Datingadviezen voor echte mensen

Wat moet je met zelfhulp boeken over daten als je geen blanke hetero vrouw uit de middenklasse bent? Wat is het dominante verhaal over het vinden van een partner? En zijn er alternatieven voor mensen die niet in de hokjes van de zelfhulpboeken passen? Dat waren de vragen die Samhita Mukhopadhyay ertoe brachten eens heel kritisch te onderzoeken wat eigenlijk de basis is van al die adviezen om de ware te vinden. Het leidde tot het boek Outdated. Met als provocerende ondertitel ‘waarom daten je liefdesleven verpest.’

De publicatie van Outdated leidde al tot aantrekkelijke krantenkoppen. Zoals ‘feministen hebben betere seks’. Ook Ms Magazine interviewde haar vanwege haar nieuwe boek. In dat artikel vertelt Mukhupadhyay dat bijna alle bekende datingboeken over een en hetzelfde type vrouw gaan. Blank, hetero, redelijk opgeleid, maar toch hebben ze slechts een doel, en dat is een man vinden om te trouwen.

Om Hém te vinden en te houden moet vrouwen volgend deze boeken wel offers brengen. Neem genoegen met een middelmatige man, want alles is beter dan gefrustreerd en verbitterd eindigen als single vrouw, houden sommige auteurs vrouwen zelfs expliciet voor.

Daarnaast ligt de focus op wat de man wil, hoe de vrouw hem kan verleiden, welke dingen ze moet doen om interessant en boeiend te blijven voor hem. Over haar eigen verlangens, wensen en behoeften geen woord. Sterker nog, vaak genoeg klinken er waarschuwingen. Wees niet te onafhankelijk, stop met het naar voren brengen van je eigen mening als je ziet dat hij dat niet leuk vindt, en feministisch zijn  is al helemaal een doodzonde. Dan rent die man gegarandeerd gillend weg.

Kortom, Mukhupadhyay ziet dat veel handboeken teruggrijpen op zeer ouderwetse denkbeelden. Daardoor is er geen ruimte om eens na te denken over wat mensen eigenlijk nodig hebben om gelukkig te worden in hun leven:

I think people have so bought into the romantic fairy-tale story that deviating from it is almost impossible to imagine. What I talk about in my book is that we don’t have an alternative romantic story. The only language we have to describe our romantic relationships is either “couples” or “sad single people.” And I think the analysis in these pieces is lazy. These writers aren’t thinking enough about how the world is changing and how gender roles have shifted. You can either harp on the idea that men aren’t men anymore and that women are too independent, or you can acknowledge that the world has changed and that we need to focus on what will make us happy in our lives.

Op die manier probeert ze een alternatief te vinden voor het stereotiepe beeld van vrouwen en de romantische liefde. Ze stelt voor om de hetero stelletjescultuur los te laten, en veel meer uit te gaan van een gemeenschap. Een gemeenschap van diverse en zelfstandige mensen, met solide vriendschappen en burenhulp. Vanuit die basis kunnen mensen hun eigen behoeftes ontdekken en op hun eigen voorwaarden een relatie aangaan met een ander mens – als ze dat zelf willen. Mukhupadhyay:

The most radical approach to love is not having an approach, but instead a solid recognition of exactly what you want for yourself. Feminism can help you decipher the difference between something you want and something that is expected of you, which is an invaluable exercise not just in dating, but in life. It’s not always easy, but ultimately will make you happier if you do end up in a relationship because you are more likely to enter it on your own terms.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 51 andere volgers

%d bloggers like this: