: jongetje en vogel.

De vrouw achter Reel Girl heeft er oog voor dat het persoonlijke politiek is. Over de oogst van 2012 schreef ze:

“Brave” is just one movie. The exception proves the rule. It’s December now, and sadly, it’s time for me to admit that once again, in the movies made for children in 2012, girls go missing. In staggering proportions, males are consistently front and center; females are mostly sidelined or not there at all. If you look at the gender placement in the images on the movie posters below, the meaning of “marginalized” couldn’t be more clear. Remember, these are movie for kids. So when your children go to the movies, they are learning, time and time again, that boys are more important than girls.

Het jaar 2013 laat geen verbetering zien. Uit het overzicht blijkt dat van 21 aangekondigde Amerikaanse jeugdfilms slechts 4 een vrouwelijke hoofdpersoon lijken te hebben.

Poster 2: jongetje met diverse objecten.

Twee van die vier films zijn genoemd naar die vrouwelijke hoofdpersoon, en niet toevallig betreft dat kleinere producties met een laag budget. Eén film heeft, gebaseerd op de beschrijving van het verhaal, duidelijk een vrouwelijke hoofdpersoon. Desondanks leggen filmtitel, poster en marketing de nadruk alleen op de mannelijke personages die in het verhaal voorkomen. Onnodig te zeggen dat bijna geen enkele productie de Bechdel test voor kinderfilms doorstaat.

Internetmagazine Jezebel besteedt aandacht aan de analyse van Reel Girl, omdat de filmindustrie invloed heeft op jongens en meisjes. De boodschap die de jeugd dankzij Hollywood ontvangt, is behoorlijk negatief:

Stories that do show strong girls and women are often marketed with a strong “girl power!” angle, which often excludes boys from watching (girl power = girl movie) and thereby learning to recognize and respect how great girls are. Even worse, many of the most famous female-centric stories feature the same tired characters and tropes — damsels in distress or an icy bitch queen. These stories go out of their way to make their female characters either unremittingly holy or unquestionably evil.

Poster 3: 2 jongetjes op een fiets, op de achtergrond aan de zijkant een volwassen vrouw.

Voor meisjes is er nauwelijks een plek. Ze verdwijnen uit beeld. Als ze er al zijn, kunnen ze niet ‘normaal’ zijn. Je weet wel, menselijk, met goede en slechte kanten, eigen dromen en verwachtingen. Ze worden De Ander, beladen cliché figuren die vooral iets zeggen over mannelijke vooroordelen, angsten en weerstanden. Wat moeten je daarmee? Wat leer je jongens op die manier:

…by showing boys these female portrayals, you are building a very disturbed image of who and what women are. Since young kids are forming their first opinions around much of the media they consume, what message does that send boys? If the only representations of women they see plastered all over town are pristine princesses, untouchable crazies, or obliging cheerleaders — what are they supposed to think?

Inderdaad. Mocht je denken ‘oh, ver van mijn bed show’? Deze films komen bijna allemaal in Nederlandse bioscopen en dringen hun macho wereldbeeld op aan je eigen dochters. Bovendien vertonen Nederlandse jeugdfilms exact dezelfde patronen.

Laatste voorbeeld: 1 volwassen man vooraan, in het midden twee jongetjes, aan de rechterkant meer naar achteren 1 volwassen vrouw.

Terugkijkend naar 2012 blijkt de situatie in eigen land niet veel beter. Vorig jaar bracht Brammetje Baas,  Kauwboy, Mijn vader is een Detective, Tony 10…. en ga zo maar door. Het wemelt in de verhalen van meesters, vaders en jongetjes, met bij de jongetjes de nadruk op hun levendige ondeugendheid (posters 3 en 4) danwel hun universeel menselijke betekenis (poster 1 en 2). De filmtitels verwijzen naar oermannelijke types zoals de cowboy en de baas. Of ze zijn meester en hebben op die manier als docent iets in de melk te brokkelen. Vrouwen? Die staan op de posters achteraan en in de marge. Meisjes ontbreken geheel. Te triest voor woorden.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: