Engels feminisme in de lift

De vrouwenbeweging in Engeland zit in de lift. In haar boek The Future of Feminism beargumenteert Sylvia Walby dat dit geen toeval is. Bezuinigingen en een overheid die zich op allerlei terreinen terugtrekt zijn twee ontwikkelingen die vrouwen vaak harder treffen dan mannen. Het zet vrouwen aan het denken over gender en vraagstukken zoals financiële onafhankelijkheid, ondersteuning van (alleenstaande) moeders en pensioenen. Dan kom je al snel uit bij het veelkleurige meerstromenland dat feminisme heet.

Plus het femomeen Slutwalk. In Engeland trokken deze protestmarsen duizenden deelnemers m/v.

Vrouwelijke politici bewijzen zichzelf als onafhankelijke denkers en doeners. Feministische organisaties werken met nieuwe energie aan een sociale revolutie. In de media wemelt het van opiniestukken en commentaren. Vaak met een openlijk feministische inslag, zoals deze oproep aan vrouwen om in een onzekere periode vol veranderingen niet terug te vallen op de oude patronen. Bovenop dit alles een berg boeken, vers van de pers, waarin auteurs allerlei verschillende aspecten van het feminisme belichten.

Dat de beweging zich roert, is niet voor niets. Sylvia Walby schrijft in één van die nieuw verschenen boeken dat het feminisme begon als een protestbeweging. Daarna wist de beweging, met verstandige argumenten, logische redeneringen, en een beroep op mensenrechten, door te dringen tot de politiek, in eigen land en in Europa. Zeker de EU is bezig met het invoeren met regels die vrouwen ondersteunen in werk en studie, en mannen in het op zich nemen van een grotere rol thuis en in de zorg voor kinderen (onder andere verlofregelingen voor vaders).

So far so good. Het conservatieve neoliberale klimaat gooit echter roet in het eten, signaleert de Guardian in een recensie van Walby’s boek:

the strongest message of this book is that neoliberalism “makes the achievement of feminist goals more difficult. The increase in economic inequality and the decrease in the legitimacy of state action alter the context in which feminism makes its demands”.

Het is, kortom, opnieuw tijd om de straat op te gaan en te protesteren. Tegen ‘hervormingen’ (afbraak) van het pensioenstelsel die vrouwen veel harder treffen dan mannen, bijvoorbeeld. Of de bezuinigingen op diensten en uitkeringen, en onbetaalbare kinderopvang. Een combinatie die vrouwen terugduwt in hun rol van onbetaalde huisvrouw.

Vandaar de toegenomen zichtbaarheid van de beweging in Engeland, en de huidige hernieuwde golf opiniestukken, boeken en analyses. Het feminisme in Engeland zit in de lift, en dat is maar goed ook. Hoog tijd dat we in Nederland hier een voorbeeld aan nemen en ook wakker worden.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: