Het vrouwelijke geeft geen status

Waarom willen vrouwen wel politie agent worden, maar mijden mannen een bestaan als secretaresse als de pest? Zou dat komen vanwege vage planetaire toestanden, de oertijd, of heeft het te maken met status, macht en een goed inkomen? Sociologe Paula England van de Stanford Universiteit analyseerde de situatie, en komt uit op het laatste.

Geen status.

In een essay schrijft ze dat mensen veranderen als hen dat iets oplevert. Voor vrouwen is het erg aantrekkelijk als ze zich op door mannen gedomineerd terrein wagen. Zelfs als de omgeving hen straft voor het doorbreken van rolpatronen, worden ze gecompenseerd door een hoger salaris. En als het even meezit blijft de straf achterwegen en kunnen ze iets doen wat status oplevert.

Omgekeerd krijgen mannen nauwelijks aanmoediging om vrouwenwerk op te pakken. Het levert een verlies aan status op, of zelfs actief uitgesproken minachting. Bovendien krijg je voor vrouwenwerk stelselmatig een lager salaris dan voor mannenwerk. Sociologe England signaleert dat mannen alleen naar vrouwenberoepen doorstromen als ze geen keuze hebben. Bijvoorbeeld vanwege ontslaggolven in de sector waar ze eerst werkzaam waren.

Het gevolg? Meisjes zijn gaan voetballen en basketballen. Jongens zijn niet gaan cheerleaden en naar balletles gegaan. Ouders geven meisjes ‘jongensspeelgoed’, maar jongens krijgen geen poppen om mee te spelen. Vrouwen zijn wel broeken gaan dragen, maar als mannen een rok aantrekken blijft dat beperkt tot Schotland of middeleeuwse rollenspelen. Vrouwen zijn wel meer betaald werk buitenshuis gaan verrichten, maar mannen zijn binnenshuis niet veel meer gaan boenen en poetsen. 

Veel status. Brandweermannen zijn stoer!

Wat England met name verbaasde was hoe hardnekkig de onderwaardering van vrouwenwerk en het vrouwelijke blijft. Twee voorbeeldjes. Vrouwen zijn overal op de wereld nog steeds leidend in het segment onbetaalde arbeid. Zie deze mooie grafiek uit de New York Times. Tweede voorbeeld uit Nederland: het bestaan van het programma Man Liberation Front. Onder het mom van afgezaagde humor is de boodschap hier dat vrouwen speeltjes zijn en dat echte mannen het vrouwelijke mijden. Anders dreigt meteen het etiket ‘homo’. 

Is er een oplossing? Ja, zegt England, meer feminisme:

Even as women integrated employment and “male” professional and managerial jobs, the part of feminism challenging the devaluation of traditionally female activities and jobs made little headway. The result is persistently low rewards for women who remain focused on mothering or in traditionally female jobs and little incentive for men to make the gender revolution a two-way street. […] Given the recent stalling of change, future feminist organizing may be necessary to revitalize change. 

Kortom: minder Man Liberation Front, meer bewustwording over wat gender is, hoe we mannelijk en vrouwelijk beoordelen en waarderen, en meer ruimte voor mensen. Goed dat het boek Delusions of Gender van Cordelia Fine nu in het Nederlands vertaald is met als titel ‘waarom we allemaal van Mars komen’. Een mooie plek om te beginnen met de revolutie.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: