Kleine zinnetjes zeggen veel

Internationale vrouwendag ijlt nog even na bij De Morgen. Onder de titel ‘Kleine zinnetjes zeggen veel’ publiceert deze krant vandaag een uitstekend opiniestuk over mannen, vrouwen, macht en wat de norm is in een samenleving. De Zesde Clan verwijst je daarom graag door naar dit artikel.

Het stuk is geschreven door een Vlaamse politica en gaat ook in op het recente debat in België over een quotum voor vrouwen. De politica is daar erg duidelijk in:

Wie tegen een minimumvertegenwoordiging voor vrouwen is en andere quota normaal acht, zegt gewoon dat bepaalde maatschappelijke evenwichten belangrijk zijn en andere niet.

Vooral voor vrouwen zijn die bepaalde maatschappelijk evenwichten vervelend, omdat vrouwen heel vaak niet gezien worden. Wat voor hen belangrijk is, wordt door ‘de samenleving’ gezien als iets van een minderheidsgroep, niet zo belangrijk in het grote geheel. Vrouwen maken geen deel uit van de standaard norm. Vrouwen zijn het afwijkende, het probleem, en heel vaak blijkt uit de kleine zinnetjes dat vrouwen niet meetellen. Zo haalt de Vlaamse politica dit voorbeeld aan, uit de recente verslaggeving over de opstanden in Egypte:

Een paar weken geleden, opstand tegen Moebarak in Egypte. “En zijn er veel mensen voor de betoging Rudi?” “Ja hoor”, antwoordt de mannelijke reporter. “Er zijn veel mensen en ze brengen iedereen mee: hun vrouwen, hun kinderen…”. Expliciet wordt gezegd dat vrouwen en kinderen bezit zijn dat meegebracht wordt. Impliciet staat er dat vrouwen (en bij uitbreiding kinderen) eigenlijk geen mensen zijn. […] Mens wordt verengd tot man, de enige normale categorie van mensen. Al de anderen behoeven een of andere vorm van onderscheid: de vrouwelijke medewerkster, de vrouwelijke politieagent, de afwijking van de norm: de vrouw.

Enfin, genoeg geciteerd. Bezoek vooral de site van De Morgen en lees het hele betoog…

UPDATE: als je er eenmaal op begint te letten, tref je redeneringen die vrouwen onzichtbaar maken overal aan. Zoals vandaag in een opiniestuk uit de New York Times, over de 8 maart demonstratie in Cairo. Vrouwen die vanwege internationale vrouwendag aandacht vroegen voor gelijke rechten, kregen een woedende massa mannen tegenover zich, die alleen maar slogans riepen zoals ‘niet nu’. Daarmee bedoelden ze dit:

Yousef explained, with a slight American accent, that Egyptians could not focus on the grievances of one group of people. “It is about all Egypt now. We have to stand together. No one group should act alone. We have other goals first. Later they can talk about what they want.”

Welke bevolking? Het Egypte van wie? Wiens doelen? Deze mannen reduceerden de helft van de bevolking tot een exotische uitzondering, een nietszeggende minderheid wiens gezeur maar even moet wachten totdat de echt belangrijke problemen opgelost zijn.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: