Universiteiten onderzoeken abortus in Nederland

Hoe gaat het met meisjes en vrouwen nadat ze voor abortus kozen? Welke vrouwen besluiten afstand te doen, en wat zijn de gevolgen voor de kinderen die dan vervolgens ‘binnenlands geadopteerd’ worden? Het zijn vragen waar onder andere de universiteiten van Leiden en Utrecht zich de komende jaren over buigen. De eerste resultaten komen naar verwachting in 2012.

De onderzoeken vinden plaats omdat er voor de situatie in Nederland tot nu toe weinig wetenschappelijk verantwoorde gegevens voorhanden zijn. Je hebt het jaarlijkse overzicht van hoe het staat met de wet zwangerschapsafbreking. Dat levert dan een rapport op met cijfers die onder andere aantonen dat het aantal abortussen al jaren stabiel is. Maar er is weinig kennis over de afwegingen die meisjes en vrouwen maken, wat uiteindelijk de doorslag geeft, en welke effecten die uiteindelijke keuze heeft op bijvoorbeeld het afstandskind of op de vrouw die besloot tot abortus.

Omdat het om zulke complexe situaties gaat, lopen verschillende onderzoeken door tot 2016. Alleen dan heb je voldoende vrouwen en afstandskinderen voor een voldoende lange periode kunnen volgen om met enige zekerheid uitspraken te doen. In de tussentijd is het misschien goed eens te kijken welke informatie er beschikbaar is uit de Verenigde Staten. In dat land staat een minderheid zo vijandig tegenover abotus dat dit leidt zelfs leidt tot moorden op abortusartsen en aanslagen op abortusklinieken. De bredere anti-abortus beweging deinst er niet voor terug om vrouwen valse informatie te geven over abortus. Daarom was en is de noodzaak om feiten te verzamelen extra aanwezig.

Onder andere het Guttmacher instituut heeft zodoende kwalitatief onderzoek uitgevoerd naar tieners die ongewenst zwanger waren en voor het dilemma stonden: wel of geen abortus. Gekeken naar de gevolgen voor vrouwen kwam het instituut er achter dat er weinig verschil in psychisch welzijn te vinden is. Er was geen enkele directe link tussen de abortus en eventueel emotioneel trauma bij de vrouw.

Wat wél aantoonbaar schade aanricht bij de tieners is de weg naar een abortus toe. In veel staten in de V.S.  moeten vrouwen door een bureaucratische mallemolen vol door de anti abortus beweging geïnstalleerde obstakels. Zoals uitgebreide vragenlijsten vol intieme details die niks te maken hebben met abortus, lange wachtperiodes en extra medische onderzoeken. Dát blijkt traumatisch te zijn voor een deel van de onderzochte tieners.  Deze bevinding leidde tot een mooie kop in het feministische blad Ms Magazine: het is niet de abortus waar je gek van wordt, maar de wet.

Dat de tieners ondanks de traumatiserende bureaucratie tóch doorzetten geeft wel aan hoe graag ze grip willen houden op hun eigen leven.  Heel verstandig van ze, want in de V.S. is ook nagegaan wat er gebeurt als je die abortus niet kunt krijgen en gedwongen een kind op de wereld moet zetten terwijl je daar niet klaar voor bent. Met een beetje logisch nadenken kun je ze allemaal van tevoren uittekenen: gemiddeld hebben de gedwongen moeders minder vaak een stabiele relatie, hebben ze vaker géén relatie (kortom ze staan er alleen voor), vaker dan gemiddeld geen of een zeer instabiel inkomen, en gemiddeld wonen ze ook in slechtere wijken met slechtere huisvesting.

De Zesde Clan zal in de gaten houden wat er gebeurt rondom de onderzoeken van Leiden en Utrecht. Benieuwd wat de bevindingen zijn voor ons eigen kikkerlandje.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: