Wie vond internet uit?

Mannen vonden internet uit, zei de New York Times onlangs. Meteen kwam dit nieuwsbericht onder vuur te liggen. Hallo, opnieuw, voor de zoveelste keer, krijgen mannen alle krediet en negeert de officiële canon de prestaties van vrouwen. Opnieuw een artikel dat duidelijk maakt dat vrouwen nergens voor deugen en niets kunnen. Bedankt, New York Times.

Radia Perlman, bijgenaamd de moeder van internet

Zoals Ms Magazine benadrukte, kon internet tot stand komen dankzij een lang, collectief proces, waar ook vrouwen en mannen met een gekleurde huid aan meewerkten. Het is bijzonder problematisch als gezaghebbende kranten die geschiedenis negeren en onzichtbaar maken:

to zero in on the DARPA era is to accept a myopic view of Internet history. The Internet was enabled by more than the development of electrical and optical networking infrastructure; it also required programming-language innovations, which eventually enabled more sophisticated communication to occur between networks. If we zoom back out and survey the computer programming landscape of the early 20th century, we see women such as Grace Hopper, who developed COBOL, a foundational language of web programming still in use today. To discuss early innovation of the Internet is to recognize that women also led the way in shaping computer and network technology.

De zeer beperkte blik van de New York Times, waarbij de verslaggever alleen kijkt naar 1 specifieke periode waarbij 1 specifieke groep blanke mannen dominant was, negeert die bredere horizon en ontkent het werk van vrouwen als Ada Lovelace, Grace Hopper, Radia Perlman en Barbara Liskov, zonder wiens werk Java en Mac OS X onmogelijk waren geweest.

Toch kan het waardevol zijn om me te gaan met dit beperkte scenario. Het werpt namelijk licht op de kern van een van de vele onderliggende problemen met dit soort wereldbeelden:

The grimmer alternative is not that the wrong people get the credit, but that important innovations just don’t happen because the pool of brainpower available to tackle important social goals is needlessly halved—the potential female counterparts of Vint Cerf and Bob Kahn never got the opportunity to accelerate the progress of the Internet because, at the time, hostile institutions froze them out, or antiquated norms of femininity deterred them from obtaining STEM educations in the first place. That’s a much, much bigger loss.

We zitten hier op precies hetzelfde terrein als waar Virginia Woolf pakweg een eeuw geleden al op wees. Wat als het niet William Shakespeare maar Judith Shakespeare was geweest? Hoeveel kans zou Judith hebben gekregen om de prestaties te leveren waar William wereldberoemd mee werd? Haar antwoord was al even grimmig: geen enkele. Het zou in die tijd ondenkbaar zijn geweest.

Zelfs als Judith Shakespeare wél dezelfde mogelijkheden had gehad en wel stukken schreef, zou ze daar dan dezelfde erkenning voor hebben gekregen als William? Waarschijnlijk niet. De literatuurgeschiedenis staat vol voorbeelden van artistieke, talentvolle vrouwen die door hun omgeving werden neergesabeld als onvrouwelijk, gek, onfatsoenlijk. Ook stond en staat er een heel leger mensen klaar om de vrouwen die toch schreven, te isoleren, zwart te maken en buiten de canon te houden.

Het debacle rond de ‘It’s a Girl Thing’ campagne van de EU toont aan hoe ver verwijderd we als samenleving nog zijn van de situatie waarin vrouwen volwaardige mensen zijn, die zonder problematisch gedoe wetenschap kunnen bedrijven. Je sekse is niet alleen in de beeldvorming een probleem, maar ook in de praktijk. Techniek en wetenschap zijn voor vrouwen een terrein vol gevaren en hindernissen:

the unchallenged dismissiveness of this quote is, for me, the kicker:  ”You don’t really hear about randiness and mistreatment of women. That doesn’t prove it’s not there, but that’s not the lore.” The LORE? Are you fucking kidding me? I worked in Silicon Valley, and in technology startups in other regions, and have experienced sexual harassment and gender bias. It’s as normal and constant a part of the landscape as the fabled foosball tables.

Aangezien vrouwen slim zijn, en kunnen nadenken, bedankt een deel van de vrouwen vriendelijk voor de eer om puur op basis van hun sekse geminacht te worden door mannen die denken dat zij de norm zijn. Daardoor lopen we, als beschaving, talentvolle vrouwen mis die afzien van een wetenschappelijke carrière, of er wel aan beginnen, maar op een gegeven moment de moed opgeven, ook al houden ze in principe van hun werk en studeerden ze jarenlang om zo ver te komen. Op een gegeven moment wordt de prijs te hoog, en weigeren vrouwen die prijs nog langer te betalen. Dan maar geen ingenieur zijn, dan maar niet op universiteiten werken.

Dat is de reden waarom de boude statements van de New York Times, of het beeld van de vooruitgang als een puur door mannen geleverde prestatie, zo schadelijk zijn. Dat is de reden waarom zulke denkbeelden kritiek krijgen. De bevolking bestaat uit mannen en vrouwen. We komen allemaal van aarde. Deal with it.

Voeg een reactie toe of laat een trackback achter: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 43 andere volgers

%d bloggers like this: