Wat geldt voor de literaire wereld, waar schrijvers veel meer kans maken op een prijs dan schrijfsters, geldt ook voor de wetenschap: de prijzen gaan vooral naar mannen. Met name als de jury uit mannen bestaat, gaan buitenproportioneel veel mannen er vandoor met de lauwerkrans. Als vrouwen al winnen, krijgen ze opvallend vaak een onderscheiding voor ‘typisch vrouwelijke’ activiteiten, zoals onderwijs. Dat blijkt uit een studie naar prijsuitreikingen, over een periode van twintig jaar. De conclusie: prestaties van vrouwen blijven onderbelicht en ondergewaardeerd.
Miniatuur van een vrouwelijke geleerde
Dit is zo’n algemeen patroon dat webmagazine Jezebel de kop kiest ‘de lucht is blauw, water is nat, prestaties van vrouwen structureel onderschat door mannen’ en zuchtend commentaar levert:
If a glass ceiling breaks and no one is around to notice, is it really broken? [...] The “hard science” awards were still given to men, and they were especially given to men if the chair of the awards committee was also a man. It’s not that women weren’t being nominated for scientific awards, either; researchers concluded that the frequency with which they actually won wasn’t consistent with the frequency with which they were nominated for awards. So this isn’t a case of Ladies Be Hating The Science.
De onderzoekers pleiten voor maatregelen, zoals zorgen voor een divers samengestelde selectiecommissie:
The researchers suggested some possible solutions to this problem such as increasing the proportion of female nominees for all types of scientific prizes, ensuring that women are well represented on prize committees, constantly reviewing award criteria to check for implicit bias, and establishing an oversight committee to maintain standards of equality. ”The fact that women are honored twice as often for service as for scholarship may arise from … the tacit assumption that scientists and rigorous scholars are men, and that women are incongruent with the scientist role,” wrote the authors. “Professional societies must inform leadership and awards committees about such bias.”
Standaard aanbevelingen die iedere keer de kop opsteken als de vraag ‘waar zijn de vrouwen’ weer eens op tafel komt. Dat maakt de adviezen echter niet minder waardevol. Het gaat om het veranderen van een mentaliteit, het doorbreken van vastgeroeste, automatische patronen, en het je bewust worden van vooroordelen. Dat zijn langdurige, langzame processen. Het wijzen op de feiten en oproepen tot verandering kan daarom niet vaak genoeg gebeuren.
