De lezing van…. Ineke Boerefijn

Een wat oudere lezing deze keer, uit 2006, van Prof. mr. Ineke Boerefijn. Ze hield een inauguratierede bij het innemen van de vierde Opzij wisselleerstoel Macht en Strategie aan de universiteit van Maastricht. Haar onderwerp is nog steeds actueel. Ze sprak over geweld tegen vrouwen, hoe overheid en wet met dit probleem omgingen, en bespreekt de trage ontwikkeling om geweld tegen vrouwen te zien als een schending van de mensenrechten.

Ineke Boerefijn tijdens haar inauguratierede

Dat het gaat om mensenrechten was decennia lang niet vanzelfsprekend. Oorlogstribunalen zoals het Nurembergtribunaal maakten geen melding van de massale verkrachtingen, begaan door soldaten van zo’n beetje alle bij de tweede wereldoorlog betrokken legers. Vrouwen verloren hooguit hun eer door zo’n verkrachting, maar dat was verder een individuele kwestie en geen schending van de mensenrechten. Dichter bij huis, in Nederland, was het zelfs eind 1990 nog moeilijk voor mensen om huiselijk geweld serieus te nemen. Boerefijn:

Vrouwenmishandeling in de privé-sfeer is lang gezien als een probleem van de individuele vrouw, niet als een maatschappelijk probleem. Het ging niet om mishandeling door de overheid, en dus niet om mensenrechtenschendingen. De rechten van de mens waren immers bedoeld om het individu te beschermen tegen machtsmisbruik door de overheid. Wat achter de voordeur gebeurde was juist geen zaak van de overheid.
 
 Anno nu krijgen agenten een training om goed te reageren als vrouwen melding maken van huiselijk geweld en verkrachting. Het kwartje begint langzamerhand wel te vallen dat wat achter de voordeur gebeurt, niet altijd achter de voordeur moet blijven. En op recente tribunalen (Bosnië bijvoorbeeld) werden massale verkrachtingen voor het eerst opgenomen als misdaad. Maar zeker internationaal gezien valt er nog veel werk te verzetten. Boerefijn:
Mensenrechtenverdragen en -verklaringen beogen “een ieder” te beschermen en benadrukken dat discriminatie wegens onder meer ras, huidskleur, godsdienst en geslacht verboden is. Maar om “een ieder” effectief te beschermen, kan het nodig zijn rekening te houden met relevante verschillen. Het internationale recht inzake de rechten van de mens gaat uit van een mannelijk wereldbeeld en neemt onvoldoende in acht dat wat goed is voor mannen, niet in alle gevallen goed is voor vrouwen. 
 
 Enfin, volg deze link . Je komt dan op een pagina met een lijstje van alle redes uit 2006. Die van Ineke Boerefijn staat helemaal bovenaan. Als je op haar rede klikt opent er een nieuw venster met een pdf bestand met de tekst.
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: