Amnesty International: cosmetische industrie verminkt vrouwenlijven, net als vrouwenbesnijdenis

Het schandaal rondom defecte borstimplantaten is nog volop bezig, maar er is al weer een nieuwe tragedie. Rimpelvullers hebben duizenden vrouwen verminkt. Volgens de Volkskrant gaat het om slachtoffers die in de jaren negentig Bio-Alcamid ingespoten kregen, en nu kampen met complicaties. De Raad voor de Gezondheid adviseert het middel niet te gebruiken, maar dat weerhoudt commerciële artsen er niet van dit spul nog steeds te injecteren. Amnesty International luidt naar aanleiding van dit type schandalen de noodklok.

Volgens Marianne Mollmann van Amnesty International gaat het bij dit soort ingrepen eigenlijk om een schending van de mensenrechten, net als bij vrouwelijke genitale verminking:

I have often asked the students in my health rights seminars to articulate the principles that make us distinguish between voluntary female genital mutilation in adult women and voluntary breast augmentation surgery. Apart from the fact that the former makes us queasy and the second doesn’t, there really is none. [...] Why? Because it is an interventionwhich is carried out solely to satisfy stereotyped notions of what a women could or should be, and which has: no discernible health benefits; a negative impact on women’s sexual health; and permanent effects on women’s health more generally.

Mollmann gaat uitgebreid in op het concept van keuze. Vrouwenbesnijdenis vindt vaak plaats bij jonge meisjes. Het zijn oudere vrouwen uit hun omgeving (moeder, schoonmoeder, de vrouw die de operatie uitvoert) die bepalen wat er gebeurt. Bij borstimplantaten en rimpels laten vullen betreft het veelal volwassen vrouwen uit de westerse wereld. Je zou zeggen dat deze volwassen vrouwen weten wat ze doen en er zelf voor kiezen.

Maar wat houdt zelf kiezen in binnen een context van sociale uitsluiting? Je kunt als moeder afzien van de genitale verminking van je dochter, maar de omgeving zegt dan dat ze vies is, seksueel losgeslagen, dat ze nooit een goede echtgenote kan zijn. Dit heeft een negatieve invloed op haar huwelijkskansen, en dat heeft weer grote gevolgen voor haar sociale status en haar welvaart (of gebrek daaraan). Want dat is gekoppeld aan trouwen en een man hebben. Het is veelbetekenend dat vrouwelijke genitale verminking pas ophoudt als de omgeving taboes doorbreekt en die sociale en culturele waarde oordelen bijstelt, zoals in Senegal zichtbaar wordt.

Westerse vrouwen die streven naar opgevulde rimpels (=glad, jong gezicht) danwel mooiere borsten (lees: groter) staan onder dezelfde sociale druk:

300,000 women aren’t dumb. [...] … They grasp that greater rewards accrue to women who display sexual availability than do to women who make no effort to submissively self-pornulate. They further observe that they belong to a culture wherein large breasts are fetishized. They surmise that they will achieve higher status, and in turn be happy and loved, if they conform as closely as possible to the fetishized ideal. So 300,000 women study themselves in the mirror. They note in scrupulous detail their numerous cosmetic departures from the beauty standard. They decide that they are defective enough to warrant self-mutilation.

In beide gevallen gaat het om vrouwen die voor zichzelf of voor hun dochter betere kansen willen scheppen, de kans op sociale acceptatie willen vergroten, zichzelf goed willen voelen (zulks onder andere ter beoordeling van de omgeving). Het is in die zin een rationele strategie binnen een verziekte sociale situatie. Als de sociale situatie verandert, veranderen ook de keuzes die mensen maken. Zoals het voorbeeld van Senegal laat zien, willen moeders ‘opeens’ niet meer dat hun dochters genitaal verminkt worden als dat niet meer absoluut noodzakelijk is.

Dat is iets waar onze westerse wereld maar eens goed over na moet denken, schrijft de krant Globe and Mail naar aanleiding van de analyse van Amnesty International:

…the rhetorical comparisons do serve a useful purpose. They should lead us to wonder why Western society is so enamoured of large breasts. The comparisons should serve too to remind us that breast augmentation surgery is not as banal as we tend to make it out to be.

N.B.: voor alle duidelijkheid: bij dit artikel richten we ons alleen op de operaties die zonder duidelijk medisch doel plaatsvinden, voor de ‘verfraaiing’ en ter ‘verbetering’ van het gezonde vrouwelijk lichaam.

Voeg een reactie toe of laat een trackback achter: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 45 andere volgers

%d bloggers like this: