Slechte moeders! (Over de vaders praten we niet)

Webmagazine Jezebel vond weer een mooi voorbeeld van de manier waarop seksistische manieren van wetenschap bedrijven vrouwen een slechte naam geven. Het ging in dit geval om een onderzoek naar de tijd die moeders besteden aan hun kinderen, met name op het gebied van voeding en beweging. Vooral werkende vrouwen doen te weinig, zodat hun kinderen inactief en dik worden. Schande! Totdat je je afvraagt: en de vaders dan?

Jezebel maakt duidelijk dat het blad het echt niet op wetenschappers gemunt heeft. Maar als wetenschappers onbewuste vooroordelen verwerken in hun studies, ontstaan er problemen:

It’s not that we’re “science-shaming;” it’s that way too often gender bias becomes head-bangingly clear once you take a closer look. […] One of the most frustrating aspects of studies like these is how quickly they’re shared around the internet, from personal blog to big blog to, finally, a newspaper article, thus reinforcing hurtful stereotypes that aren’t even necessarily correct. Next time research makes you feel bad about your career/lifestyle/dating/whatever choices, take a closer look.

In dit geval was dat hard nodig, want even kritisch lezen maakte duidelijk dat de hoofdonderzoeker, John Cawley, ‘professor of policy analysis and management and of economics’ aan het Cornell’s College, denkfouten maakt. In een persbericht stellen de onderzoekers dat met name werkende vrouwen minder tijd besteden aan hun kinderen. Kritische lezers kwamen onmiddellijk in het geweer tegen die denkwijze. Want wat het onderzoek aantoonde was dat vaders tussen de 13 en 41 minuten per dag tijd aan hun kinderen besteden, terwijl moeders 277 tot 410 minuten per dag bezig zijn met hun kinderen:

When your research indicates that the time fathers – working or not – spend on activities related to kids’ eating and exercise is in the tens of minutes, while the time mothers – working or not – spend is in the hundreds of minutes, suggesting that moms are to blame shows clear gender bias about expected household activities and contributions to childcare. The whole focus on women’s activities — with men’s as an afterthought — reeks of blaming working women.

Dat is de reden waarom weldenkende mensen aanstoot nemen aan dit soort koppen en persberichten. Dat een werkende man dagelijks nauwelijks een kwartier aanwezig is in het leven van zijn kind, is geen probleem. Hij houdt zich immers aan het script. De kost verdienen, fulltime werken, zo hoort een man dat te doen. Dus geen woord over zijn gedrag, en al helemaal geen negatieve oordelen als zou hij zijn kinderen negeren en dik maken. Werkende vrouwen daarentegen doorbreken de norm dat ze thuis bij de kinderen moeten zitten. Dus maken zij er een zooitje van:

The headline ignores the father’s role and focuses on how the mother is fucking up her kids, stating in the paper’s abstract that the findings “suggest plausible mechanisms for the association between maternal employment and childhood obesity.” Ladies: if you’re gainfully employed, your kid will get called “fatty” on the playground. Quit your jobs.

Het kan echt beter. De Stanford universiteit zette een uitstekende website op met allemaal methoden om alert te blijven op gender en te voorkomen dat onbewuste vooroordelen met je wetenschappelijke werk aan de haal gaan. De Zesde Clan hoopt dat professor John Cawley van zijn fouten leert en de volgende keer eerst een kijkje op Gendered Innovations neemt, voordat hij dit soort persberichten de wereld instuurt.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: