Thelma & Louise vieren twintigjarig jubileum

De film Thelma & Louise kwam in 1991 uit in de bioscopen en maakte destijds een enorme indruk. De actrices die de hoofdpersonen speelden, maken op dit moment een tournee langs Amerikaanse en Canadese theaters om te praten over Thelma & Louise twintig jaar later.  Geena Davis en Susan Sarandon gaan ook deze keer de discussie niet uit de weg. Want ondanks het enorme succes van de film, bleef het daarna doodstil. De vrouwelijke variant van de buddymovie kreeg geen vervolg.

Twee vrouwen die expliciet de ondankbaarheid van het huisvrouwenbestaan aan de kaak stellen, vrienden worden en voor elkaar opkomen als een man één van hen wil verkrachten, allemaal in een breed gedistribueerde blockbuster? Dat was nog niet vaak voorgekomen. Het filmen van Thelma&Louise had daardoor een grote impact, niet alleen op het publiek maar ook op de actrices. Geena Davis:

“All of a sudden people were grabbing me by the lapels to tell me what the movie meant to them or telling me their story and: ‘My friend and I acted out your trip!'” Davis told a crowd of about 1,800 at Tuesday night’s “Thelma & Louise: The 20th Anniversary Homecoming” event at Roy Thomson Hall. “So it really made me realize how few opportunities we give women to feel that way about a movie, about the female characters in the movies.”

De film werd invloedrijk in de populaire cultuur, signaleert onder andere Humo. De Simpsons parodieerden scènes uit de film, en youtube staat vol filmpjes van mensen die  scènes naspelen of naar beelden uit de film verwijzen. Waarom deed Hollywood niets met dat succes? Wat is het effect van een gebrek aan films waarin vrouwenvriendschappen centraal staan?

Het is een vraag die Davis en Sarandon nog steeds bezig houdt. Geena Davis richtte in 2007 zelfs een eigen onderzoekscentrum op om gender in films en kinderprogramma’s te bestuderen. Zij stelt dat Hollywood nog steeds gedomineerd wordt door mannen, die zich richten op het mannelijk perspectief. Vrouwen zijn bijzaak, en scenarioschrijvers leggen een ontstellend gebrek aan creativiteit aan de dag bij de vrouwelijke personages.

Een site als Femagination besteedt eveneens aandacht de kwestie en het effect van het gebrek aan films waar vrouwen als maatjes met elkaar omgaan:

…it teaches women that their world is focused on men. Either that, or they go it alone. How many women sit at home while their husbands and boyfriends go out with the guys? How many of them say the hell with it and go out with the girls? […] The visual media are probably the biggest influence that any of us have on how we relate to each other. But they obviously don’t feel a responsibility to show strong female relationships. Movie and television executives have this crazy idea that so-called “chick flicks” don’t sell, so they don’t produce them. And the cycle of misreading and misguiding men and women continues.

Als er dan een film uitkomt zoals A Legue of their own (1992), Calendar Girls (2003) of dit jaar Bridesmaids, zie je die enorme behoefte aan vrouwelijke buddyfilms boven komen. De films werden allemaal een succes en Bridesmaids verovert op dit moment de bioscopen. Hoog tijd voor Hollywood om wakker te worden, goede scenarioschrijvers in dienst te nemen, en in te spelen op een gat in de markt!

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: