De grote groep ‘ik ben geen feministe, maar’ heeft er een nieuw lid bij. Marissa Mayer, de nieuwe topvrouw van Yahoo, benutte de media om publiekelijk duidelijk te maken dat zij geen feministe is. En dat is volstrekt logisch, want dat etiket levert vrouwen woede en agressie op, schrijft feministe Amanda Marcotte in webmagazine Slate. Dus waarom zou iemand als Mayer zich zo willen noemen?
Feministes zijn eng!!! Iek!!!
Mayer zei in een interview het volgende:
I don’t think that I would consider myself a feminist. I think that I certainly believe in equal rights, I believe that women are just as capable, if not more so in a lot of different dimensions, but I don’t, I think have, sort of, the militant drive and the sort of, the chip on the shoulder that sometimes comes with that. And I think it’s too bad, but I do think that feminism has become in many ways a more negative word. You know, there are amazing opportunities all over the world for women, and I think that there is more good that comes out of positive energy around that than comes out of negative energy.
Zoals zovelen schetst Mayer een negatief beeld van ‘het’ feminisme, met toon en houding-argumenten die inmiddels behoren tot ons culturele erfgoed. Je hoeft het niet eens meer uit te leggen of jezelf te verdedigen. Eén verwijzing naar harige benen is al voldoende. Marcotte verwerpt deze negatieve etiketten. Ze ziet het als een gekleurde, verwrongen omschrijving van iets wat feministen inderdaad doen. Namelijk: seksisme aan de kaak stellen, ook al betekent dit dat met name mannen tegen je gaan schreeuwen.
Tóch de strijd aangaan en de consequenties (agressie) voor lief nemen, is niet voor iedereen weggelegd. Soms lijkt het feminisme je persoonlijk niks op te leveren. Of heeft je activisme ernstige gevolgen voor je individuele kansen en welbevinden. Kijk maar naar vrouwen in Afghanistan, die opkomen voor de rechten van hun seksegenoten en vermoord worden door de Taliban. Zo extreem kan het zijn. Maar ook de ‘gewone’ haat en nijd zijn al vermoeiend en afschrikwekkend genoeg. Niet zo vreemd dat de meeste vrouwen hier geen zin in hebben.
Zelfs deze kwestie proberen te bespreken roept al agressie op. De analyse van Marcotte veroorzaakte zulke felle commentaren dat zij prompt ironisch kon twitteren:
I’d like to thank the trolls for making my point for me about how the word “feminist” invites hate.
Dat klimaat zorgt ervoor dat vrouwen wel linker uitkijken zichzelf openlijk als feministe te betitelen. Volgens Marcotte kan in de V.S. alleen een specifieke groep nog openlijk het woord feminisme in de mond nemen:
….the only prominent women allowed to call themselves “feminist” in public anymore are those who are using it as cover to attack the values of feminism.
De Zesde Clan wil daar een tweede groep aan toevoegen: ondernemers, die een soort light variant van een soort ‘feministisch’ gedachtengoed gebruiken om hun waren te verkopen. Neem Crystal Clear, met zijn vrijheid, blijheid, women in control slogan. Waarbij die controle vooral lijkt te slaan op diëten, slank blijven en voldoen aan schoonheidsidealen (codewoord: lekker in je vel zitten, er goed uit zien. Wie wil dat nou niet.)
Volgens Marcotte zou daarnaast een psychologisch mechanisme mee kunnen spelen. Vrouwen die topfuncties in de wacht slepen, kunnen het idee hebben dat zij zeer bijzonder zijn. In tegenstelling tot andere vrouwen hebben zij wel de kennis en kunde om mee te doen met de jongens. Zij worden wél voor vol aangezien. Ze hebben er baat bij om afstand te bewaren tussen henzelf en ‘die andere vrouwen’, die vrouwen die kunnen rekenen op minachting en meewarige blikken.
Pas jaren later blijkt die acceptatie van de mannen soms vies tegen te vallen:
That’s the mentality that lingers behind young women saying, “Gosh, all my friends are men because I just don’t get along with women that well,” and that’s the incentive that will keep conservative women’s groups supplied with a steady stream of new faces. Plenty of women go through this phase and come out of it feminists when they realize the boys club they were so eager to be in is not as eager to have them.
Maar goed, tegen die tijd ben je meestal oud en toe aan het schrijven van je memoires. Blijft over, zoals Marcotte omschrijft, een vrouw die ironisch genoeg alleen kansen kreeg omdat vrouwen decennia lang vochten voor het recht op onderwijs, betaald werk, baas in eigen buik, en de juridische status van zelfstandig persoon. Dát feminisme, strijdbaar, kritisch, opkomend voor mensenrechten, verandering nastrevend, dat is het feminisme wat veel mensen eng vinden en waar je agressieve reacties op krijgt. Je kunt van niemand verwachten dat zij die positie in wil nemen. Dat feminisme omarm je vrijwillig. Omdat je het waard bent.
