Actrice noemt het beestje bij z’n naam

Actrice Ashley Judd kreeg zeer veel media aandacht de afgelopen weken. Want haar gezicht was opeens opgezet. Dat kon maar één ding betekenen: ze onderging plastische chirurgie! Ze is bang om oud te worden! Ze ziet er niet uit! Kilo’s teveel! Totdat Judd genoeg kreeg van dat gezever en in een prachtig artikel voor de Daily Beast het beestje bij z’n naam noemde. Vrouwen reduceren tot hun uiterlijk  is seksistisch en haalt alle vrouwen naar beneden, schrijft ze. Ze gebruikt zelfs expliciet het begrip patriarchaat. Wow!

De actrice is ziek en heeft een opgezwollen gezicht gekregen van bepaalde medicijnen die ze moet slikken. De meeste speculaties in de roddelpers misten dit punt volledig. Judd besloot te reageren op de discussie over haar gezicht:

the conversation was pointedly nasty, gendered, and misogynistic and embodies what all girls and women in our culture, to a greater or lesser degree, endure every day, in ways both outrageous and subtle. The assault on our body image, the hypersexualization of girls and women and subsequent degradation of our sexuality as we walk through the decades, and the general incessant objectification is what this conversation allegedly about my face is really about.

Judd sprak ook frank en vrij over een gevoelig onderwerp. Vrouwen doen zelf mee aan het vellen van waardeoordelen over het uiterlijk van andere vrouwen. Juist dat is één van de pijnlijkste kanten aan het patriarchaat. Om als gemarginaliseerde groep mee te kunnen doen, passen vrouwen zich aan en gaan ze zich gedragen op een manier die voor hen werkbaar kan zijn, maar voor de gemarginaliseerde groep als geheel nadelig uitpakt. Zie voor dit mechanisme onder andere moeders die liever een jongensbaby krijgen, of vrouwen die meisjesbesnijdenis uitvoeren.

Meedoen met vrouwen reduceren tot hun uiterlijk lijkt minder dramatisch, maar doet even goed pijn. Judd:

That women are joining in the ongoing disassembling of my appearance is salient. Patriarchy is not men. Patriarchy is a system in which both women and men participate. It privileges, inter alia, the interests of boys and men over the bodily integrity, autonomy, and dignity of girls and women. It is subtle, insidious, and never more dangerous than when women passionately deny that they themselves are engaging in it. This abnormal obsession with women’s faces and bodies has become so normal that we (I include myself at times—I absolutely fall for it still) have internalized patriarchy almost seamlessly. We are unable at times to identify ourselves as our own denigrating abusers, or as abusing other girls and women.

Veel mensen begonnen te juichen toen de actrice deze zinnen wereldkundig maakte. Want je ziet dit mechanisme keer op keer. In Nederland hebben we ook talloze bladen die zich bezighouden met beroemdheden. Onderging ze chirurgie, wie droeg de mooiste jurk, wie heeft welke eetstoornis. En een krant zoals het AD heeft een website die zoveel mogelijk foto’s van schaars geklede vrouwen plaatst bij zinloze berichtjes over hun gewicht, kledingkeuze of andere uiterlijkheden.

In Engeland ontstond vorige week nog een schandaal, omdat het de spuigaten uit liep. Zo schreef ene Samantha Brick een artikel in de Daily Mail, met als voornaamste punt dat mensen haar niet aardig zouden vinden omdat ze zo knap is. Waarna uiteraard duizenden vrouwen en mannen haar neermaaiden. Op die manier worden vrouwen routinematig voor de wolven gegooid:

The paper and, to a larger extent, the website is pretty much built upon a foundation of “articles” – though that word does seem a stretch – about female celebrities who all fall into the dichotomy of being either thigh-rubbingly salacious (“Look at this sexy young woman in minimal clothes! Look! Look at her!”) or eye-poppingly repulsed (“Look at this woman who is older than 30, and over nine stone! Ew! Look! Look at her!”)

Ook in dit geval spelen vrouwen een actieve rol in het geheel. Ze schrijven voor de Daily Mail en andere soortgelijke media, onder andere omdat het freelancers zijn die iedere opdracht goed kunnen gebruiken om de huur te betalen. Die strategie loont, want het geeft de verhalen extra gewicht. Mannen komen er immers niet aan te pas, dus hun handen in onschuld wassend kunnen redacties zeggen ‘maar vrouwen doen dit zelf’:

As Kira Cochrane pointed out in her extensive piece on the matter, the Daily Mail comes closer than any other British paper in achieving parity of male and female bylines, yet this paper overturns the assumption that gender equality among writers is, in and of itself, the goal. The paper uses its female writers as Trojan horses to voice its most misogynistic attitudes.

Het resultaat is een giftige cultuur waarin vrouwen onmogelijk als normaal mens kunnen fungeren. Ze doen het altijd fout:

We’ve locked celebrities (female celebrities in particular) into this impossible position—they lose five pounds and they’re anorexic; they gain that weight back and they might as well call Maury Povich to airlift them out of their trailer. So what the fuck are they supposed to do? There’s a line between reasonable attention and unreasonable scrutiny, and, for my part, I’d rather sacrifice a few good jokes about the flavor-of-the-week’s gaping coke nostril than contribute any more to the commodification and dehumanization of women. My feminism doesn’t end where your celebrity begins. That’s bullshit. I’m with you, Judd.

De Zesde Clan sluit zich daarbij aan. We sluiten ons ook aan bij de oproep van Shakesville om vooral te stoppen met het waardeoordelen vellen over je eigen uiterlijk of dat van anderen:

In our profoundly sick culture of judgment, one of the most important—so simple, so difficult—bits of social justice teaspooning we can all do is simply refuse to judge other people’s appearance, which has ramifications both culturally and personally. [...] The most important thing I have ever done for my own sense of value, the most profound kindness I have ever offered to myself, is to take a long look at the deeply unreasonable, inherently condemnatory, nakedly cruel, worth-suberverting, kyriarchy-entrenching, target-moving, can’t-fucking-win Beauty Standard in its impossibly unachievable face and tell it to fuck off.

About these ads
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 54 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: